โองการที่ 115 ซูเราะฮ์อันนิซาอ์
การตั้งตนเป็นปรปักษ์กับท่านศาสดา (ซ็อล ฯ)
وَ مَن يُشاقِقِ الرَّسولَ مِن بَعْدِ مَا تَبَينَ لَهُ الْهُدَى وَ يَتَّبِعْ غَيرَ سبِيلِ الْمُؤْمِنِينَ نُوَلِّهِ مَا تَوَلى وَ نُصلِهِ جَهَنَّمَ وَ ساءَت مَصِيراً (115)
ความหมาย
๑๑๕. และผู้ใดเป็นปรปักษ์ต่อศาสนทูตหลังจากทางนำได้ประจักษ์แก่เขาแล้ว และปฏิบัติตามแนวทางอื่นจากแนวทางของผู้ศรัทธา เราจะหันเขาไปตามที่เขาได้หันไป และเราจะให้เขาเข้านรก และเป็นปลายทางที่ชั่วช้า
สาเหตุแห่งการประทานลงมา
สาเหตุแห่งการประทานลงมาของโองการที่แล้ว กล่าวว่า บะชีร บุตรของ อบีร็อก หลังจากขโมยสิ่งมีค่าของมุสลิมไป เขาได้ใส่ความผู้บริสุทธิ์คนหนึ่ง และสร้างสถานการณ์ต่อหน้าท่านศาสดา พร้อมกับยืนยันความบริสุทธิ์ของเขา เมื่อโองการประทานลงมาความจริงจึงถูกเปิดเผยขึ้น แต่แทนที่พวกเขาจะขอลุแก่โทษกลับถลำลึกลงไปสู่การปฏิเสธ โองการข้างต้นประทานลงมาเพื่ออธิบายกฎโดยทั่วไปของอิสลาม
คำอธิบาย
เมื่อมนุษย์กระทำการฝ่าฝืน และหลังจากสำนึกตนแล้วมีทางให้เลือก 2 ทาง กล่าวคือ สำนึกตัวชำระล้างบาปกรรมด้วยการขอลุแก่โทษต่อพระเจ้า ดังที่อธิบายไปแล้วในหลายโองการก่อนหน้านี้ หรือดื้อดึงและดันทุรังฝ่าฝืนต่อไป ซึ่งโองการนี้กล่าวถึงผลเสียของการดื้อดึงเอาไว้ว่า ผู้ใดเป็นปรปักษ์ต่อศาสนทูตหลังจากทางนำได้ประจักษ์แก่เขาแล้ว และปฏิบัติตามแนวทางอื่นจากแนวทางของผู้ศรัทธา เราจะหันเขาไปตามที่เขาได้หันไป และเราจะให้เขาเข้านรก และเป็นปลายทางที่ชั่วช้า
คำว่า ยุชากิกุ มาจากคำว่า ชะกอก หมายถึง การเป็นปรปักษ์ที่ชัดแจ้งควบคู่กับการเป็นศัตรู ส่วนประโยคหลังจากนั้นที่กล่าวว่า หลังจากทางนำได้ประจักษ์แก่เขาแล้ว เน้นให้เห็นถึงความหมายดังกล่าว ซึ่งบุคคลเหล่านี้ไม่สามารถมีชะตากรรมที่ดีไปกว่านี้อีกแล้ว ชะตากรรมที่ชั่วช้าทั้งโลกนี้และโลกหน้า ชะตากรรมที่เลวร้ายของโลกนี้หมายถึงอะไร อัล-กุรอาน กล่าว่า หมายถึง ความหลงผิดของเขาจะหนักขึ้นทุกวัน พวกเขาจะหันเหไปจากความจริงชนิดที่ไม่วันหันหลังกลับ เป็นชะตากรรมที่พวกเขาเลือกสรรด้วยตัวเอง ดังนั้น การที่โองการกล่าวว่า เราจะให้เขาเข้านรก เป็นการบ่งบอกถึงชะตากรรมของพวกเขาในวันฟื้นคืนชีพ
ประโยคที่กล่าวว่า เราจะหันเขาไปตามที่เขาได้หันไป นักอธิบายอัล-กุรอานบางท่านกล่าวว่า หมายถึง เราจะให้เขาอยู่ภายใต้การชี้นำของเทวรูปที่พวกเขาประดิษฐ์ขึ้นมาเพื่อตัวเอง ดังนั้น ตามความเป็นจริงแล้ว การปฏิบัติตามแนวทางอื่นที่ไม่ใช่ผู้ศรัทธา มิได้มีสิ่งใดเกินเลยไปจากการตั้งตนเป็นปรปักษ์กับท่านศาสดา (ซ็อล ฯ) ฉะนั้น ทั้งสองแนวปฏิบัติคือสิ่งเดียวกัน