โองการที่ 113 ซูเราะฮ์อันนิซาอ์
وَ لَوْ لا فَضلُ اللَّهِ عَلَيْك وَ رَحْمَتُهُ لهََمَّت طائفَةٌ مِّنْهُمْ أَن يُضِلُّوك وَ مَا يُضِلُّونَ إِلا أَنفُسهُمْ وَ مَا يَضرُّونَك مِن شىْءٍ وَ أَنزَلَ اللَّهُ عَلَيْك الْكِتَب وَ الحِْكْمَةَ وَ عَلَّمَك مَا لَمْ تَكُن تَعْلَمُ وَ كانَ فَضلُ اللَّهِ عَلَيْك عَظِيماً (113)
ความหมาย
๑๑๓. และมาตรมิใช่ความโปรดปรานของอัลลอฮฺ และความเมตตาของพระองค์ต่อเจ้า แน่นอน กลุ่มหนึ่งในหมู่พวกเขาตัดสินใจที่จะให้เจ้าหลงผิด แต่พวกเขาไม่ทำให้ใครหลงผิดได้ นอกจากตัวพวกเขาเอง และพวกเขาจะไม่ทำอันตรายแก่เจ้าได้ และอัลลอฮฺได้ทรงประทานคัมภีร์และวิทยปัญญา ลงมาแก่เจ้า และได้ทรงสอนเจ้าที่เจ้าไม่รู้ และความโปรดปรานของอัลลอฮฺต่อเจ้านั้นใหญ่หลวงนัก
คำอธิบาย
โองการนี้กล่าวถึงอีกมุมหนึ่งของเหตุการณ์ที่เกี่ยวข้องกับ บนีอบีร็อก ดั่งที่กล่าวในสาเหตุแห่งการประทานลงมาในโองการก่อนหน้านี้ และเป็นการยืนยันถึงความบริสุทธิ์ของท่านศาสดา (ซ็อล ฯ) จากความผิดพลาด โองการกล่าวเตือนสำทับว่า มาตรมิใช่ความโปรดปรานของอัลลอฮฺ และความเมตตาของพระองค์ต่อเจ้าแล้ว พวกสับปลับและกลุ่มชนที่คล้ายกับเขาได้ตัดสินใจทำให้เจ้าหลงทางไปจากความจริง แต่เป็นเพราะความเมตตาของพระองค์ที่คุ้มครองเจ้าอยู่ เจ้าจึงไม่ได้หลงทาง
พวกเขาต้องการใส่ร้ายผู้บริสุทธิ์ หลังจากนั้นได้ดึงท่านศาสดาเข้ามาเกี่ยวข้องด้วย ซึ่งเป้าหมายของพวกเขาต้องการทำลายบุคลิกภาพอันสูงส่งทางสังคมของท่านศาสดา และความอคติที่มีต่อมุสลิม แต่พระเจ้าทรงปกป้องท่านศาสดา และทำลายแผนการของพวกเขาจนหมดสิ้น
หลังจากนั้น โองการกล่าวว่า พวกเขาไม่ทำให้ใครหลงผิดได้ นอกจากตัวพวกเขาเอง เนื่องจากความผิดที่ก่อขึ้น
โองการกล่าวถึงเหตุผลที่ท่านศาสดาเป็นผู้บริสุทธิ์จากการหลงทาง และการกระทำที่ผิดพลาด โองการกล่าวว่า และอัลลอฮฺได้ทรงประทานคัมภีร์และวิทยปัญญา ลงมาแก่เจ้า และได้ทรงสอนเจ้าที่เจ้าไม่รู้ สุดท้ายโองการกล่าวว่า ความโปรดปรานของอัลลอฮฺต่อเจ้านั้นใหญ่หลวงนัก ประโยคข้างต้นเป็นหนึ่งในเหตุผลสำคัญที่ยืนยันถึงความบริสุทธิ์ของท่านศาสดา กล่าวคือ พระเจ้าทรงสอนความรู้แก่ท่านศาสดา และท่ามกลางความรู้เหล่านั้นทรงปกป้องท่านจากความผิดและบาปกรรมต่าง ๆ เนื่องจากความรู้คือ มาตรการสุดท้ายของความบริสุทธิ์