@laravelPWA
โองการที่ 101 ซูเราะฮ์อันนิซาอ์
  • ชื่อ: โองการที่ 101 ซูเราะฮ์อันนิซาอ์
  • แหล่งที่มา:
  • วันที่วางจำหน่าย: 22:26:21 8-6-1404

โองการที่ 101 ซูเราะฮ์อันนิซาอ์

 

นมาซเดินทาง


وَ إِذَا ضرَبْتُمْ فى الاَرْضِ فَلَيْس عَلَيْكمْ جُنَاحٌ أَن تَقْصرُوا مِنَ الصلَوةِ إِنْ خِفْتُمْ أَن يَفْتِنَكُمُ الَّذِينَ كَفَرُوا إِنَّ الْكَفِرِينَ كانُوا لَكمْ عَدُوًّا مُّبِيناً(101)

ความหมาย

๑๐๑. และเมื่อสูจ้าเดินทางตามแผ่นดิน ดังนั้น ไม่มีบาปแก่สูเจ้า ที่สูเจ้าจะย่อการนมาซ ถ้าสูเจ้ากลัวว่าบรรดาผู้ปฏิเสธจะข่มเหงรังแกสูเจ้า แท้จริง บรรดาผู้ปฏิเสธ เป็นศัตรูที่เปิดเผยแก่สูเจ้า

คำอธิบาย

โองการกล่าวถึงเรื่อง นมาซเดินทาง โดยกล่าวว่า เมื่อสูจ้าเดินทางตามแผ่นดิน ดังนั้น ไม่มีบาปแก่สูเจ้า ที่สูเจ้าจะย่อการนมาซ ถ้าสูเจ้ากลัวว่าบรรดาผู้ปฏิเสธจะข่มเหงรังแกสูเจ้า แน่นอน นมาซเดินทางมิได้เฉพาะเจาะจงว่าต้องเกิดจากความกลัวอย่างเดียว

โองการกล่าวว่า ไม่มีบาปแก่สูเจ้า ไม่ได้กล่าวว่าสูเจ้าจำเป็นต้องนมาซย่อ ดังนั้น กล่าวได้อย่างไรว่า ขณะเดินทางเป็นข้อบังคับ (วาญิบอัยนี) ต้องนมาซย่อ มิใช่ข้อบังคับในลักษณะของการเลือกสรร (วาญิบตัคยีรี)

รายงานจากบรรดา อิมามผู้บริสุทธิ์ (อ.) กล่าวว่า การที่โองการกล่าวว่า ไม่มีบาปแก่สำเจ้า บางที่ให้ความหมายเป็นข้อบังคับ เช่น บทบะเกาะเราะฮฺ โองการที่ 158 กล่าวว่า แท้จริงเซาะฟา และมัรวะฮฺ เป็นเครื่องหมายของอัลลอฮฺ ด้วยเหตุนี้ ผู้ใดประกอบพิธีหัจญ์ หรืออุมเราะฮฺ ณ บัยตุลลอฮฺ ไม่มีอุปสรรคอันใดแก่เขา ที่จะเดินวกวนไปมา ณ ภูเขาทั้งสอง ขณะที่เป็นที่รู้กันว่าการเดินวกวนระหว่างเขาทั้งสองเป็นข้อบังคับ (วาญิบ) ทั้งหัจญ์และอุมเราะฮฺ

อิมามซอดิก (อ.) กล่าวว่า การละศีลอดระหว่างเดินทาง หรือนมาซย่อเป็นของขวัญจากรพระเจ้า บุคคลใดละเลย เท่ากับได้ทอดทิ้งของขวัญของพระเจ้า

นมาซเดินทางมีเงื่อนไขดังต่อไปนี้

1.ตั้งใจเดินทาง ซึ่งต้องมีระยะทางทั้งไปและกลับไม่น้อยกว่า 8 ฟัรซัค (45 ก.ม)

2. ต้องไม่เจตนาเดินทางเพื่อไปกระทำความผิด ดังนั้น ถ้าเดินทางไปเพื่อกระทำความผิด เช่น ฆ่าคน หรือลักขโมย หรือการเดินทางนั้นเป็นบาป เช่น บิดามารดาไม่พอใจ ดังนั้น ต้องนมาซเต็ม

3.ต้องไม่มีอาชีพเดินทางไกล ฉะนั้น ถ้าผู้มีอาชีพขับรถโดยสาร หรือรถไฟ หรือรถบรรทุก หรืออาชีพของเขาต้องเดินทาง เช่น ผู้ที่บ้านพักของเขากับสถานที่ทำงานอยู่ห่างไกลเกิน 4 ฟัรซัต (22.5 ก.ม) ดังนั้น ต้องนมาซเต็ม

4. ถ้าเดินทางไปยังสถานที่หนึ่ง และตั้งใจอยู่ ณ ที่นั่น 10 วัน หรือมากกว่า ต้องนมาซเต็ม ถ้าเดินทางไปยังสถานที่หนึ่ง แต่ไม่แน่ใจว่าจะอยู่ที่นั่นนานกี่วัน กรณีนี้เขาต้องนมาซย่อและหลังจาก 30 วันผ่านไปเขาต้องนมาซเต็ม