โองการที่ 84 ซูเราะฮ์อันนิซาอ์
فَقَتِلْ فى سبِيلِ اللَّهِ لا تُكلَّف إِلا نَفْسك وَ حَرِّضِ المُْؤْمِنِينَ عَسى اللَّهُ أَن يَكُف بَأْس الَّذِينَ كَفَرُوا وَ اللَّهُ أَشدُّ بَأْساً وَ أَشدُّ تَنكِيلاً (84)
ความหมาย
๙๔. จงต่อสู้ในทางของอัลลอฮฺ เจ้ามิถูกให้รับผิดชอบนอกจากตัวเอง และจงปลุกระดมบรรดาผู้ศรัทธา (ให้ต่อสู้) หวังว่าอัลลอฮฺ จะทรงยับยั้งกำลังรบของบรรดาผู้ปฏิเสธ และอัลลอฮฺ ทรงเป็นผู้แข็งแกร่งยิ่งในการรบ และทรงลงโทษอย่างรุนแรง
สาเหตุแห่งการประทานลงมา
เมื่ออบูซุฟยาน เห็นกองทัพกุเรซได้รับชัยชนะเหนือกองทัพมุสลิมในสงครามอุฮุด อบูซุฟยาน ตกลงกับท่านศาสดา (ซ็อล ฯ) ว่าจะรบกันอีกครั้งตอนช่วงเริ่มต้นประเพณีค้าขาย ณ บัรด์ หมายถึง ตลาดค้าขายจะเริ่มต้นประมาณต้นเดือน ซิลเกาะอ์ดะฮฺ ณ บริเวณทีมีขื่อว่า บัรด์ เมื่อท่านศาสดา (ซ็อล ฯ) ประกาศให้บรรดามุสลิมทราบ และเชิญชวนพวกเขาสู่สงครามครั้งต่อไป ณ แผ่นดิรบัรด์ มีมุสลิมจำนวนไม่น้อย ที่ยังไม่ลืมความพ่ายแพ้อันเจ็บปวดยิ่งในสงครามอุฮุด ปฏิเสธคำเชิญของท่านศาสดา โองการดังกล่าวจึงประทานลงมา ให้ท่านศาสดาประกาศเชิญชวนมุสลิมอีกครั้ง ซึ่งในครั้งนี้มีผู้ตอบรับคำเชิญของท่านศาสดาเพียง 70คนเท่านั้น พวกเขาได้พร้อมหน้ากัน ณ แผ่นดินบัรด์ แต่อบูซุฟยานไม่ได้เคลื่อนทัพมา เนื่องจากหวาดกลัวกองกำลังฝ่ายมุสลิม ท่านศาสดาและบรรดาทหารทุกคน กลับสู่มะดีนะฮฺด้วยความปลอดภัย
คำอธิบาย ทุกคนต่างมีหน้าที่รับผิดชอบตนเอง
โองการมีคำสั่งแก่ท่านศาสดา (ซ็อล ฯ) ว่า ศาสดามีหน้าที่ยืนหยัดต่อศัตรู แม้ว่าจะไม่ผู้ใดให้ความช่วยเหลือ เนื่องจากเป็นหน้าที่ของท่าน ซึ่งท่านไม่มีหน้าที่บังคับบุคคลอื่น เว้นเสียแต่เชิญชวนพวกเขาไปสู่การต่อสู้ ในความเป็นจริงโองการได้กำหนดสิ่งสำคัญที่สุดต่อสังคม โดยเฉพาะอย่างยิ่งปัญหาเกี่ยวการผู้นำ ซึ่งผู้นำมีหน้าที่ยืนหยัดบนเป้าหมายด้วยความเชื่อมั่นเด็ดเดี่ยว แม้ว่าจะไม่มีผู้ตอบรับคำเชิญ เขาก็จะต้องไม่ท้อถอยและยึดมั่นในอุดมการณ์ต่อไป แต่ถ้าผู้ผู้นำคนใดไม่สามารถปฏิบัติได้ เท่ากับเขาไม่มีความพร้อมในการนำสังคมไปสู่เป้าหมาย
ด้วยเหตุนี้ อัล-กุรอานกล่าวเสริมว่า หวังว่าพระเจ้าคงจะหยุดยั้งกำลังรบของบรรดาผู้ปฏิเสธ แม้ว่าเจ้าจะต่อสู้ และพยายามตามลำพัง เนื่องจากอัลลอฮฺ ทรงเป็นผู้แข็งแกร่งยิ่งในการรบ และทรงลงโทษอย่างรุนแรงเหนือการลงโทษทั้งกลาย
คำว่า อะซา และ ละอัลละ ในโองการหมายถึง พระเจ้าทรงหยุดยั้งกำลังรบของฝ่ายศัตรู หรือหมายถึงการกระทำที่แน่นอน และการเปิดเผยความหวังที่มีต่อพระเจ้า ต่อการปฏิบัติภารกิจที่มีความมั่นใจ เนื่องจากบุคคลที่เผยความหวังของตนออกมา แสดงว่าสิ่งนั้นเป็นความหวังของตนและเป็นความหวังของพระเจ้า