โองการที 72,73 ซูเราะฮ์อันนิซาอ์
وَ إِنَّ مِنكمْ لَمَن لَّيُبَطئنَّ فَإِنْ أَصبَتْكم مُّصِيبَةٌ قَالَ قَدْ أَنْعَمَ اللَّهُ عَلىَّ إِذْ لَمْ أَكُن مَّعَهُمْ شهِيداً(72)وَ لَئنْ أَصبَكُمْ فَضلٌ مِّنَ اللَّهِ لَيَقُولَنَّ كَأَن لَّمْ تَكُن بَيْنَكُمْ وَ بَيْنَهُ مَوَدَّةٌ يَلَيْتَنى كُنت مَعَهُمْ فَأَفُوزَ فَوْزاً عَظِيماً (73)
ความหมาย
๗๒. แท้จริงในหมู่สูเจ้า มีผู้ (สับปลับ) ที่ชักช้าอยู่ (พวกเขาอ่อนแอ และทำให้ผู้อื่นอ่อนแอด้วย) ครั้นภัยอันตรายต่าง ๆ ประสบแก่สูเจ้า เขาจะกล่าวว่า แน่นอน อัลลอฮฺ ได้ทรงกรุณาฉัน ที่ฉันมิได้ร่วมชะฮีดกับพวกเขา
๗๓. และถ้าความโปรดปรานจากอัลลอฮฺ ได้ประสบแก่สูเจ้า แน่นอน เขาก็จะกล่าวประหนึ่งไม่เคยมีมิตรภาพระหว่างสูเจ้าและเขามาก่อนว่า โอ้พระเจ้า ฉันน่าจะอยู่ร่วมกับพวกเขา เพื่อฉันจะได้รับชัยชนะอันยิ่งใหญ่ด้วย
คำอธิบาย
โองการนี้กล่าวถึงสภาพทั่วไปของบรรดาที่กลับกลอก เมื่อพวกเขาเห็นบรรดาผู้ศรัทธากลับจากสงคราม หรือเมื่อพวกเขาได้รับข่าวความพ่ายแพ้ หรือการเสียชีวิตในสนามรบ พวกเขาจะแสดงความดีใจ และกล่าวว่า เป็นความโปรดปรานอันยิ่งใหญ่จากพระเจ้า ที่ทรงประทานแก่ฉัน ไม่ให้ร่วมอยู่กับพวกเขา เพื่อจะได้ไม่เห็นความตายและทุกข์ภัยต่าง ๆ ครั้นเมื่อพวกเขาได้ยินข่าวชัยชนะของผู้ศรัทธา และการได้รับทรัพย์สงครามเป็นส่วนแบ่ง พวกเขาจะกล่าวด้วยความอิจฉาริษยา และความอคติในใจ เหมือนคนแปลกหน้าที่ไม่เคยมีมิตรภาพกันมาก่อนระหว่างพวกเขากับผู้ศรัทธา
แม้ว่าโองการข้างต้นจะไม่ได้กล่าวถึงทรัพย์สงครามโดยตรง แต่เข้าใจได้ว่าผู้ที่เสียชีวิตในหนทางของพระเจ้าเป็นการทดสอบอย่างหนึ่ง ส่วนผู้ที่ไม่ได้เสียชีวิต จัดว่าเป็นความโปรดปรานประเภทหนึ่ง ซึ่งชัยชนะอันยิ่งใหญ่ในทัศนะของพวกเขา ไม่มีสิ่งใดเกินเลยไปจากตักตวงทรัพย์สงคราม
คนพวกนี้มีสองหน้า และน่าเสียดายว่าพวกเขาแฝงตัวอยู่ในสังคมทุกยุคทุกสมัย พวกเขาไม่ขอมีส่วนร่วมในความพ่ายแพ้และความทุกข์โศกของผู้ศรัทธา แต่รอว่าเมื่อใดพวกเขาจะได้รับชัยชนะ เพื่อจะได้มีส่วนร่วมในทรัพย์สงครามที่ยึดมาได้ และพลอยมีหน้ามีตาไปด้วย