โองการที 44 และ 45 ซูเราะฮ์อันนิซาอ์
สภาพของชาวคัมภีร์ที่ดื้อดึง
أَ لَمْ تـَرَ إِلى الَّذِيـنَ أُوتـُوا نـَصـِيباً مِّنَ الْكِتَبِ يَشترُونَ الضلَلَةَ وَ يُرِيدُونَ أَن تَضِلُّوا السبِيلَ(44) وَ اللَّهُ أَعْلَمُ بِأَعْدَائكُمْ وَ كَفَى بِاللَّهِ وَلِيًّا وَ كَفَى بِاللَّهِ نَصِيراً (45)
คำอธิบาย
๔๔. เจ้าไม่สังเกตดูบรรดาผู้ได้ถูกประทานส่วนหนึ่งของคัมภีร์ดอกหรือ ขณะที่เขาพวกเขาซื้อความหลงผิด และพวกเขาปรารถนาที่จะให้สูเจ้าหลงทาง
๔๕. อัลลอฮฺ ทรงรู้ (สภาพ) บรรดาศัตรูของสูเจ้า และเพียงพอแล้วที่อัลลอฮฺ ทรงเป็นผู้คุ้มครอง และเพียงพอแล้วที่อัลลอฮฺ ทรงเป็นผู้ช่วยเหลือ
คำอธิบาย
โองการข้างต้นกล่าวถึงบรรดาผู้ปฏิเสธชาวคัมภีร์ ซึ่งพวกเขากำลังซื้อความหลงผิด พระเจ้าตรัสกับท่านศาสดาด้วยความประหลาดใจ สิ่งที่พระองค์ประทานลงมาให้เป็นสื่อในการชี้นำบุคคลอื่น พวกเขากลับนำไปเป็นเครื่องมือทำให้บุคคลอื่นหลงทาง พวกเขาถึงไม่เคยปฏิบัติตามความจริง ทว่าพวกเขามองสิ่งอื่นด้วยความอิจฉา กลับกลอก และมองทุกสิ่งเป็นสีดำ
จากประโยคที่กล่าวว่า บรรดาผู้ได้ถูกประทานส่วนหนึ่งของคัมภีร์ เข้าได้ว่าสิ่งที่อยู่ในมือของตพวกเขามิใช่ทั้งหมดของคัมภีร์เตารอต แต่เป็นส่วนหนึ่งของคัมภีร์ ซึ่งตรงกับที่ประวัติศาสตร์ได้บันทึกไว้ เนื่องจากส่วนมากของคัมภีร์เตารอต และอินญิล ได้ถูกเปลี่ยนแปลงและแก้ไขไปจนหมดสิ้น
โองการถัดมากล่าวว่า แม้ว่าพวกเขาจะแสดงตนเป็นมิตรกับสูเจ้า แต่ภายในของพวกเขาคือศัตรูตัวฉกาจ โองการจึงกล่าวว่า อัลลอฮฺ ทรงรู้ (สภาพ) บรรดาศัตรูของสูเจ้าดี
แต่สูเจ้าไม่รู้ถึงธาตุแท้ที่ร้ายกาจของพวกเขา แต่พระองค์ทรงปลอบใจบรรดาผู้ศรัทธาสูเจ้ามิได้อยู่ตามลำพัง โองการกล่าวว่า เพียงพอแล้วที่อัลลอฮฺ ทรงเป็นผู้คุ้มครอง และเพียงพอแล้วที่อัลลอฮฺ ทรงเป็นผู้ช่วยเหลือ
เนื่องจากพวกเขาพยามทุกวิถีทาง แต่จะไม่มีวันประสบความสำเร็จ หรือแม้แต่สูเจ้านำคำพูดของพวกเขาไว้ใต้ฝ่าเท้า ก็มิใช่เรื่องน่ากลัวแต่อย่างใดเพราะธาตุแท้ของพวกเขาคือ คนขี้ขลาดตาขาว