โองการที่ 15,16 ซูเราะฮ์อันนิซาอ์
การลงโทษผู้ผิดประเวณี
وَ الَّتـى يـَأْتـِيـنَ الْفـَحـِشـةَ مـِن نِّسـائكـمْ فـَاسـتَشهِدُوا عَلَيْهِنَّ أَرْبَعَةً مِّنكمْ فَإِن شهِدُوا فَأَمْسِكُوهُنَّ فى الْبُيُوتِ حَتى يَتَوَفَّاهُنَّ الْمَوْت أَوْ يجْعَلَ اللَّهُ لَهُنَّ سبِيلا (15) وَ الَّذَانِ يَأْتِيَنِهَا مِنكمْ فَئَاذُوهُمَا فَإِن تَابَا وَ أَصلَحَا فَأَعْرِضوا عَنْهُمَا إِنَّ اللَّهَ كانَ تَوَّاباً رَّحِيما ً (16)
ความหมาย
15. และบรรดาสตรีที่กระทำการลามก (ผิดประเวณี) ดังนั้น จงให้มีพยานสี่คนจากสูเจ้า (มุสลิม) ยืนยันพวกนาง ถ้าพวกเขายืนยัน ดังนั้น จงกักขังพวกนางไว้ในบ้านจนกระทั่งความตายปลิดชีวิตพวกนาง หรืออัลลอฮฺ ทรงเปิดหนทางแก่พวกนาง
16. ในหมู่สูเจ้าทั้งสอง (ชายกับหญิง) กระทำการลามก จงลงโทษเขาทั้งสอง ถ้าเขาทั้งสองลุแก่โทษ และปรับปรุงแก้ไข ดังนั้น จงอภัยเขาทั้งสอง แท้จริง อัลลอฮฺเป็นผู้ทรงอภัยโทษ ผู้ทรงเมตตาเสมอ
คำอธิบาย
กฎเกณฑ์อีกประการหนึ่งแห่งบัญญัติของพระเจ้าคือ การผิดประเวณี ซึ่งหญิงที่ผิดประเวณีพิสูจน์ได้ด้วยการยืนยันของพยานสี่คน ดังนั้น ถ้าชายสี่คนยืนยันเหมือนกันถึงการกระทำอาจารของนาง ผู้ที่ผิดประเวณีจะต้องถูกลงโทษทันทีตามหลักการ ซึ่งขอบข่ายการลงโทษที่โองการนี้กล่าวถึงเป็นการลงโทษหญิงที่ผิดประเวณีคือ ให้กักขังนางไว้ในบ้านจนกว่าความตายจะปลิดชีวิตนาง สิ่งที่เข้าใจได้จากโองการคือ กฎเกณฑ์ดังกล่าวเป็นกฎชั่วคราว ซึ่งจะต้องถูกยกเลิกในเวลาต่อมาเนื่องจากโองการกล่าวว่า จงกักขังพวกนางไว้ในบ้านจนกระทั่งความตายปลิดชีวิตพวกนาง หรืออัลลอฮฺ ทรงเปิดหนทางแก่พวกนาง
โองการต่อมากล่าวถึงการลงโทษผู้ที่ผิดประเวณี สำหรับชายและหญิงที่ยังเป็นโสด มิใช่ในลักษณะของการเป็นชู้ ตามแบบฉบับของท่านศาสดามุฮัมมัด (ซ็อล ฯ) ซินามุฮ์ซิน หมายถึง การผิดประเวณีของชายหญิงที่แต่งงานแล้วหรือที่เรียกว่าเป็นชู้ ซึ่งโทษทัณฑ์ของการเป็นชู้คือ การขว้างด้วยก้อนหินจนสิ้นใจตาย โองการนี้และแบบฉบับของท่านศาสดา ได้ยกเลิกโองการลงโทษข้างต้นที่ได้กล่าวผ่านมาแล้ว ซึ่งกล่าวตั้งแต่แรกแล้วว่ากฎการลงโทษของโองการแรกเป็นกฎชั่วคราว ซึ่งในตอนท้ายของโองการกล่าวถึง การยุติกฎเกณฑ์ดังกล่าวไว้
โองการถัดมากล่าวถึงการการลงโทษชายหญิงที่ผิดประเวณี โดยกำชับว่าถ้าเขาทั้งสองมาหาเจ้า เจ้าจงลงโทษพวกเขา ส่วนจะลงโทษอย่างไรขึ้นอยู่กับเงื่อนไข และสถานภาพของทั้งสอง ซึ่งบางครั้งอาจว่ากล่าวตักเตือนด้วยคำพูด เฆี่ยนตี หรือขับไล่ออกจากบ้าน แต่ถ้าพวกเขาลุแก่โทษและปรับปรุงแก้ไขตนเอง จงอย่างลงโทษพวกเขา ปล่อยพวกเขาไปเพราะพระเจ้าทรงรักผู้ทำการลุแก่โทษ ทรงเป็นผู้อภัยโทษและเมตตาเสมอ อิสลามแม้ว่าจะมีบทลงโทษที่รุนแรง แต่ถ้าผู้กระทำผิดกลับใจและสำนึกในบาปนั้น อิสลามก็พร้อมอภัยและยอมรับเขา