โองการที่ 179 ซูเราะฮ์อาลิอิมรอน
مَّا كانَ اللَّهُ لِيَذَرَ الْمُؤْمِنِينَ عَلى مَا أَنتُمْ عَلَيْهِ حَتى يَمِيزَ الخَْبِيث مِنَ الطيِّبِ وَ مَا كانَ اللَّهُ لِيُطلِعَكُمْ عَلى الْغَيْبِ وَ لَكِنَّ اللَّهَ يجْتَبى مِن رُّسلِهِ مَن يَشاءُ فَئَامِنُوا بِاللَّهِ وَ رُسلِهِ وَ إِن تُؤْمِنُوا وَ تَتَّقُوا فَلَكُمْ أَجْرٌ عَظِيمٌ (179)
ความหมาย
179. มิใช่ว่า อัลลอฮฺจะทรงปล่อยปละบรรดาผู้ศรัทธาในสภาพที่สูเจ้าเป็นอยู่ นอกเสียแต่ว่าพระองค์จะทรงจำแนกคนเลวออกจากคนดี และเป็นไปไม่ได้ที่อัลลอฮฺ จะทรงให้สูเจ้ารู้สิ่งเร้นลับ แต่อัลลอฮฺ ทรงเลือกเราะซูลทั้งหลายของพระองค์ ผู้พระองค์ทรงประสงค์ (และให้รู้บางส่วนของสิ่งเร้นลับ) ดังนั้น พวกเจ้าจงศรัทธาต่ออัลออฮฺและเราะซูลทั้งหลายของพระองค์ และถ้าสูเจ้าศรัทธาและสำรวมตนจากความชั่ว ดังนั้น สำหรับสูเจ้าคือ รางวัลอันยิ่งใหญ่
คำอธิบาย มุสลิมจะอ่อนแอ
ก่อนสงคราอุฮุด ปัญหาเรื่องผู้กลับกลอก ถูกกล่าวถึงอย่างมากมาย แต่หลังจากสงครามอุฮุดผ่านไป แผนการของพวกเขาก็ได้เริ่มต้นขึ้น บรรดามุสลิมต่างรู้ดีว่า การที่ศัตรูเข็มแข็งขึ้นและเป็นอันตรายอย่างยิ่ง เป็นผลมาจากสงครามอุฮุดนั่นเอง โองการข้างต้นเป็นโองการสุดท้าย ณ ที่นี้ ที่กล่าวถึงสงครามอุฮุดในรูปแบบของกฎทั่ว ๆ ไป โดยกล่าวว่า มิใช่ว่า อัลลอฮฺจะทรงปล่อยปละบรรดาผู้ศรัทธาในสภาพที่สูเจ้าเป็นอยู่ (ไม่ทรงขัดเกลาพวกเขา ไม่ทรงจำแนกคนดีออกจากคนเลว) นอกเสียแต่ว่าพระองค์จะทรงจำแนกคนเลวออกจากคนดี
สิ่งนี้ถือว่าเป็นกฎทั่วไป ดังนั้น บุคคลใดอ้างว่ามีศรัทธาเขาจะไม่ถูกปล่อยให้อยู่ในสภาพที่ตนเองปรารถนา แต่จะได้รับการทดสอบจากพระเจ้า เพื่อจะได้ทราบจิตภายในของเขา อาจมีคำถามว่า พระเจ้าทรงทราบจิตภายในของมนุษย์ทุกคน ทำไรพระองค์ไม่ให้พวกเขารู้ถึงสภาพของตน และให้ผู้ศรัทธารู้จักผู้กลับกลอกโดยผ่านความรู้ที่เร้นลับ
ส่วนที่สองของโองการตอบข้อคลางแคลงนั้นว่า เป็นไปไม่ได้ที่อัลลอฮฺ จะทรงให้สูเจ้ารู้สิ่งเร้นลับ เนื่องจากสิ่งนี้มิสามารถแก้ปัญหาสังคมได้ แต่ในทางตรงกันข้ามจะกลายเป็นปัญหาที่รุนแรง และสร้างความยุ่งยากแก่สังคม สิ่งที่สำคัญไปกว่านั้นคุณค่าของมนุษย์ต้องรู้จักการกระทำของเขา มิใช่จากแนวทางอื่น ด้วยเหตุนี้ มนุษย์จะถูกรู้จักดีจากกระทำของเขา
แต่สำหรับบรรดาศาสดาของพระองค์ได้รับการยกเว้นจากกฎเกณฑ์ดังกล่าว โองการกล่าวว่า แต่อัลลอฮฺ ทรงเลือกเราะซูลทั้งหลายของพระองค์ ผู้พระองค์ทรงประสงค์ (และให้รู้บางส่วนของสิ่งเร้นลับ)
จุดประสงค์ของคำว่า ประสงค์ของพระเจ้า ในโองการ ก็เหมือนกับโองการอื่น ๆ ที่กล่าวไว้คือ เป็นความประสงค์ที่ผสมดัวยวิทยปัญญา หมายถึงบุคคลที่มีความเหมาะสมพระองค์จะทรงให้เขารู้ในสิ่งเร้นลับ
สุดท้ายโองการกล่าวเตือนสติว่า ปัจจุบันอยู่ระหว่างการการดำเนินชีวิตและการทดสอบ การจำแนกระหว่างคนดีกับคนเลว และระหว่างผู้ศรัทธากับผู้ปฏิเสธ ดังนั้น ถ้าสูเจ้าต้องการผ่านการทดสอบด้วยดี จงศรัทธาในอัลลอฮฺ และเราะซูลของพระองค์ แต่การศรัทธาอย่างเดียวไม่เพียงพอ โองการกล่าวว่า ถ้าสูเจ้าศรัทธาแล้วต้องสำรวมตนจากความชั่วด้วย สำหรับสูเจ้าคือรางวัลอันยิ่งใหญ่