โองการที่ 155 ซูเราะฮ์อาลิอิมรอน
إِنَّ الَّذِينَ تَوَلَّوْا مِنكُمْ يَوْمَ الْتَقَى الجَْمْعَانِ إِنَّمَا استزَلَّهُمُ الشيْطنُ بِبَعْضِ مَا كَسبُوا وَ لَقَدْ عَفَا اللَّهُ عَنهُمْ إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ حَلِيمٌ (155)
ความหมาย
155. แท้จริง บรรดาในหมู่สูเจ้าที่หันหลังหนีในวันที่สองกลุ่มเผชิญหน้ากัน (สงครามอุฮุด) อันที่จริงซาตานได้ทำให้พวกเขาเพลี่ยงพล้ำ เนื่องจากบาปที่พวกเขาได้ขวนขวายไว้ แน่นอน อัลลอฮฺ ได้ทรงอภัยพวกเขา แท้จริงอัลลอฮฺ เป็นทรงอภัยโทษ ผู้ทรงขันติ
คำอธิบาย บาปคือแหล่งทีมาของบาปอื่น
โองการนี้เป็นอีกโองการหนึ่งที่สาธยายถึงสงครามอุฮุด ซึ่งได้เปิดเผยความจริงบางประการแก่มุสลิม ได้แก่ ความเพลี่ยงพล้ำ ที่ซาตานมารร้ายได้กระซิบกระซาบต่อมนุษย์ และฉุดกระชากเขาไปสู่การกระทำความผิด อันเป็นวางรากฐานที่ไม่เหมาะสมสำหรับจิตวิญญาณ เนื่องด้วยบาปกรรมที่ได้ขวนขวายไว้ก่อนหน้านั้น ได้สนับสนับให้ตนก่อความผิดอย่างอื่นขึ้นมา มิเช่นนั้น เสียงกระซิบกระซาบของซาตานมารร้าย จะไม่มีอิทธิพลต่อจิตวิญญาณที่บริสุทธิ์จากบาปอย่างแน่นอน
ด้วยเหตุนี้ บุคคลที่แสวงหาหนทางแห่งชัยชนะในอนาคต อันดับแรกต้องอบรมตนเอง และขัดเกลาจิตวิญญาณจากบาปกรรมเสียก่อน
บางทีจุดประสงค์ของบาปกรรมก่อนหน้าที่ขวนขวายไว้ อาจหมายถึง การหลงและบูชาโลกจึงได้มุ่งมั่นต่อการรวบรวมทรัพย์สงคราม และขัดฝ่าฝืนคำสั่งของท่านศาสดาในการสงคราม หรืออาจหมายถึงบาปกรรมอย่างอื่นที่ได้ก่อเอาไว้ก่อนสงครามอุฮุด ซึ่งเป็นสาเหตุทำให้ความศรัทธาของพวกเขาอ่อนแอลงในวันนั้น