ذكرهاى مستحبى
دسته بندی ادعیه و زیارات
نویسنده عباس عزيزى
زبان کتاب فارسی
سال چاپ 1404

نام كتاب : ذكرهاى مستحبى

نام مؤلف : عباس عزيزى

این کتاب توسط مؤسسه فرهنگی - اسلامی شبکة الامامین الحسنینعليهما‌السلام بصورت الکترونیکی برای مخاطبین گرامی منتشر شده است.

لازم به ذکر است تصحیح اشتباهات تایپی احتمالی، روی این کتاب انجام نگردیده است.


پيشگفتار

واذكر ربك اذا نسيت

(به ياد آر پروردگار خويش را، آن گاه كه او را فراموش مى كنى.)

به گفته قرآن كريم، هنگامى كه انسان ياد خدا را فراموش كرد، بعد از آن كه متوجه شد، بايد پروردگار خويش را به خاطر بياورد.

آن گاه كه غير او را فراموش مى كنى، و خودت را در ذكرت (يادت) فراموش ‍ مى كنى و آن گاه يادت را در ياد خود فراموش مى كنى، و سپس در ياد كردن حق تو را، هر يادى را فراموش مى كنى (در اين هنگام پروردگارت را به ياد آر) ذكر يعنى رهايى از غفلت و نسيان.

ذكر به عمر انسان ارزش و بركت مى دهد. رسول خداصلى‌الله‌عليه‌وآله‌ فرمود: اگر ساعتى از عمر آدمى بدون ذكر خدا بگذرد، در قيامت برايش حسرت است.

ذكر خداست كه دلها را آرام، قلبها را شفا، سينه ها را صيقل، جانها را جان، دردها را درمان، روانها را سلامت، عقلها را نورانيت مى بخشد.

ذكر به معنى ياد كردن به زبان است.

ذكر به معنى ياد كردن به دل است.

ذكر به معنى نگاه داشتن است.

ذكر به معنى انديشه كردن است.

ذكر به معنى پيدا كردن است.

ذكر به معنى توحيد است.

ذكر سيره عملى انبيا و ائمه اطهارعليهم‌السلام و اولياى خداست، و انسان به وسيله ذكر، خود را در سه عالم (دنيا و برزخ و قيامت) بيمه مى كند.

حديث قدسى است كه هر گاه بنده اى ملاقات با من را دوست بدارد، من نيز ملاقات با او را دوست مى دارم و هر گاه پيش خود مرا ياد كند، او را پيش ‍ خود ياد كنم و هر گاه در ميان گروهى يادم كند، او را در ميان جمع بهتر از آن گروه يادش كنم و هر گاه بنده ام به اندازه يك وجب به من نزديك شود، به اندازه يك ذراع به او نزديك شوم و هر گاه به قدر ذراعى به من تقرب جويد، به اندازه باعى (باع واحد طول است از سر انگشت دست راست تا سر انگشت دست چپ، آن گاه كه دستها را افقى به طرفين باز كنند) به او نزديك مى شوم.

براى ذكر گفتن، رعايت چند شرط لازم است :

۱- با وضو باشد.

۲- دائم الذكر باشد، پيوسته ذكر خدا را بگويد.

۳- حضور قلب داشته باشد، مثلا زبان با قلب هماهنگ باشد.

۴- زمان و مكان و تعداد آن ميسر است.

۵- در محيط گناه نباشد.

۶- در همه حال ياد او باشيم، هم در حال راحتى و هم در حال سختى ها و مشكلات. امام حسينعليه‌السلام در بحبوحه جنگ، و مقارن شهادت اصحاب و فرزندانش، همواره ياد خدا بود و در هر صحنه اى ذكر خدا مى گفت و نيرو مى گرفت.

۷- نيت بايد خالص باشد.

۸- دهان خود را طاهر كند؛ ذكرى كه از دهان آلوده بيرون آيد، اثر ندارد.

۹- اعتقاد و ايمان در اين ذكرها لازم است و اگر حاجت برطرف نشد، شايد علت و حكمتى داشته باشد.

۱۰- نفس ذكر گفتن ارزش دارد، اگر چه حاجت شما برطرف نشود.

اميدوارم اين مجموعه بتواند گره گشاى مشكلات همه عاشقان و بندگان و مظلومان و حاجتمندان و بيماران باشد و بنده حقير را نيز از دعاى خيرتان فراموش نكنيد.

عباس عزيزى

فروردين ۱۳۷۸


۱. اهميت ذكر گفتن

۱. زياد به ياد خدا بودن

ذكر خدا آن قدر داراى اهميت است كه خداوند سبحان هم به مردان و هم زنان توصيه فرموده كه زياد ذكر بگوييد و غافل نشويد.

والذاكرين الله كثيرا و الذاكرات مردانى كه بسيار به ياد خداوند و زنانى كه بسيار ياد خدا مى كنند.(۱)

در جاى ديگر به مؤمنين توصيه مى فرمايد:يا ايها الذين آمنوا اذكروا الله ذكرا كثيرا اى كسانى كه ايمان آورده ايد خدا را بسيار ياد كنيد.(۲)

۲. محبوب خداوند

رسول خداصلى‌الله‌عليه‌وآله‌ مى فرمايد: هر كس ذكر خدا بسيار كند، خداوند او را دوست دارد.(۳)

۳. نحوه به ياد خدا بودن

خداوند سبحان به رسول خداصلى‌الله‌عليه‌وآله‌ چنين مى فرمايد:

۱- پروردگار را در دل خود از روى تضرع و خوف ياد كن : واذكر ربك فى نفسك تضرعا و خيفة

۲- آهسته و آرام نام او را بر زبان بياور: و دون الجهر من القول

۳- ذكر را همواره صبحگاهان و شامگاهان تكرار كن : بالغدو و الآصال.

۴- هرگز از غافلان و بى خبران ياد خدا مباش : و لا تكن من الغافلين.(۴)

۴. ياد خدا در همه حال

خداوند سبحان مى فرمايد:

پس از اتمام نماز ياد خدا را فراموش نكنيد و در حال ايستادن و نشستن و زمانيكه بر پهلو خوابيده ايد به ياد خدا باشيد و از او كمك بجوييد. فاذكروا الله قياما و قعودا و على جنوبكم.(۵)

۵. به ياد خدا باشيد

خداوند سبحان مى فرمايد:

فاذكرونى اذكركم پس به ياد من باشيد تا به ياد شما باشم.(۶)

۶. برترين ذكر

قرآن مجيد برترين اعمال را معرفى مى كند:لذكر الله اكبر .(۷)

۷. اسرار ياد خدا

در حديثى از امام صادقعليه‌السلام آمده است در تفسير جمله و لذكر الله اكبر فرمود: ذكر الله عند ما احلّ و حرّم ياد خدا كردن به هنگام انجام حلال و حرام (يعنى به ياد خدا بيفتد به سراغ حلال برود و از حرام چشم بپوشد).(۸)

۸. داروى بيماريهاى روحى

علىعليه‌السلام فرمود: ذكر الله دواء اعلال النفوس ياد خدا داروى بيماريهاى روح است.(۹)

۹. ياد خدا هنگام غذا خوردن

امام صادقعليه‌السلام درباره پدرش امام باقرعليه‌السلام مى فرمايد: او كثير الذكر بود، هر وقت با او راه مى رفتم، ذكر خدا مى گفت و به هنگام غذا خوردن نيز به ذكر خدا مشغول بود. حتى وقتى كه با مردم سخن مى گفت، از ذكر خدا غافل نمى شد.(۱۰)

۱۰. پشتوانه ايمان

علىعليه‌السلام فرمود: ذكر الله دعامة الايمان ذكر خدا پشتوانه ايمان است.(۱۱)

۱۱. شيوه مؤمن

علىعليه‌السلام فرمود: ذكر الله شيمة كل مؤمن ياد خدا شيوه هر مؤمن است.(۱۲)

۱۲. ذاكر خدا

علىعليه‌السلام فرمود: سامع ذكر الله ذاكر شنونده ذكر خدا، ذاكر خداست.(۱۳)

۱۳. زبان مشغول ذكر خدا

علىعليه‌السلام فرمود: خوشا به حال كسى كه مشغول ذكر خدا باشد، و از گفتار بيهوده خاموش بماند.(۱۴)

۱۴. سرگرم شدن به ذكر الهى

از امام صادقعليه‌السلام است كه به راستى خداوند عز و جل مى فرمايد: هر كه به ذكر من سرگرم شود و از درخواست از من بازماند، به او عطايى بدهم بهتر از آنچه كه به كسى دهم كه از من درخواستى كند.(۱۵)

۱۵. كليد انس با خدا

علىعليه‌السلام فرمود: الذكر مفتاح الانس ياد خدا كليد انس با خداست.(۱۶)

۱۶. لذت با ياد خدا

علىعليه‌السلام فرمود: الذكر لذة المحبين ياد خدا لذت دوستداران است.

۱۷. صلاح قلب

علىعليه‌السلام فرمود: اساس و صلاح قلب اشتغال آن به ذكر خداست.(۱۷)

۱۸. ياد خدا

علىعليه‌السلام فرمود: من ذكر الله ذكره هر كه در ياد خدا باشد، خداوند او را ياد كند.(۱۸)

۱۹. مأنوس با ذكر خدا

علىعليه‌السلام فرمود: هر گاه ديدى كه خداوند سبحان تو را به ذكر خود مأنوس ‍ نموده (بدان كه) تو را دوست مى دارد.(۱۹)

۲۰. نور ايمان

علىعليه‌السلام فرمود: ذكر الله نور الايمان ياد خدا نور ايمان است.(۲۰)

۲۱. شيوه پارسايان

علىعليه‌السلام فرمود: ذكر الله شيمة المتقين، به ياد خدا بودن شيوه پرهيزكاران است.(۲۱)

۲۲. غذاى جانها

علىعليه‌السلام فرمود: ذكر الله قوت النفوس و مجالسة المحبوب، ياد خداوند غذاى جانها و همنشينى با محبوب است.(۲۲)

۲۳. بهترين اهل مسجد

رسول خداصلى‌الله‌عليه‌وآله‌ فرمود: آيا به شما خبر ندهم از بهترين كارهاى شما كه درجه بلندترى است براى شما و در نزد خداوند شما بهتر شما را پاكدامن مى كند و از پول طلا و نقره براى شما بهتر است و خوب تر از آن است كه با دشمن خود برخورد كنيد و با آنها نبرد نماييد و از آنها بكشيد و كشته شويد؟ عرض كردند: يا رسول الله! چرا. فرمود: آن بسيار ذكر كردن است.

سپس فرمود: مردى نزد پيغمبرصلى‌الله‌عليه‌وآله‌ آمد و عرض كرد: بهترين اهل مسجد كيست؟ فرمود: آن كه بسيار ذكر خدا كرده خير دنيا و آخرت به او داده شده است.

و در تفسير قول خداى تعالى ((منت مگذار كه كار بيشترى كردى.))(۲۳)

فرمود: آنچه كار خوب براى خدا كردى، آن را بيش مشمار.(۲۴)

۲۴. ذكر خدا حدى ندارد

امام صادقعليه‌السلام فرمود: هر چيزى حدى دارد كه وقتى به آن رسد پايان مى پذيرد، جز ذكر خدا كه حدى كه با آن پايان گيرد ندارد.(۲۵)

۲۵. حدى براى ذكر گفتن نيست

امام صادقعليه‌السلام فرمود: خداوند نمازهاى فريضه را واجب كرده است، هر كس آنها را اداء كند، حد آن تاءمين شده، ماه مبارك رمضان را هر كس روزه بگيرد حدش انجام گرديده و حج را هر كس (يك بار) به جا آورد همان حد آن است، جز ذكر الله كه خداوند به مقدار قليل آن راضى نشده و براى كثير آن نيز حدى قايل نگرديده است. سپس به عنوان شاهد سخن، آيهيا ايها الذين آمنوا اذكروا الله ذكرا كثيرا را تلاوت فرمود.(۲۶)

۲۶. نشانه شيعيان

امام صادقعليه‌السلام فرمود: شيعيان ما كسانى اند كه هر گاه تنها باشند، بسيار ذكر خدا كنند.(۲۷)

۲۷. ذكر در نهان

ابن فضال حديثى را به معصوم رسانيده است كه مى فرمايد: خداوند عزوجل به عيسىعليه‌السلام فرمود: اى عيسى! مرا در خاطر دار تا تو را در خاطر دارم و مرا در برابر همگنان بشرى (خودت) ياد كن تا تو را در جمعى بهتر از جمع آدميان ياد كنم. اى عيسى! دلت را براى من نرم و با پذيرش دار و در تنهايى بسيار يادم كن و بدان كه شادى من در اين است كه براى من تواضع كنى و در آن زنده و برازنده باشى و فسرده و مرده نباشى.(۲۸)

۲۸. ياد خدا با حالات زارى

امام صادقعليه‌السلام فرمود: فرشته ننويسد جز آنچه را بشنود و خداى عزوجل فرموده است : ياد كن در پيش خود پروردگارت را به زارى و از روى ترس(۲۹) و ثواب اين گونه ذكر را كه در پيش خود شخص باشد و نهانى باشد، جز خداى عز و جل نداند، براى آن كه بسيار بزرگ است.(۳۰)

۲۹. همنشين با خدا

ابوحمزه ثمالى از امام باقرعليه‌السلام نقل كرده كه فرمود: در توراتى كه تحريف نشده است نوشته است كه : موسىعليه‌السلام از پروردگارش درخواستى كرد، عرض كرد: پروردگارا! تو نزديكى به من، تا با تو راز گويم؟ يا دورى تا به تو فرياد كنم؟ خداى عز و جل به او وحى كرد: اى موسى! من همنشين آن كسى هستم كه مرا ياد كند. پس موسى عرض كرد: كيست در پناه تو روزى كه جز پناهت پناهى نيست. فرمود: آن كسانى كه مرا ياد مى كنند و من هم آنها را ياد مى كنم و در راه من با هم دوستى مى كنند و من هم آنها را دوست مى دارم، آنانند كه چون خواهم به مردم روى زمين بلا و بدى برسانم، براى خاطر آنها از همه آنان دفاع مى كنم.(۳۱)

۳۰. ياد خدا

امام صادقعليه‌السلام فرمود: خداوند مى فرمايد: هر كه مرا در نهانى ياد كند، او را آشكار ياد كنم.(۳۲)

۳۱. زمره عاقلان

امام صادقعليه‌السلام فرمود: آن كه در زمره عاقلان در ياد خداى عز و جل است چون كسى است كه در زمره جنگجويان در راه خدا نبرد كند.(۳۳)

۳۲. همنشين خدا

در روايت است كه علىعليه‌السلام مى فرمايد:ذاكر الله سبحانه مجالسه آن كه ياد خدا مى كند، همنشين خداست.(۳۴)

۳۳. ياد خدا در شبانه روز

از امام جعفر صادقعليه‌السلام نقل است كه خداى عز و جل به موسىعليه‌السلام فرمود: مرا در شبانه روز بسيار ياد كن و هنگام ياد من، خاشع باش و هنگام بلايى كه به تو دهم، صابر باش، درگاه ذكرم آسوده زى و مرا بپرست و چيزى را با من شريك مساز، سرانجام تو به سوى من است. اى موسى! مرا ذخيره خويش ‍ ساز، و گنج كردارهاى پاينده و شايسته خود را به من سپار.(۳۵)

۳۴. ياد خدا در پنهانى

اميرالمومنينعليه‌السلام فرموده است : هر كه خداى عز و جل را در نهان ياد كند، هر آينه خدا را بسيار ياد كرده است، زيرا منافقان در عيان و پيش مسلمان خدا را ياد كنند و او را در نهان ياد نكنند، و براى همين است كه خداى عز و جل در سوره نساء آيه ۱۴۲ فرموده است : خودنمايى كنند در برابر مردم، و ياد نكنند خدا را جز اندكى.(۳۶)

۳۵. خدا را فراموش كردن

از رسول خداصلى‌الله‌عليه‌وآله‌ روايت شده است كه فرمودند: هر كس كه خداوند را فرمان برد، در ياد خدا است و هر كس از او نافرمانى كند، خدا را فراموش ‍ نموده است.(۳۷)

۳۶. انواع ذكر

الف) ذكر زبانى : نام خداوند را بر زبان جارى سازد و مكرر تسبيح و تحميد و تكبير و تهليل لا اله الا الله بگويد.

ب) ذكر قلبى : با تمام قلب متوجه او باشيم.

در حديث آمده است كه پيامبر اكرمصلى‌الله‌عليه‌وآله‌ روى به علىعليه‌السلام نمود و فرمود: سه كار است كه اين امت طاقت آن را ندارد:

۱- مواسات با برادران دينى در مال،

۲- و حق مردم را از خويشتن دادن،

۳- و ياد خدا در هر حال.

ولى ياد خدا(تنها) ذكر سبحان الله و الحمد لله و لا اله الا الله و الله اكبر نيست، بلكه ياد خدا آن است كه هنگامى كه انسان در برابر حرامى قرار مى گيرد، از خدا بترسد و آن را ترك گويد.(۳۸)


۲. آثار ذكر گفتن

۳۷. ذكر الهى سبب آرامش دل

قرآن با يك جمله كوتاه و پرمغز مطمئن ترين و نزديك ترين راه را نشان داده : الا بذكر الله تطمئن القوب، آگاه باش، با ياد خدا دلها آرامش ‍ مى يابد.(۳۹)

۳۸. زياد ياد خدا بودن

ياد خدا به انسان نيرو و آرامش و قوت و قدرت و پايمردى مى بخشد و انسان بايد زياد به ياد خداوند باشد: واذكروا الله كثيرا لعلكم تفلحون.(۴۰)

۳۹. ذكر خدا عامل رستگارى و نجات

قرآن كريم عامل فلاح و رستگارى و پيروزى و نجات را در سه چيز مى داند: (۱) تزكيه، (۲) ذكر نام خداوند، (۳) نماز خواندن.

قد افلح من تزكّى، و ذكر اسم ربه فصلّى.(۴۱)

۴۰. ياد خدا مايه بيدارى دلها

ياد خدا در همه حال و در هر روز و در صبحگاهان و شامگاهان مايه بيدارى دلها و كنار رفتن ابرهاى تاريك غفلت از دل آدمى است، ياد خدا همچون باران بهارى است كه چون بر دل ببارد، گل هاى بيدارى، توجه، احساس ‍ مسؤ وليت، روشن بينى و هر گونه عمل مثبت و سازنده اى را مى روياند.(۴۲)

۴۱. هنگام مردن ياد خداوند

معاذ بن جبل از كلام پيامبر اكرمصلى‌الله‌عليه‌وآله‌ استفاده كرده و نقل مى كند كه از پيامبر خداصلى‌الله‌عليه‌وآله‌ پرسيدم : كدام عمل از همه اعمال برتر است؟

حضرت فرمود: ان تموت و لسانك رطب من ذكر الله عز و جل ؛ اين كه به هنگام مردن زبان تو به ذكر خداوند عز و جل مشغول باشد.(۴۳)

۴۲. تأثیر ذكر گفتن در بازار

رسول خداصلى‌الله‌عليه‌وآله‌ فرمود: كسى كه در بازار و هنگام غفلت مردم و اشتغال آنها به آنچه در بازار است، از روى اخلاص خدا را ياد كند، خداوند براى او هزار حسنه مى نويسد و به گونه اى او را در روز قيامت مورد رحمت قرار دهد كه به قلب هيچ بشرى خطور نكرده باشد.(۴۴)

۴۳. روشنى سينه ها

در حديثى علىعليه‌السلام مى فرمايد: ذكر الله جلاء الصدور و طماءنينة القلوب ياد خداوند موجب روشنى سينه ها و آرامش دلها است.(۴۵)

۴۴. روشنى عقل و زنده شدن دل

علىعليه‌السلام در حديثى مى فرمايد: هر كس خداى سبحان را ياد كند، خداوند دل او را زنده كرده و عقل و خردش را روشن گرداند.(۴۶)

۴۵. موجب شرح صدر

حضرت علىعليه‌السلام فرمود: الذكر يشرح الصدر ياد خداوند موجب شرح صدر است.(۴۷)

۴۶. ماءوا در بهشت

امام صادقعليه‌السلام فرمود: هر كس بسيار ذكر خداى عزوجل بگويد، خدا در بهشت خود او را كاخ نشين سازد و زير درختان و گنبدهاى بهشتى به او ماءوا دهد يا در بهشتش او را در سايه رحمت خود گيرد و مشمول مهر مخصوص ‍ سازد.(۴۸)

۴۷. روشنى سينه ها و عقل

علىعليه‌السلام فرمود: ياد خدا نور عقول و زندگى بخش جانها و موجب روشنى سينه ها است.(۴۹)

۴۸. كار گشايى

علىعليه‌السلام فرمود: بهترين چيزى كه كارها به وسيله آن به سامان رسد، ذكر خداوند است.(۵۰)

۴۹. راندن شيطان

امام علىعليه‌السلام فرمود: ذكر الله مطردة شيطان ياد خدا بودن موجب راندن شيطان است.(۵۱)

۵۰. دورى از دوزخ

رسول خداصلى‌الله‌عليه‌وآله‌ فرموده است : هر كس فراوان ذكر خداوند عزوجل كند، خدايش دوست دارد، و هر كس ذكر خدا را بسيار گويد، براى او دو برائت نوشته مى شود: برائتى از دوزخ و برائتى از نفاق.(۵۲)

۵۱. نورانى شدن دل

علىعليه‌السلام فرمود: ثمره و نتيجه ذكر خدا، نورانى شدن دلها است.(۵۳)

۵۲. شفاى دل

رسول خداصلى‌الله‌عليه‌وآله‌ فرمود: ذكر خدا شفاى دلها است.(۵۴)

۵۳. نجات از ترس

ابو بصير گويد: از امام صادقعليه‌السلام پرسيدم از مردن مؤمن؟ فرمود: مؤمن به هر گونه مرگى بميرد: به وسيله غرق شدن بميرد، زير آوار بماند، و دچار درنده هم مى شود، و به صاعقه هم بميرد، ولى اين صاعقه به كسى كه در حال ذكر خداى عزوجل است نمى رسد.(۵۵)

۵۴. خير دنيا و آخرت

رسول خداصلى‌الله‌عليه‌وآله‌ فرمودند: من اعطى لسانا ذاكرا فقد اعطى خير الدنيا و الاخرة آن كس كه خدا زبانى به او داده كه به ذكر پروردگار مشغول است، خير دنيا و آخرت به او داده شده است.(۵۶)

۵۵. آثار ذكر در خانه

امام صادقعليه‌السلام مى فرمايد: در هر خانه قرآن خوانده شود و ذكر خداى عزوجل در آن گفته شود، بركتش فزون شود و فرشته ها در آن درآيند و شياطين از آن دورى گزينند و براى اهل آسمان بدرخشد، چنان كه ستاره هاى فروزان براى اهل زمين مى درخشند.

و هر خانه اى كه در آن قرآن نخوانند و ذكر خدا نگويند، بركتش كم مى شود و فرشته ها از آن دورى گزينند و شيطان در آن حاضر شوند.(۵۷)

۵۶. نجات از عذاب الهى

در حديثى كه معاذ بن جبل نقل كرده، چنين آمده است : هيچ يك از اعمال آدمى براى نجات او از عذاب الهى برتر از ذكر الله نيست. از او پرسيدند: حتى جهاد در راه خدا. گفت : آرى، زيرا خداوند مى فرمايد: لذكر الله اكبر.(۵۸)

۵۷. در بهشت برين

امام صادقعليه‌السلام فرمود: من اكثر ذكر الله عزوجل اظله الله فى جنته هر كس بسيار ياد خدا كند، خداوند او را در سايه لطف خود در بهشت برين جاى خواهد داد.(۵۹)

۵۸. نامه عمل نورانى

امام صادقعليه‌السلام فرمود: هرگاه بنده بسيار آمرزش جويد، نامه عملش بالا رود، در حالى كه مى درخشد.(۶۰)

۵۹. آثار ياد خدا در همه حال

۱- هنگامى كه نام خدا برده مى شود، يك دنيا عظمت، قدرت، علم و حكمت در قلب انسان متجلى مى گردد.

۲- روح انسان را به نيكى ها و پاكى ها سوق مى دهد.

۳- از بدى ها و زشتى ها پيراسته مى دارد.

۴- توجه به چنين معبود بزرگى موجب احساس حضور دائم در پيشگاه او است و با اين احساس فاصله انسان از گناه و آلودگى بسيار زياد مى شود.

۵- ياد او يادآورى مراقبت اوست، ياد حساب و جزاى اوست، ياد دادگاه عدل او و بهشت و دوزخ اوست و چنين يادى است كه جان را صفا و دل را نور و حيات مى بخشد.(۶۱)

۶۰. محافظت از شر شيطان

علىعليه‌السلام فرمود: ذكر الله عصمة من الشيطان ذكر خدا نگهدارنده از شر شيطان است.(۶۲)

۶۱. زنده بودن دلها

علىعليه‌السلام فرمود: فى الذكر حياة القلوب ياد خدا سبب زندگى دلهاست.(۶۳)

۶۲. آثار ترك ذكر الهى

قرآن مجيد سزاى كسانى كه از ياد خدا روى مى گردانند، چنين ذكر مى كند:

۱- تنگى معيشت در اين جهان فان له معيشة ضنكا

۲- روز قيامت نابينا محشور مى شود: و نحشره يوم القيامة اعمى(۶۴)

۳- شيطان بر انسان مسلط مى گردد: نقيض له شيطانا فهو له قرين.(۶۵)

امام صادقعليه‌السلام فرمود: خانه اى كه در آن تلاوت قرآن و ياد خدا نباشد:

۱- بركتش كم خواهد بود،

۲- فرشتگان از آن هجرت مى كنند،

۳- و شياطين در آن حضور دائم دارند.(۶۶)

۶۳. بصيرت در كارها

علىعليه‌السلام فرمود: من ذكر الله استبصر هر كس كه ياد خدا كند (در كارها) بصيرت پيدا مى كند.(۶۷)

۶۴. محبوب پيش مردم

علىعليه‌السلام فرمود: هر كس به ذكر خدا مشغول باشد، خداوند ياد و نام او را (در نزد مردم) نيكو و پاكيزه دارد.(۶۸)

۶۵. دائما ياد خدا بودن

علىعليه‌السلام فرمود: مداومة الذكر خلصان الاولياء دائما به ياد خداى بودن بهترين دوست اولياء خداست.(۶۹)

۶۶. زيانكاران

قرآن مجيد مى فرمايد: اى كسانى كه ايمان آورده ايد، اموال و فرزندانتان شما را از ياد خدا غافل نكنند و كسانى كه چنين كنند، زيان كارانند.(۷۰)

۶۷. حسرت در قيامت

امام صادقعليه‌السلام فرمود: هرگاه عده اى، چه نيك و چه بد، در مجلس جمع شوند و به غير ياد خدا بپردازند، در روز قيامت افسوس و حسرت مى خورند.


۳. ذكر بسم الله الرحمن الرحيم

۶۸. عوامل فلاح و رستگارى

خداى سبحان عامل فلاح و رستگارى و پيروزى و نجات انسان را سه چيز مى شمرد: قد افلح من تزكى، و ذكر اسم ربه فصلى مسلما رستگار مى شود كسى كه خود را تزكيه كند و نام پروردگارش را به ياد آورد و نماز بخواند.(۷۱)

۶۹. نجات از شعله هاى نوزده گانه آتش

عبدالله بن مسعود گويد: هر كه خواهد از شعله هاى نوزده گانه آتش دوزخ نجات يابد، بسم الله الرحمن الرحيم گويد، زيرا بسم الله الرحمن الرحيم نوزده حرف است و خداوند تعالى هر حرفى را سپرى در برابر يكى از آن شعله ها قرار مى دهد.(۷۲)

۷۰. آغاز هر كار با نام خدا

رسول اكرمصلى‌الله‌عليه‌وآله‌ فرمود: هر امر خطيرى اگر با بسم الله الرحمن الرحيم آغاز نشود، آن امر ناقص و ناتمام خواهد ماند.(۷۳)

۷۱. جواز بهشت

رسول اكرمصلى‌الله‌عليه‌وآله‌ فرمود: هيچ كس به بهشت در نيايد مگر با پروانه و جواز بسم الله الرحمن الرحيم به اين گونه بسم الله الرحمن الرحيم اين نوشته اى است از سوى خداوند ويژه فلان پسر فلان، او را در بهشت به جايگاه بلندى وارد سازيد كه شاخه هاى ميوه آن آويخته و نزديك و در دسترس ‍ باشد.(۷۴)

۷۲. اسم اعظم خداوند

امام رضاعليه‌السلام فرمودند: بسم الله الرحمن الرحيم به اسم اعظم (خداوند) از سياهى چشم به سفيدى آن نزديكتر است.(۷۵)

۷۳. معنى بسم

على بن حسن بن فضال به نقل از پدرش مى گويد: از حضرت امام رضاعليه‌السلام تفسير بسم الله الرحمن الرحيم را پرسيدم.

حضرت فرمود: گوينده كه مى گويد: بسم معنايش اين است كه : سمه اى از سمه هاى خداى را كه همان عبادت است بر خود مى گذارم. گفت : عرض ‍ كردم : سمه چيست؟ فرمود: يعنى علامت و نشانه.(۷۶)

۷۴. تفسير بسم الله

حضرت امام حسن عسكرىعليه‌السلام در تفسير اين سخن خداى عزوجل بسم الله الرحمن الرحيم فرموده است : اوست خدايى كه تمام آفريدگان در مواقع نيازمندى ها و گرفتارى ها و شدايد به هنگام قطع اميد و گسستن اسباب از همه آنان كه پايين از او، و غير اويند، او را معبود خويش گرفته و به نيايش وى آهنگ مى كنند و مى گويند: بسم الله الرحمن الرحيم يعنى در تمام امور و كارهايم از خدايى كه عبادت و پرستش تنها شايسته و سزاوار اوست، كمك و يارى مى طلبم خدايى كه چون دست فريادرس خواهى به سويش گشوده گردد، به فرياد رسد. ذات مقدسى كه چون (از سر صدق) خوانده شود اجابت فرمايد.(۷۷)

۷۵. ترك نام خدا

از ابن عباس (ره) منقول است كه گفت : هر كس بسم الله الرحمن الرحيم را ترك كند، محققا آيه اى از كتاب خداى تعالى را ترك گفته است.(۷۸)

۷۶. نشانه هاى مؤمن

امام حسن عسكرىعليه‌السلام فرمودند: علامات مؤمن پنج چيز است :

۱- نماز پنجاه و يك ركعت در شبانه روزى از فريضه و نافله گزاردن،

۲- انگشتر بر دست راست كردن،

۳- بعد از نماز جبين را به خاك در سجده گذاشتن،

۴- بسم الله الرحمن الرحيم را بلند گفتن،

۵- زيارت اربعين را خواندن.(۷۹)

۷۷. گريز شيطان

پيغمبر گرامى خداصلى‌الله‌عليه‌وآله‌ فرمود: هرگاه بنده بسم الله الرحمن الرحيم را قرائت كند، شيطان از وى بگريزد.(۸۰)

۷۸. بزرگترين آيه كتاب خدا

امام صادقعليه‌السلام فرمود: آنان (مخالفان) را چه مى شود؟ خدايشان بكشد كه (در نماز) عمدا، به آشكار و ظاهر، خواندن بزرگترين آيه در كتاب خدا را بدعت پنداشته اند (و در اين كار هيچ دليلى ندارند) و آن آيه بسم الله الرحمن الرحيم مى باشد.(۸۱)

۷۹. بسم الله هنگام نامه نوشتن

امام صادقعليه‌السلام مى فرمايد: در نامه ها نوشتن بسم الله الرحمن الرحيم را ترك مكن، اگر چه پس از آن شعر باشد.(۸۲)

۸۰. طرز نگارش بسم الله

امام صادقعليه‌السلام فرمود:بسم الله الرحمن الرحيم را به بهترين خط بنويس و باء آن را كشيده قرار مده، تا (بتوانى) سين را بلند و كشيده بنويسى.(۸۳)

۸۱. گفتن بسم الله در همه امور

از امام صادقعليه‌السلام روايت شده است كه چنين فرمودند: هر گاه يكى از شما وضو گيرد و يا بخورد و يا بياشامد و يا لباسى بپوشد، سزاوار است كه بسم الله الرحمن الرحيم بگويد، پس اگر چنين نكند شيطان در آن شركت خواهد كرد.(۸۴)

۸۲. شروع هر سوره با بسم الله

بيهقى در كتاب شعب از احمد بن حنبل نقل كرده كه گفت : هر كه با هر سوره از قرآن كريم بسم الله الرحمن الرحيم نگويد، محققا يكصد و ده آيه از كتاب خدا را ترك گفته است.(۸۵)

۸۳. برخاستن از خواب، سر موقع

پيغمبر اكرمصلى‌الله‌عليه‌وآله‌ فرمود: هر كه بخواهد شب را به عبادت برخيزد، چون در بستر خود خوابيد بايد بگويد: بسم الله الرحمن الرحيم بار خدايا، مرا از مكر خود آسوده مدار و ياد خودت را فراموشم مكن و مرا در گروه غافلان مقرر منما، من برخيزم در ساعت كذاوكذا. و محققا خداى عزوجل بدو فرشته اى گمارد كه او را همان ساعت بيدار كند.(۸۶)

۸۴. هنگام ورود به مستراح

امام صادقعليه‌السلام از پدرانش، از امير مؤمنانعليه‌السلام روايت مى نمايد كه فرمود: هنگامى كه براى ادرار كردن يا غير آن برهنه شديد، بسم الله الرحمن الرحيم بگوييد زيرا در اين صورت، شيطان به شما نگاه نمى كند تا كارتان تمام شود.(۸۷)

۸۵. هم غذا شدن شيطان

از پيغمبر اسلامصلى‌الله‌عليه‌وآله‌ پرسيده شد: آيا شيطان با انسان چيزى مى خورد؟

در پاسخ فرمودند: آرى، بر سر هر سفره اى كه بسم الله الرحمن الرحيم گفته نشود، شيطان با آنان غذا مى خورد، و به اين جهت، خداوند بركت را از آن سفره بر مى دارد.(۸۸)

۸۶. نام خدا هنگام وضو

امام صادقعليه‌السلام فرمودند: كسى كه هنگام وضو نام خدا را ببرد، تمام بدنش ‍ پاك مى شود و اين كار كفاره گناهان بين دو وضو خواهد بود. و كسى كه نام خدا را نبرد، فقط آن مقدار از بدنش كه آب به آن مى رسد پاك مى شود.

امام صادقعليه‌السلام فرمودند: هر كسى كه هنگام وضو نام خدا را بر زبان جارى كند، گويا غسل كرده است.(۸۹)

۸۷. هنگام خواب

از رسول گرامى خداصلى‌الله‌عليه‌وآله‌ روايت شده است كه فرمودند: هر گاه بنده در هنگام خواب بسم الله الرحمن الرحيم بگويد، خداوند مى فرمايد: فرشتگانم! نفس كشيدنهايش را تا صبح حسنات به حساب آوريد و برايش ‍ بنويسيد.(۹۰)

۸۸. هنگام سوار شدن

امام كاظمعليه‌السلام نقل مى نمايند كه رسول خداصلى‌الله‌عليه‌وآله‌ فرمودند: اگر مردى سوار چهارپا شود و نام خدا را ببرد، فرشته اى پشت سر او سوار شده و او را تا هنگام پياده شدن محافظت مى نمايد. و اگر هنگام سوار شدن، نام خدا را نبرد شيطانى پشت سر او سوار شده و به او مى گويد آواز بخوان. اگر بگويد بلد نيستم، مى گويد آرزو كن. و او پيوسته آرزو مى كند تا پياده شود.

۸۹. قبل و بعد از غذا

از رسول اكرمصلى‌الله‌عليه‌وآله‌ روايت شده است كه فرمودند: هيچ مردى نيست كه خانواده خويش را گرد آورد و آن گاه سفره را پهن نمايد و آنان در آغاز خوردن بسم الله الرحمن الرحيم و در پايان آن الحمد لله رب العالمين بگويند و سفره را بردارند، مگر آن كه همگى مورد آمرزش قرار خواهند گرفت.(۹۱)

علىعليه‌السلام فرمود: هنگامى كه غذا مى خوريد، در آغاز آن بسم الله الرحمن الرحيم گفته شود و در انتهاى آن حمد خدا شود.(۹۲)

۹۰. محافظت فرشتگان

رسول خداصلى‌الله‌عليه‌وآله‌ فرمود: چنانچه آدمى در هنگام سوار شدن بر وسيله نقليه نام خدا را ببرد بسم الله بگويد، فرشته اى براى محافظتش همراه گردد و او را تا زمانى كه پياده شود، از هر حادثه اى نگاه مى دارد و اگر سوار شود و بسم الله نگويد، شيطان همراهى اش مى كند.(۹۳)

۹۱. آفت ترك بسم الله هنگام سوارى

رسول اكرمصلى‌الله‌عليه‌وآله‌ فرمود: بنده هنگامى كه سوار وسيله اى شود و بسم الله نگويد در رديف شيطان قرار مى گيرد.(۹۴)

۹۲. ذكر فاطمه زهراعليها‌السلام

بانوى دو عالم حضرت فاطمه زهراعليها‌السلام فرمود:

اين رطبها از نخلى است كه خداوند در بهشت براى من نشانده، آن هم بر اثر دعايى كه پدرم به من آموخت و هر صبح و شام بر آن مواظبت دارم.

از او درخواست كردم كه اين دعا را به من بياموزد، فرمود: اگر مى خواهى خدا را ملاقات كنى، در حالى كه از تو راضى باشد و اگر مى خواهى تا زنده هستى درد تب تو را فرا نگيرد، بر اين دعا مداومت كن :

بسم الله الرحمن الرحيم، بسم الله النور، بسم الله نور النور، بسم الله نور على نور، بسم الله الذى هو مدبر الامور، بسم الله الذى خلق النور من النور، الحمد لله الذى خلق النور من النور، و انزل النور على الطور فى كتاب مسطور، فى رق منشور، بقدر مقدور، على نبى محبور، الحمد لله الذى هو بالعز مذكور، و بالفخر مشهور، و على السراء و الضراء مشكور، و صلى الله على سيدنا محمد و آله الطاهرين.

بنام خداوند بخشنده مهربان، به نام مبارك خدا كه نور عالم است، به نام مبارك خدا كه نور نور عالم است، به نام مبارك خدا كه نور بالاى نور عالم است. به نام مبارك خدا آن نام كه مدبر امور عالم است، به نام مبارك خدا آن نام كه نور را از نور آفريد (يعنى عالم و آدم را از نور خود آفريد)، ستايش ‍ خداوند را كه نور (وجود عالم و نور جان آدم) را از نور (جمال خود) آفريد و نور (تجلى خود) را بر طور سينا در كتاب مسطور تورات نازل كرد در صحيفه گشوده به قدرى كه مقدر نمود بر پيغمبر عالم و صالح خود، ستايش خدا را كه نزد تمام موجودات به عزت مذكور و فخر و جلالت معروف است و در حال آسايش و سختى، بايد شكرگزار او بود. و درود خداوند بر سيد ما، حضرت محمدصلى‌الله‌عليه‌وآله‌ ، و اهل بيت طاهرينش باد.

سلمان مى گويد: از روزى كه اين دعا را تعليم گرفتم، بيش از هزار كس از اهل مدينه و مكه را تعليم دادم و هر كس كه تب او را فرا مى گرفت، چون اين دعا را مى خواند، به امر خداى سبحان تب از او دور مى گشت.(۹۵)

۹۳. ذكرى براى بهبودى تب

در روايتى كه از امام على بن موسى الرضاعليه‌السلام نقل شده، آمده است كه براى بهبودى تب، بر سه قطعه كاغذ بنويسد:

۱- بسم الله الرحمن الرحيم لاتخف انك انت الاعلى.

۲- بسم الله الرحمن الرحيم لا تخف نجوت من القوم الظالمين.

۳- بسم الله الرحمن الرحيم الا له الخلق و الامر تبارك الله رب العالمين.

سپس بر هر قطعه سه بار سوره توحيد را بخواند و در سه روز و هر روز يك قطعه از آنها را ببلعد كه ان شاءالله شفا خواهد يافت.(۹۶)


۴. ذكر لا اله الا الله

۹۴. ثواب لا اله الا الله

ابى حمزه گويد: شنيدم كه امام باقرعليه‌السلام مى فرمود: هيچ چيز نيست كه ثوابش بيشتر باشد از گواهى به اينكه بگويد: لا اله الا الله يعنى گواهى دهد به يگانگى خدا، به راستى كه چيزى با خداوند عزّوجلّ برابر نيست و در هيچ امرى احدى با او شريك نيست.(۹۷)

۹۵. فقط خداوند شايسته پرستش است

امام صادقعليه‌السلام مى فرمايد: رسول خداصلى‌الله‌عليه‌وآله‌ فرموده است : استغفار و گفتن كلمه لا اله الا الله بهترين عبادت است. خداوند عزيز جبار فرموده است ( آيه ۲۲ سوره محمد): «بدان كه راستش اين است كه نيست شايسته پرستشى جز خدا و آمرزش خواه از گناه خودت.(۹۸) »

۹۶. تجلى لا اله الا الله در بهشت

رسول خداصلى‌الله‌عليه‌وآله‌ فرمود: هر كس بگويد: لا اله الا الله براى او در بهشت درختى كاشته مى شود از ياقوت سرخ، كه بنش از مشك سفيد برآمده، و از عسل شيرين تر و از برف سپيدتر و از مشك خوشبوتر است و در آن نمونه هاى پستان دوشيزگان باشد كه در زير هفتاد پيراهن برآمده باشد (و بر آن درخت برآمده باشد هفتاد جامه بهشتى).(۹۹)

۹۷. شيوه امام باقرعليه‌السلام

از امام صادقعليه‌السلام فرمود: چيزى نيست مگر آنكه براى آن حدى است كه بدان پايان پذيرد جز ذكر خدا كه پايانى ندارد، خداى عزوجل فريضه هايى واجب كرده است و هر كه آنها را انجام دهد، همان حد و پايان آنها است، و ماه رمضان است و هر كه آن را روزه دارد همان حد و پايان آن است، و حج را واجب كرده است و هر كه حج كرد به پايان آن رسيده جز همان ذكر خدا، به راستى كه خداى عزوجل به اندك از آن راضى نشده و براى آن پايانى مقرر نكرده است، سپس اين آيه را خواند (۴۲ سوره احزاب): اى كسانى كه گرويديد! ياد كنيد خدا را بسيار و تسبيح گوييدش در بامداد و پسين.

پس فرمود: خدا براى آن حدى مقرر نكرده كه در آن به پايان رسد. فرمود: پدرم بسيار ذكر خدا مى كرد، من به همراه او مى رفتم و او ذكر خدا مى گفت، با او غذا مى خوردم و او ذكر خدا مى گفت، و هر آينه كه با مردم در گفتگو بود زبانش را از ذكر خدا بازنمى داشت و من مى ديدم زبانش به كامش ‍ چسبيده بود و مى فرمود: لا اله الا الله. و شيوه اش بود كه ماها را انجمن مى كرد و دستور مى داد به ذكر خدا تا آفتاب مى زد و هر كدام كه ما قرائت (قرآن) مى دانستيم، دستور به قرائت مى داد و هر كدام كه قرائت نمى دانستيم، او را دستور به ذكر مى داد.

در هر خانه اى قرآن خوانده شود و ذكر خداوند عزوجل گفته شود، بركتش ‍ افزون شود و فرشته ها در آن درآيند و شياطين از آن دورى گزينند و براى اهل آسمان بدرخشد، چنان كه ستاره هاى فروزان براى اهل زمين مى درخشند و هر خانه كه در آن قرآن نخوانند و ذكر خدا نگويند، بركتش كم شود و فرشته ها از آن دورى گزينند و شياطين در آن حاضر شوند.(۱۰۰)

۹۸. لا اله الا الله از روى خلوص

از ابان بن تغلب از امام صادقعليه‌السلام فرمود: اى ابان، چون به كوفه رفتى، اين حديث را روايت كن : هر كس كه از روى اخلاص گواهى دهد كه نيست شايسته پرستشى جز خدا، بهشت براى او واجب باشد.

ابان مى گويد: به او گفتم : راستش اين است كه از هر فرقه اى نزد من مى آيند، براى همه آنان اين حديث را روايت مى كنم؟ حضرت فرمود: آرى، اى ابان چون روز رستاخيز شود و خداوند همه اولين و آخرين را گرد آورد، خدا لا اله الا الله را از آنها بگيرد جز از كسى كه بر اين مذهب حق باشد.(۱۰۱)

۹۹. بهترين عبادت

رسول خداصلى‌الله‌عليه‌وآله‌ فرمود: بهترين عبادت، گفتن لا اله الا الله است.(۱۰۲)

۱۰۰. تلقين به مردگان

رسول خداصلى‌الله‌عليه‌وآله‌ فرمودند: لا اله الا الله را به مردگان خود تلقين كنيد، زيرا گناهان را از بين مى برد. گفتند: يا رسول خدا! كسى كه آن را در حال سلامتى بگويد چه حكمى دارد؟ فرمودند: اين (ذكر) گناهان را در هر حال از بين مى برد و از بين مى برد و از بين مى برد. به راستى كه لا اله الا الله انسان مؤمن در زندگى، مرگ و برانگيختن اوست.

همچنين رسول خداصلى‌الله‌عليه‌وآله‌ فرمود كه جبرئيل گفت : اى محمد! كاش آنها را به هنگامى كه برانگيخته مى شوند، مى ديدى كه يكى با روى سفيد مى گويد: لا اله الا الله و ديگرى با روى سياه مى گويد: واى بر ما كه نابود شديم.(۱۰۳)

۱۰۱. سنگينى لا اله الا الله

پيامبر اكرمصلى‌الله‌عليه‌وآله‌ فرمودند: خداى عزوجل به موسى بن عمران فرمود: اى موسى! به راستى كه اگر آسمانها و ساكنان آن كه نزد من هستند و زمين هاى هفتگانه را در يك كفه گذاشته و لا اله الا الله را در كفه ديگرى بگذارند، لا اله الا الله سنگين تر از آنها خواهد بود.(۱۰۴)

۱۰۲. پاك كننده گناهان

اميرالمؤمنينعليه‌السلام فرمودند: هيچ بنده مسلمانى نيست كه بگويد لا اله الا الله مگر اين كه بالا مى رود و هر سقفى را مى شكافد و به هيچ كدام از گناهان او برنمى خورد، مگر اين كه آن را پاك مى كند تا اين كه به خوبيهايى همانند خود برسد و بايستد.(۱۰۵)

۱۰۳. لا اله الا الله هم وزنى ندارد

امام محمد باقرعليه‌السلام مى فرمايد كه رسول خداصلى‌الله‌عليه‌وآله‌ فرمودند: هر چيزى هم وزنى دارد مگر خداوند و لا اله الا الله كه هم وزنى ندارد و قطره اشكى از ترس خدا كه با هيچ وزنى قابل اندازه گيرى نيست و اگر اين اشك بر صورت او جارى شود، هيچ گاه ندارى و خوارى را نخواهد ديد.(۱۰۶)

۱۰۴. ثواب زياد لا اله الا الله

امام باقرعليه‌السلام فرمودند: ثواب هيچ چيز بيشتر از گواهى به لا اله الا الله نيست، زيرا خدا همتايى نداشته و در امر خود هيچ كسى با او شريك نيست.(۱۰۷)

۱۰۵. عظمت لا اله الا الله

رسول خداصلى‌الله‌عليه‌وآله‌ فرمودند: نه من و نه گويندگان قبل از من، همانند لا اله الا الله نگفته ايم.(۱۰۸)

۱۰۶. پاك شدن گناهان

رسول خداصلى‌الله‌عليه‌وآله‌ فرمودند: مؤمنى نيست كه بگويد لا اله الا الله مگر اين كه گناهان كارنامه اش پاك شده و اين عمل در كنار خوبى هاى همانند خود قرار مى گيرد.(۱۰۹)

۱۰۷. محبوب بودن ذكر لا اله الا الله نزد خدا

امام صادقعليه‌السلام فرمودند: زياد بگوييد لا اله الا الله و الله اكبر، زيرا خدا هيچ چيزى را بيش از گفتن الله اكبر و لا اله الا الله دوست ندارد.(۱۱۰)

۱۰۸. ثواب گفتن صد بار لا اله الا الله

امام صادقعليه‌السلام فرمود: عمل كسى كه صد بار لا اله الا الله بگويد، برتر از اعمال ساير مردم در آن روز است، مگر عمل كسى كه بيش از اين گفته باشد.(۱۱۱)

۱۰۹. صد بار هنگام خواب

امام صادقعليه‌السلام فرمودند: كسى كه وقت رفتن به رختخواب صد بار لا اله الا الله بگويد، خداوند خانه اى در بهشت براى او مى سازد، و كسى كه هنگام رفتن به رختخواب صد بار از خداوند آمرزش بخواهد، گناهان او مى ريزد همان گونه كه برگ درخت مى ريزد.(۱۱۲)

۱۱۰. ثواب گفتن لا اله الا الله با اخلاص

امام صادقعليه‌السلام فرمودند: كسى كه با اخلاص لا اله الا الله بگويد، وارد بهشت مى شود. و گفتن با اخلاص اين است كه لا اله الا الله او را از آن چه خداى عزوجل حرام كرده، باز دارد.(۱۱۳)

۱۱۱. لا اله الا الله كليد بهشت

امام باقرعليه‌السلام مى فرمايد كه رسول خداصلى‌الله‌عليه‌وآله‌ فرمودند: جبرئيل ميان صفا و مروه نزد من آمده و گفت : هر كس از امت تو با اخلاص لا اله الا الله بگويد، وارد بهشت مى شود.(۱۱۴)

۱۱۲. تاثير ذكر لا اله الا الله همراه با خلوص

پيامبر اكرمصلى‌الله‌عليه‌وآله‌ فرمودند: كسى كه با اخلاص لا اله الا الله بگويد، وارد بهشت مى شود. گفتن با اخلاص اين است كه لا اله الا الله او را از آنچه كه خداوند حرام كرده باز دارد.(۱۱۵)

۱۱۳. تاثير ذكر لا اله الا الله با صداى بلند

امام صادقعليه‌السلام فرمودند رسول خداصلى‌الله‌عليه‌وآله‌ فرمودند: هيچ مسلمانى بلند نمى گويد لا اله الا الله مگر اين كه بى درنگ گناهانش زير پاهايش مى ريزند، همان گونه كه برگهاى درخت، زير آن مى ريزند.(۱۱۶)

۱۱۴. دژ محكم الهى

وقتى كه امام رضاعليه‌السلام به نيشابور رسيد، به هنگام حركت به طرف ماءمون محدثان اطراف او را گرفته و گفتند: اى فرزند رسول خدا! از پيش ما مى روى و حديثى نمى فرمايى كه از آن استفاده كنيم! حضرت كه در كجاوه نشسته بودند، سر را از كجاوه بيرون آورده و فرمودند: از پدرم موسى بن جعفرعليه‌السلام شنيدم كه فرمود از پدرم جعفر بن محمدعليه‌السلام شنيدم كه فرمودند از پدرم محمد بن علىعليه‌السلام شنيدم كه فرمودند از پدرم على بن الحسينعليه‌السلام شنيدم كه فرمودند از پدرم حسين بن علىعليه‌السلام شنيدم كه فرمودند از پدرم امير المؤمنين على بن ابى طالبعليه‌السلام شنيدم كه فرمودند از رسول خداصلى‌الله‌عليه‌وآله‌ شنيدم كه فرمودند شنيدم كه جبرئيل مى گفت : از خداى عزوجل شنيدم كه فرمودند: لا اله الا الله پناهگاه من است، كسى كه وارد پناهگاه من شود از عذاب من ايمن است.(۱۱۷)

۱۱۵. تهليل و استغفار، بهترين عبادت

رسول خداصلى‌الله‌عليه‌وآله‌ فرمود: بهترين عبادت، گفتن لا اله الا الله است.

و نيز فرمود: بهترين عبادت استغفار است و اين است قول خداى عزوجل در قرآن كريم : فاعلم انه لا اله الا الله و استغفر لذنبك.(۱۱۸)

(و بدان كه راستش اين است كه نيست شايسته پرستشى جز خدا و آمرزش ‍ خواه از گناه خود).(۱۱۹)

۱۱۶. بهترين ذكر نزد خداوند

پيامبر اكرمصلى‌الله‌عليه‌وآله‌ فرمودند: در ميان سخنان هيچ سخنى نزد خداى عزوجل دوست داشتنى تر از گفتن لا اله الا الله نيست.(۱۲۰)

۱۱۷. ثواب پذيرفته شدن گواهى با لا اله الا الله

روزى رسول خداصلى‌الله‌عليه‌وآله‌ در حالى كه در ميان عده اى از ياران خود كه على بن ابى طالبعليه‌السلام نيز يكى از آنان بود، نشسته بودند، فرمودند: كسى كه بگويد لا اله الا الله وارد بهشت مى شود. دو نفر از ياران او گفتند: ما نيز مى گوييم لا اله الا الله رسول خداصلى‌الله‌عليه‌وآله‌ فرمودند: گواهى به لا اله الا الله فقط از اين - على بن ابى طالبعليه‌السلام - و شيعيانش كه پروردگار از آنان پيمان گرفته است پذيرفته مى شود. آن دو نفر دوباره گفتند: ما نيز مى گوييم لا اله الا الله در اين هنگام رسول خداصلى‌الله‌عليه‌وآله‌ دست خويش را به سر علىعليه‌السلام گذاشته و فرمودند: نشانه آن - پيروى از على بن ابى طالبعليه‌السلام - اين است كه پيمان او را نشكنيد، در جايگاه او ننشينيد و سخن او را تكذيب نكنيد.(۱۲۱)

۱۱۸. برترين ذكر

جابر بن عبد الله انصارى گفت : شنيدم از رسول خداصلى‌الله‌عليه‌وآله‌ كه مى فرمود: لا اله الا الله برترين ذكر است.(۱۲۲)

۱۱۹. برترين مردم

امام صادقعليه‌السلام فرمود: هر كه صد بار لا اله الا الله بگويد، همان روز برترين مردم از لحاظ عمل به شمار مى آيد، مگر كسى كه افزون تر بگويد.(۱۲۳)

۱۲۰. تأثیر آخرين كلام

رسول خداصلى‌الله‌عليه‌وآله‌ فرمود: هر كه آخرين گفتارش لا اله الا الله باشد وارد بهشت مى شود.(۱۲۴)

۱۲۱. كليد آسمان

رسول خداصلى‌الله‌عليه‌وآله‌ فرمود: هر چيزى كليدى دارد و كليد آسمان ها گفتن لا اله الا الله است.(۱۲۵)

۱۲۲. گفتن لا اله الا الله بدون تعجب

امام صادقعليه‌السلام فرمودند: كسى كه بدون تعجب لا اله الا الله بگويد، خداوند پرنده اى از آن مى آفريند كه تا روز قيامت روى سر گوينده اش بال زده و برايش ذكر مى گويد.(۱۲۶)

۱۲۳. تلقين لا اله الا الله بر ميت

امام صادقعليه‌السلام از پدرانشعليه‌السلام نقل مى نمايد كه پيامبرصلى‌الله‌عليه‌وآله‌ فرمودند: به مردگان خود لا اله الا الله تلقين كنيد، زيرا همانا كسى كه آخرين سخنش لا اله الا الله باشد، وارد بهشت مى گردد.(۱۲۷)

۱۲۴. آثار گفتن لا اله الا الله به هنگام مصيبت

امام باقرعليه‌السلام فرمودند: مؤمنى نيست كه هنگام رويداد مصيبتى لا اله الا الله بگويد، مگر اين كه خداوند همه گناهانش را مى آمرزد، جز گناهان كبيره كه انسان را جهنمى مى كند. و هرگاه در آينده به ياد آن مصيبت افتاده، لا اله لا الله بگويد و خدا را حمد كند، خداوند تمام گناهانى را كه در بين لا اله الا الله گفتن اول و دوم مرتكب شده است، مى بخشد، جز گناهان كبيره را.(۱۲۸)

۱۲۵. سى بار ذكر در هر روز

امام باقرعليه‌السلام از پدرش، از پدرانش روايت كرده كه فرمودند: كسى كه هر روز سى بار بگويد: لا اله الا الله الملك الحق المبين (هيچ خدايى نيست جز خداى يكتاى فرمانروا كه وجودش ثابت و روشن و آشكار است)، به بى نيازى رو آورده و به فقر پشت كرده و درِ بهشت را كوبيده است.(۱۲۹)

۱۲۶. برترين ذكر و بالاترين شكر

رسول خداصلى‌الله‌عليه‌وآله‌ فرمودند: برترين ذكرها، ذكر لا اله الا الله و بالاترين شكرها گفتن الحمد لله مى باشد.(۱۳۰)

۱۲۷. واجب شدن بهشت

امام صادقعليه‌السلام فرمودند: كسى كه به هنگام مصيبت، گفتن لا اله الا الله به او الهام شود، بهشت براى او واجب مى شود.(۱۳۱)

۱۲۸. بهاى بهشت

امام جعفر صادقعليه‌السلام فرمودند: بهاى بهشت گفتن لا اله الا الله و الله اكبر است.(۱۳۲)

۱۲۹. كوبيدن در بهشت

امام صادقعليه‌السلام فرمودند: كسى كه صد بار لا اله الا الله الملك الحق المبين بگويد، خداى عزيز غالب او را از فقر پناه داده و وحشت قبرش را از بين مى برد، بى نيازى را به دست آورده و در بهشت را كوبيده است.(۱۳۳)

۱۳۰. پاداش در دنيا و آخرت

از امام رضاعليه‌السلام روايت شده است كه رسول گرامى خداصلى‌الله‌عليه‌وآله‌ فرمودند: هر كس در هر روز صد بار بگويد لا اله الا الله الملك الحق المبين توانگرى به او جلب مى شود و فقر و مستمندى از او دفع مى گردد و در دوزخ بر او بسته شده و در بهشت به رويش باز مى گردد.(۱۳۴)

۱۳۱. توانگرى و نجات از وحشت قبر

در كتاب كشف الغمه و امالى شيخ طوسى، با سندهاى معتبر روايت شده كه حضرت رسولصلى‌الله‌عليه‌وآله‌ فرمود: هر كس هر روز صد مرتبه بگويد: لا اله الا الله الملك الحق المبين از فقر و وحشت قبر نجات مى يابد و توانگرى به او روى آورد.(۱۳۵)


۵. ذكر سبحان الله

۱۳۲. نامى از نامهاى خدا

زيد شحّام مى گويد: از امام جعفر صادقعليه‌السلام پرسيدم : تسبيح چيست؟ آن حضرت فرمود: نامى از نامهاى خدا و دعاى اهل بهشت است.(۱۳۶)

۱۳۳. ثواب تسبيح بدون تعجب

امام باقرعليه‌السلام فرمودند: كسى كه بدون تعجب سبحان الله بگويد، خداوند از اين ذكر پرنده اى با دو زبان و دو بال مى آفريند كه در ميان تسبيح كنندگان خدا تا روز قيامت از جانب او خداوند را تسبيح مى كند.

الحمد لله و لا اله الا الله و الله اكبر نيز همين طور است.(۱۳۷)

۱۳۴. ريزش گناهان

امام صادقعليه‌السلام فرمود: هر كس كه پس از نماز واجب خود، سى بار تسبيح سبحان الله بگويد، همه گناهان وجودش فرو ريزد.(۱۳۸)

۱۳۵. پاداش گوينده سبحان الله

امام صادقعليه‌السلام از پدر و جد بزرگوارش حضرت امامعليه‌السلام روايت مى كند: نبى اكرمصلى‌الله‌عليه‌وآله‌ در پاسخ مسائلى كه مردى يهودى از آن حضرت پرسيده بود، ضمن حديث طويلى فرمود: آن گاه كه بنده سبحان الله بگويد، آنچه پايين تر از عرش خداست با او سبحان الله مى گويند و به گوينده ده برابر پاداش آنها داده مى شود و چون الحمد لله گويد، خداوند نعمت دنيا را به او كرامت كند تا نعمتهاى آخرت را ببيند، و آن سخنى است كه بهشتيان هنگام ورود به بهشت مى گويند و همه سخنها در دنيا قطع مى شود به جز الحمد لله كه قطع نمى گردد و آيه كريمه (احزاب، ۴۴): درود بهشتيان در روزى كه به دريافت و ديدار پاداش خدا نايل مى شوند، سلام است به همين حقيقت اشارت دارد.(۱۳۹)

۱۳۶. پاداش در بهشت

رسول خداصلى‌الله‌عليه‌وآله‌ فرمود: هر كس كه سبحان الله العظيم و بحمده بگويد درخت خرمايى براى وى در بهشت كاشته مى شود.(۱۴۰)

۱۳۷. ترازوى اعمال

امير المؤمنين علىعليه‌السلام مى فرمايد: تسبيح و سبحان الله گفتن يك نيمه از ترازوى اعمال را پر كرده و الحمد لله گفتن ترازوى اعمال را سرشار مى سازد و الله اكبر گفتن فاصله ميان آسمان و زمين را پر مى كند.(۱۴۱)

۱۳۸. ذكر پيامبرصلى‌الله‌عليه‌وآله‌ قبل از رحلت

عايشه گفت : رسول خداصلى‌الله‌عليه‌وآله‌ پيش از رحلت اين ذكر را بسيار مى فرمود: (خدايا) تو را تسبيح مى كنم و به ستايش و حمد تو مشغولم، از تو آمرزش ‍ مى طلبم و توبه مى كنم.(۱۴۲)

۱۳۹. شيوه امام علىعليه‌السلام

امام صادقعليه‌السلام فرمود: علىعليه‌السلام را شيوه اين بود كه هر گاه صبح مى كرد مى فرمود (سه بار): سبحان الله الملك القدوس بار خدايا! راستى من به تو پناه مى برم از زوال نعمت و دگرگونى عافيت و به ناگاه رسيدن بلايت و از دچار شدن به بدبختى و شر هر آنچه كه در شب پيش آمده است. بار خدايا! من از تو مى خواهم به حق عزت ملكت و شدت نيرويت و به وسيله تسلط و بزرگوارى ات و به توانايى ات بر خلقت سپس حاجت خود را بخواه.(۱۴۳)

۱۴۰. هزار حسنه در روز

رسول خداصلى‌الله‌عليه‌وآله‌ فرمود: آيا از شما، كسى عجز و ناتوانى دارد كه هر روز هزار خوبى به دست آورد! كسى عرض كرد: چگونه كسى مى تواند هر روز هزار حسنه كسب كند؟ فرمود: صد بار سبحان الله بگويد براى او هزار حسنه نوشته مى شود يا هزار گناه از او فرو مى ريزد.(۱۴۴)

۱۴۱. رفع هفتاد گرفتارى

از امام صادقعليه‌السلام روايت است كه فرمود: هر كس در روز سى بار خدا را تسبيح كند خداى تبارك و تعالى هفتاد گونه گرفتارى را كه پست ترين آن تهيدستى است از او رفع فرمايد.(۱۴۵)

۱۴۲. بى نيازى در دنيا

از امام صادقعليه‌السلام روايت است كه فرمود: هر كس سى بار بگويد: سبحان الله و بحمده (منزه است خداوند يكتا و من به ستايش او مشغولم) و سبحان الله العظيم و بحمده (منزه است خداوند بزرگ و من او را مى ستايم) ثروت و بى نيازى به او روى آورد، و فقر و تهيدستى از او روى گرداند و دروازه بهشت را مى كوبد.(۱۴۶)

۱۴۳. عوامل سنگينى ترازوى اعمال

رسول خداصلى‌الله‌عليه‌وآله‌ فرمود: پنج چيز است كه بسيار موجب سنگينى ترازوى اعمال مى گردد:

۱- سبحان الله

۲- الحمد لله

۳- لا اله الا الله

۴- الله اكبر

۵- فرزند شايسته اى از مسلمانى بميرد و مسلمان در مصيبت او صبر كند.(۱۴۷)

۱۴۴. هنگام پايين آمدن

از امام صادقعليه‌السلام نقل شده كه مى فرمود: رسول خداصلى‌الله‌عليه‌وآله‌ در روز هر وقت رو به نشيب مى گذاشت، سبحان الله مى گفت : و وقتى بدن رو به بالا مى نهاد، الله اكبر مى گفت.(۱۴۸)

۱۴۵. ثواب گفتن صد بار سبحان الله

يونس بن يعقوب مى گويد: از امام صادقعليه‌السلام پرسيدم : آيا كسى كه صد بار سبحان الله بگويد از كسانى است كه خدا را بسيار ياد مى كند؟ فرمود: بله.(۱۴۹)

۱۴۶. درختى در بهشت

از امام صادقعليه‌السلام روايت شده است كه فرمود پيغمبر خداصلى‌الله‌عليه‌وآله‌ فرمودند: هر كس بگويد سبحان الله خدا برايش درختى در بهشت مى نشاند، و هر كس بگويد الحمد لله خدا برايش درختى در بهشت مى نشاند و هر كس ‍ بگويد لا اله الا الله خدا درختى برايش در بهشت مى نشاند و هر كس بگويد الله اكبر خدا در بهشت درختى برايش مى نشاند.

مردى از قريش - كه ابوبكر بود - عرض كرد: يا رسول الله، درختان ما در بهشت فراوان است.

حضرت فرمود: آرى، وليكن بپرهيزيد از اين كه آتشى بر آن بفرستيد و آن را بسوزانيد، زيرا خدا فرموده است : اى كسانى كه ايمان آورده ايد، خدا و رسول را فرمان بريد و اعمال خود را به سبب نافرمانى تباه نسازيد.(۱۵۰)

۱۴۷. كلام محبوب در پيشگاه حق تعالى

ابوذر گفت : رسول خداصلى‌الله‌عليه‌وآله‌ فرمود: محبوب ترين كلام در پيشگاه خداوند اين ذكر است :

تسبيح خداى بى شريك مى كنم، پادشاهى خاص او است، و ستايش ويژه او، و او بر هر چيزى توانا است و هيچ قدرت و نيرويى نيست، مگر به عنايت و توجه خدا منزه است خدا او را مى ستايم.(۱۵۱)

۱۴۸. سه هزار حسنه

امام صادقعليه‌السلام فرمودند: كسى كه بگويد سبحان الله و بحمده و سبحان الله العظيم و بحمده، خداوند سه هزار حسنه براى او نوشته و سه هزار درجه او را بالا مى برد و از اين ذكر پرنده اى مى آفريند كه خدا را تسبيح مى كند و پاداش اين تسبيح براى او خواهد بود.(۱۵۲)

۱۴۹. محبوب ترين كلام نزد خداوند

ابوذر غفارى (رض) مى گويد: رسول خداصلى‌الله‌عليه‌وآله‌ به من فرمود: آيا تو را خبر ندهم به محبوبترين كلام در نزد خدا! به راستى محبوب ترين سخن در پيشگاه خدا سبحان الله و بحمده گفتن است.(۱۵۳)

۱۵۰. سبحان الله با تسبيح تربت

در روايت ديگر به نقل از امام جعفر صادقعليه‌السلام آمده است كه آن حضرت فرمودند:

كسى كه با تسبيح تربت يك مرتبه سبحان الله بگويد، چهارصد حسنه براى او نوشته مى شود، چهارصد گناهش برطرف مى شود، چهارصد درجه اش ‍ بالا مى رود و چهارصد حاجتش برآورده مى گردد.(۱۵۴)

۱۵۱. محبوبترين سخنان نزد خدا

رسول خداصلى‌الله‌عليه‌وآله‌ فرمودند: از محبوبترين سخنان در نزد خداوند عزوجل گفتن سبحان ربى و بحمده است. (منزه است پروردگار من، و من به ستايش ‍ او مشغولم).(۱۵۵)

۱۵۲. محبوب نزد خداوند

ابوهريره گويد: رسول اكرمصلى‌الله‌عليه‌وآله‌ فرمود: دو كلمه است كه بر زبان سبك، و در ترازوى اعمال سنگين، و در پيشگاه خداى مهربان محبوبند، سبحان الله و بحمده و سبحان الله العظيم.(۱۵۶)


۶. ذكر الحمد لله

۱۵۳. ذكر الحمد لله پس از غذا

امام صادقعليه‌السلام فرمود: هنگامى كه سفره پهن مى شود، بسم الله بگو و وقت خوردن بسم الله على اوله و آخره بگو و پس از برچيدن سفره الحمد لله بگوى.(۱۵۷)

۱۵۴. شكر روز و شكر شب

امام صادقعليه‌السلام فرمود: كسى كه در صبح چهار بار بگويد الحمد لله رب العالمين، بى ترديد شكر آن روز را به جاى آورده است و كسى كه در شب آن را بگويد، شكر آن شب را ادا كرده است.

۱۵۵. سفارش پيامبرصلى‌الله‌عليه‌وآله‌ به علىعليه‌السلام

رسول خداصلى‌الله‌عليه‌وآله‌ به علىعليه‌السلام فرمود: يا على! به هنگام غذا خوردن بسم الله و بعد از غذا الحمد لله بگو.(۱۵۸)

۱۵۶. حد تحميد الهى

يكى از اصحاب امام صادقعليه‌السلام از ايشان نقل مى كند كه ايشان فرمود: هر دعايى كه پيش از آن حمد خدا نباشد، نيمه است و پى بريده است، حمد خدا بايد و سپس ستايش او. من گفتم : نمى دانم چه اندازه از تحميد و تمجيد بس است؟

حضرت فرمود: مى گويد: بار خدايا! تويى آغاز و پيش از تو چيزى نيست و تويى انجام و پس از تو چيزى نيست، تويى آشكارا و فرازتر از تو چيزى نيست و تويى نهان و در برابر تو چيزى نه، و تويى عزيز و حكمت دار.(۱۵۹)

۱۵۷. ذكر هنگام خواب

امام صادقعليه‌السلام فرمودند: كسى كه هنگام خواب سه بار ذكر زير را بگويد، مانند روزى كه از مادر متولد شده است، از گناهان بيرون مى آيد:

الحمد لله الذى علا فقهر، و الحمد لله الذى بطن فخبر، والحمد لله الذى ملك فقدر، و الحمد لله الذى يحيى الموتى و يميت الاحياء و هو على كل شى ء قدير.

يعنى : همه ثناها مخصوص خداوندى است كه پيروز و غالب است، همه ثناها مخصوص خداوندى است كه دانا به نهان و آشكار همه چيزى است، همه ثناها مخصوص خداوندى است كه مالك و توانا است، همه ثناها مخصوص خداوندى است كه مردگان را زنده نموده و زندگان را مى ميراند، و او بر هر چيزى توانا است.(۱۶۰)

۱۵۸. شكر گذشته و آينده

امام صادقعليه‌السلام فرمودند: هر كس روزى هفت بار بگويد الحمد لله على كل نعمه كانت او هى كائنه (تمامى ثناها مخصوص خداوندى است، به خاطر همه نعمتهايى كه بوده يا خواهد بود)، شكر گذشته ها و آينده ها را به جاى آورده است.(۱۶۱)

۱۵۹. سيصد و شصت بار حمد در روز

امام صادقعليه‌السلام فرمود: رسول خداصلى‌الله‌عليه‌وآله‌ را شيوه بوده كه هر روز سيصد و شصت بار خدا را حمد مى كرد، به شماره رگهاى تن انسان، و مى فرمود: الحمد لله رب العالمين كثيرا على كل حال سپاس از آن پروردگار جهانيان است، بسيار است در هر حال.(۱۶۲)

۱۶۰. ثواب به عهده خداوند

امام صادقعليه‌السلام فرمودند: كسى كه بگويد الحمد لله كما هو اهله، (همه ثناها مخصوص خداوند است، همان گونه كه شايسته آن مى باشد) نويسندگان آسمانى (فرشتگان) نمى توانند ثواب آن را بنويسند.

عرض كردم : چرا؟

حضرت فرمود: چون (ثواب آن را نمى دانند و) عرضه مى دارند: خدايا! از غيب آگاهى نداريم. و خداوند مى فرمايد: هر چه كه بنده ام مى گويد، بنويسيد و ثواب آن باشد به عهده من.(۱۶۳)

۱۶۱. ذكر هنگام صبح

در بلدالاءمين از سلمان فارسى روايت شده است كه هر بنده اى كه داخل صبح شود و سه مرتبه اين ذكر را تكرار كند: الحمد لله رب العالمين الحمد لله حمدا كثيرا طيبا مباركا، حق تعالى هفتاد نوع بلا را از او دفع مى نمايد كه كمتر آنها اندوه باشد.(۱۶۴)


۷. ذكر الله اكبر

۱۶۲. گفتن الله اكبر هنگام بالا رفتن

از امام صادقعليه‌السلام نقل شده است كه مى فرمود: رسول خداصلى‌الله‌عليه‌وآله‌ در شب هر وقت رو به نشيب مى گذاشت سبحان الله مى گفت و چون رو به بالا مى نهاد الله اكبر مى گفت.(۱۶۵)

۱۶۳. شيوه رسول خداصلى‌الله‌عليه‌وآله‌

ابوحمزه مى گويد: امام صادقعليه‌السلام را ديدم كه هنگام بيرون رفتن از خانه دو لب خود را مى جنبانيد و بر در خانه ايستاده بود.

عرض كردم : ديدم دو لب خود را هنگامى كه از خانه به در آمدى جنبانيدى آيا چيزى گفتى؟

آن حضرت فرمود: آرى، راستى انسان چون خواهد از خانه خود به در آيد، هنگام بيرون شدن سه بار بگويد: الله اكبر و سه بار بگويد: بالله اخرج و بالله ادخل و على الله اتوكل (بار خدايا، در برابرم در خير را بگشاى و كارم را به خير به پايان آور و از شر هر جنبنده اى نگاه دارم كه مهارش را دارى، راستى پروردگار من به راه راست است) پيوسته در ضمانت خداوند عزوجل است تا خداوند او را به همان جا برگرداند كه در آن بوده است.(۱۶۶)

۱۶۴. اذكار محبوب

از ربعى از فصيل، از امام باقر و يا امام صادقعليه‌السلام نقل مى كند و مى گويد كه شنيدم مى فرمود: الله اكبر و لا اله الا الله بسيار بگوييد، زيرا چيزى در نزد خداى عز و جل از تكبير گفتن الله اكبر و تهليل گفتن لا اله الا الله محبوب تر نيست.(۱۶۷)


۸. ذكر تسبيحات اربعه : سبحان الله و الحمد لله و لا اله الا الله و الله اكبر

۱۶۵. نعمتهاى بوستان بهشت

رسول خداصلى‌الله‌عليه‌وآله‌ فرمود: چون به بوستانهاى بهشت رسيديد، از نعمتهاى آن بهره جوييد. پرسيدند: بوستانهاى بهشت چيست؟ فرمود: مساجد. پرسيدند: نعمتهاى آن كدام است؟ فرمود: سبحان الله و الحمد لله و لا اله الا الله والله اكبر.(۱۶۸)

۱۶۶. درختكارى در بهشت

پيامبرصلى‌الله‌عليه‌وآله‌ فرمود: راستى كه در بهشت دشت وسيعى است، درختكارى آن را افزون كنيد. عرض كردند: اى رسول خدا، درختكارى در آنجا چيست؟ فرمود: سبحان الله و الحمد لله و لا اله الا الله و الله اكبر گفتن است.(۱۶۹)

۱۶۷. هر ذكر، نهالى در بهشت

ابوهريره گويد: رسول خداصلى‌الله‌عليه‌وآله‌ بر من گذشت، در حالى كه چند نهال با من بود. فرمود: آيا دلالت كنم شما را بر نهال هايى كه برتر از اينها باشد؟ فرمود: آن سبحان الله و الحمد لله و لا اله الا الله و الله اكبر است. هر كلمه اى از آن را چون بگويى، خداوند به عوض آن براى تو درختى در بهشت غرس فرمايد.(۱۷۰)

۱۶۸. ذكر باقيات صالحات

امام صادقعليه‌السلام فرمود: روزى رسول خداصلى‌الله‌عليه‌وآله‌ به ياران خود فرمودند: آيا اگر لباسها و ظرفهايتان را جمع كرده و آنها را روى هم گذاريد به آسمان خواهد رسيد؟ گفتند: نه، اى رسول خدا. حضرت فرمودند: نمى خواهيد به شما چيزى بگويم كه ريشه اش در زمين و شاخه اش در آسمان باشد؟ عرض ‍ كردند: چرا، اى رسول خدا.

حضرت فرمودند: هر كدام از شما بعد از نماز واجبش مى تواند سى بار بگويد سبحان الله و الحمد لله و لا اله الا الله و الله اكبر زيرا ريشه اين ذكرها در زمين و شاخه اش در آسمان است. اين ذكرها از زير آوار ماندن، يا آتش سوختن، غرق شدن، افتادن در چاه، طعمه درندگان شدن، مرگ بد و حادثه ناگوارى كه در آن روز از آسمان فرود مى آيد، جلوگيرى مى كند و اين ذكرها باقيات صالحات است.(۱۷۱)

۱۶۹. جلوه تسبيحات اربعه در قيامت

امام صادقعليه‌السلام فرمود: رسول خداصلى‌الله‌عليه‌وآله‌ فرمودند: زياد بگوييد سبحان الله و الحمد لله و لا اله الا الله والله اكبر زيرا اين ذكرها در روز قيامت (با شكوه و عظمت خاصى) مى آيند. بدين گونه كه عده اى (از فرشتگان) در جلو، و عده اى نيز در پشت سر آنها و عده اى ديگر از پشت سر اين گروه حركت مى كنند و اينها باقيات صالحات هستند.(۱۷۲)

۱۷۰. سپرى در برابر آتش

امام صادقعليه‌السلام فرمود: رسول خداصلى‌الله‌عليه‌وآله‌ به اصحاب رو كرده و فرمودند: سپرهاى خود را برداريد. گفتند: اى رسول خدا! براى آن دشمنى كه به ما نزديك شده است؟ آن حضرت فرمود: نه، براى مقابله با آتش بگوييد: سبحان الله والحمد لله و لا اله الا الله والله اكبر.(۱۷۳)

۱۷۱. عظمت اين ذكر نزد پيامبرصلى‌الله‌عليه‌وآله‌

رسول خداصلى‌الله‌عليه‌وآله‌ در حديثى مى فرمايد: چنانچه سبحان الله والحمد لله و لا اله الا الله والله اكبر بگويم، براى من از آنچه كه خورشيد بر آن مى تابد، محبوب تر است.(۱۷۴)

۱۷۲. مصالح فرشتگان در بهشت

رسول خداصلى‌الله‌عليه‌وآله‌ فرمود: وقتى به آسمان برده شدم و داخل بهشت گرديدم، در آن جا بيابانهايى و قطعه زمينهايى از مشك ديدم، كه با خشتى از طلا و نقره بنا مى گذاشتند و بسا دست از كار مى كشيدند.

به آنان گفتم : چرا گاهى بنا مى گذاريد و گاهى دست نگاه مى داريد؟

گفتند: تا مصالح كار برسد.

گفتم : مصالح شما چيست؟

گفتند: اين است كه مؤمن بگويد سبحان الله والحمد لله و لا اله الا الله و الله اكبر هر وقت او اينها را گفت بنا مى گذاريم، و هر وقت ساكت شد، ما هم امساك مى كنيم.(۱۷۵)

۱۷۳. تأکید خداوند به گفتن اين ذكر

از امام صادقعليه‌السلام روايت شده است كه فرمودند: از جمله واجباتى كه خدا روى آن تأکید بسزا فرموده است، خدا را فراوان ياد كردن است. آن گاه فرمود: مقصودم از ياد كردن خدا گفتن سبحان الله والحمد لله و لا اله الا الله و الله اكبر نيست، اگر چه آن هم از ذكر كثير به حساب مى آيد، و ليكن مقصودم خدا را ياد كردن است در هنگامى كه انسان به چيز حلال و حرام برخورد مى كند كه اگر آن اطاعت از خداست، انجام دهد، و اگر نافرمانى از اوست، آن را رها كند.(۱۷۶)

۱۷۴. براى هر تسبيح ده درخت در بهشت

امام باقرعليه‌السلام گويد: رسول خداصلى‌الله‌عليه‌وآله‌ به مردى گذر كرد كه در باغستانى درخت مى كاشت. نزد او ايستاد و فرمود: تو را دلالت نكنم بر كشت درختانى كه ريشه هايشان برجاتر و رسيدن ميوه هايشان زودتر و ميوه هايشان بهتر و پاينده تر باشند؟ گفت : چرا، مرا بدان راهنمائى كن يا رسول الله. فرمود: چون بامداد و پسين كنى، بگو سبحان الله والحمد لله و لا اله الا الله والله اكبر زيرا اگر آن را گويى به شماره هر تسبيح ده درخت در بهشت دارى از انواع ميوه و آنها از باقيات صالحاتند. فرمود: آن مرد گفت : پس به راستى يا رسول الله، من شما را گواه گرفتم كه اين نخلستان من وقف است و قبض شده است بر فقراى مسلمانان كه مستحق صدقه باشند.(۱۷۷)

۱۷۵. ذكر با تربت امام حسينعليه‌السلام

از امام رضاعليه‌السلام روايت شده كه هر كس با تربت امام حسينعليه‌السلام بگويد: سبحان الله والحمد لله و لا اله الا الله والله اكبر با هر ذكر خداوند شش هزار حسنه براى او ثبت مى كند و شش هزار گناه او را محو نمود شش ‍ هزار درجه بالا برده و شش هزار شفاعت براى او مى نويسد.(۱۷۸)


۹. ذكر تسبيحات فاطمه زهراعليها‌السلام

۱۷۶. ريشه اين تسبيح در قرآن

امام صادقعليه‌السلام فرمود: تسبيح فاطمه زهراعليها‌السلام از جمله ذكر بسيار است كه خداوند عزوجل فرموده است : اذكروا الله ذكرا كثيرا (ياد كنيد خدا را، ياد كردن بسيار).(۱۷۹)

۱۷۷. تسبيحات بعد از نماز

امام صادقعليه‌السلام فرمود: كسى كه بعد از نماز واجب، پيش از آن كه برخيزد، با تسبيح حضرت فاطمهعليها‌السلام تسبيح بگويد، خداوند او را مى آمرزد. و بايد اين تسبيح را با الله اكبر شروع كند.(۱۸۰)

۱۷۸. ذكر كثير

از امام صادقعليه‌السلام تفسير اين آيه كريمه را خواستند: و بسيار ياد خدا كردند و پس از اين كه ستم ديدند انتقام گرفتند كه مقصود از ذكر كثير چيست؟ فرمود: هر كه تسبيح حضرت فاطمه زهراعليها‌السلام كند، ذكر خدا بسيار كرده است.(۱۸۱)

۱۷۹. هديه پيامبر به فاطمه زهراعليها‌السلام

علىعليه‌السلام فرمود: حضرت فاطمه زهراعليها‌السلام به خدمت رسول اكرمصلى‌الله‌عليه‌وآله‌ رفت و درخواست خادمى نمود.

رسول خداصلى‌الله‌عليه‌وآله‌ فرمود: آيا به تو خبر ندهم به چيزى كه از فايده خادم براى تو بهتر باشد؟ به هنگام خواب سى وسه بار سبحان الله و سى وسه بار الحمد لله و سى و چهار بار الله اكبر بگو.(۱۸۲)

۱۸۰. تعليم تسبيح به فرزندان

امام جعفر صادقعليه‌السلام فرمود: اى ابوهارون! اما خردسالان خود را به تسبيح حضرت زهراعليها‌السلام فرمان مى دهيم، همچنان كه آنان را ماءمور به برگزارى نماز مى نماييم. ملازم و مراقب آن باش، كه هر بنده اى اگر آن را مواظبت كند، بدبخت نمى شود.(۱۸۳)

۱۸۱. محبوب تر از هزار ركعت نماز

امام صادقعليه‌السلام فرمودند: تسبيح حضرت فاطمه زهراعليها‌السلام در تعقيب هر نمازى در نزد من محبوب تر از هزار ركعت نماز در هر روز است.(۱۸۴)

۱۸۲. بهترين تسبيح

امام باقرعليه‌السلام فرمود: هيچ بنده اى خدا را با ذكرى تمجيد و عبادت نكرد كه بهتر از تسبيح حضرت فاطمه زهراعليها‌السلام باشد و اگر چيزى بهتر از آن بود، رسول خداصلى‌الله‌عليه‌وآله‌ آن را به حضرت زهراعليها‌السلام مى بخشيد.(۱۸۵)

۱۸۳. تسبيحات و برابرى با برترين اعمال

امام صادقعليه‌السلام از پدرانش روايت نموده كه اميرالمومنين علىعليه‌السلام فرمود: فقيران به نزد رسول خداصلى‌الله‌عليه‌وآله‌ آمده و عرض كردند: اى رسول خدا! ثروتمندان دارايى دارند كه بنده آزاد كنند، ولى ما نداريم، دارايى دارند كه حج بروند، ولى ما نداريم، دارايى دارند كه صدقه بدهند، ولى ما نداريم، دارايى دارند كه با آن جهاد كنند، ولى ما نداريم.

پيامبرصلى‌الله‌عليه‌وآله‌ فرمود: هر كس صد بار تكبير الله اكبر بگويد، از آزاد كردن صد بنده بالاتر است و آن كسى كه صد بار تسبيح سبحان الله بگويد، بالاتر از بردن صد شتر به حج است، و هر كسى كه صدبار تحميد كند الحمد لله بگويد، بالاتر از بردن صد اسب با زين، دهنه و ركاب آن در راه خداست، و هر كس كه صد بار لا اله اله الله بگويد، عمل او برتر از عمل ساير مردم است، مگر كسى كه بيش از اين بگويد.

اميرالمومنينعليه‌السلام فرمود: اين خبر به گوش ثروتمندان رسيد، آنان هم همين اعمال را انجام دادند. فقرا دوباره به خدمت پيامبرصلى‌الله‌عليه‌وآله‌ آمده و عرض ‍ كردند: اى رسول خدا! آنچه فرمودى به گوش ثروتمندان رسيد، آنان هم آن اعمال را انجام دادند. پيامبرصلى‌الله‌عليه‌وآله‌ فرمود: اينها احسان خداست و به هر كس كه بخواهد مى دهد و احسان خداوند زياد است.

۱۸۴. آثار تسبيح و تحميد و تهليل در قيامت

امام باقرعليه‌السلام به نقل از رسول خداصلى‌الله‌عليه‌وآله‌ مى فرمايد: كسى كه سبحان الله بگويد خداوند به خاطر آن درختى در بهشت براى او مى كارد. و كسى كه الحمد لله بگويد، خداوند به خاطر آن درختى در بهشت براى او مى كارد. و كسى كه لا اله الا الله بگويد، خداوند به خاطر آن درختى در بهشت براى او مى كارد. و آن كه الله اكبر بگويد، خداوند به خاطر آن درختى در بهشت براى او مى كارد.

در اينجا مردى از قريش گفت : بلى، پس در اين صورت، ما در بهشت درختان فراوانى داريم. حضرت فرمودند: بلى، ولى مواظب باشيد آتش ‍ نفرستيد، كه همه آنها را بسوزاند زيرا خداوند عزوجل مى فرمايد: اى كسانى كه ايمان آورده ايد! از خدا اطاعت كنيد، از رسول او نيز اطاعت كنيد و اعمال خود را باطل نكنيد.(۱۸۶)

۱۸۵. تسبيحات در كلام علىعليه‌السلام

اميرالمومنين علىعليه‌السلام مى فرمايد: تسبيح و سبحان الله گفتن يك نيمه از ترازوى اعمال را پر كرده و الحمد لله گفتن ترازوى اعمال را سرشار مى سازد و الله اكبر گفتن فاصله ميان آسمان و زمين را پر مى كند.

۱۸۶. تسبيح هنگام خواب

امام صادقعليه‌السلام درباره تسبيح فاطمه زهراعليها‌السلام فرمود: چون به خوابگاه خود رفتى، سى و چهار مرتبه الله اكبر بگو و سى و سه بار الحمد لله بگو و سى و سه بار سبحان الله و آية الكرسى و دو سوره قل اعوذ... را با ده آيه از اول سوره صافات و ده آيه از آخرش بخوان.(۱۸۷)

۱۸۷. تسبيحات در ترازوى اعمال

از امام صادقعليه‌السلام نقل است كه اميرالمومنينعليه‌السلام فرمود: سبحان الله گفتن نيمى از اعمال است، و الحمد لله گفتن همه ميزان را پر مى كند، و الله اكبر ميان آسمان و زمين را پر مى كند.(۱۸۸)


۱۰. ذكر«ياالله» و «يارب»

۱۸۸. راه استجابت دعا

اميرالمومنينعليه‌السلام فرمود: كسى كه صد آيه قرآن، از هر كجاى آن را بخواند و سپس هفت بار «ياالله» بگويد، اگر دعا كند كه صخره اى از جايش كنده شود، ان شاءالله كنده خواهد شد.(۱۸۹)

۱۸۹. ذكر هنگام بيمارى

از محمد بن حمران گويد: اسماعيل، فرزند امام صادقعليه‌السلام بيمار شد و امام صادقعليه‌السلام به او فرمود: ده بار «بگو يارب، يارب» زيرا هر كه آن را بگويد، به او ندا رسد: لبيك! حاجتى دارى؟(۱۹۰)

۱۹۰. بر آورده شدن حاجت

از امام صادقعليه‌السلام فرمود: هر كس ده بار «يارب، يارب» بگويد، به او گفته شود: لبيك! چه حاجتى دارى؟(۱۹۱)

۱۹۱. ذكر بعد از نماز ظهر

امام صادقعليه‌السلام مى فرمايد: يكى از فرزندان پدرم از درد شكايت مى كرد، پدرم به او مى فرمود: ده مرتبه بعد از نماز ظهر بگو: «يا الله يا الله يا الله» كه هر كس اين ذكر را بگويد خداوند مى فرمايد: چه حاجتى دارى اى بنده من؟!(۱۹۲)

۱۹۲. لبيك از جانب خداوند

امام صادقعليه‌السلام فرمود: هر كس كه بگويد يا «رب يا الله، يا رب يا الله» تا نفسش ببرد، به او گفته شود: لبيك! چه حاجتى دارى؟(۱۹۳)

۱۹۳. تأثیر ده بار يا الله گفتن

از امام صادقعليه‌السلام فرمود: هر كس كه ده بار بگويد ياالله ياالله به او گفته شود: لبيك! چه حاجتى دارى؟(۱۹۴)

۱۹۴. ذكرى بهتر از دنيا و آخرت

از امام زين العابدينعليه‌السلام نقل شده كه فرمود: پيامبر خداصلى‌الله‌عليه‌وآله‌ بر جمعى از اقوام وارد شدند و فرمودند: آيا مى خواهيد به شما چيزى ياد دهم كه بهتر از دنيا و آخرت باشد؟ و هر گاه مبتلا به غم و اندوهى شديد، خداى را با آن بخوانيد و آن رفع شود؟ گفتند: آرى يا رسول خدا.

پيامبرصلى‌الله‌عليه‌وآله‌ فرمود: بگوييد: الله الله الله ربنا لا نشرك به شيئا و بعد از اين ذكر هر چه مى خواهيد بگوييد.(۱۹۵)

۱۹۵. رفع اندوه

از سعيد بن يسار گويد: به امام صادقعليه‌السلام گفتم : غمگين مى شوم. فرمود: بسيار بگو الله الله ربى لا اشرك به شيئا و هر گاه از وسوسه يا انديشه هاى بيهوده (حديث نفس) بترسى بگو: بار خدايا! من بنده و بنده زاده توام و مهارم به دست تو است، حكم تو درباره من عادلانه است و فرمانت درباره من مجرى است، بار خدايا! من از تو خواهش مى كنم به حق هر نامى كه دارى و آن را در قرآنت فرو فرستادى، يا به يكى از آفريده هايت آموختى، يا در علم غيب به خود اختصاص دادى كه رحمت فرستى بر محمد و آل محمد و قرآن را نور چشم من سازى و بهار دل من و برطرف شدن اندوه و برنده همّ من گردانى. الله الله ربى لا اشرك به شيئا.(۱۹۶)

۱۹۶. ذكرى براى رفع مريضى

صاحب كتاب امان الاخطار مى گويد: ما دعايى را كه براى رفع امراض داريم و به تجربه هم به اثرات آن رسيده ايم، اين است كه بر كاغذى بنويسيد:

يا من اسمه دواء و ذكره شفاء يا من يجعل الشفاء فيما يشاء من الاءشياء، صل على محمد و آل محمد و اجعل شفائى من هذا الداء فى اسمك هذا، يا الله يا الله يا الله يا الله يا الله يا الله يا الله يا الله يارب يارب يارب يارب يارب يارب يارب يارب يارب يارب يارب، يا ارحم الراحمين يا ارحم الراحمين يا ارحم الراحمين يا ارحم الراحمين يا ارحم الراحمين يا ارحم الراحمين يا ارحم الراحمين يا ارحم الراحمين يا ارحم الراحمين يا ارحم الراحمين.

(اى كسى كه نام مباركت دواى هر درد، و ياد تو شفابخش دل ها و جان ها است، اى توانايى كه دواى درد را در هر چه بخواهى قرار مى دهى، بر محمد و آل او رحمت فرست و شفاى اين درد مرا، در اين اسم مقدس قرار ده : يا الله يا الله... الى آخر).(۱۹۷)


۱۱. ذكر لاحول و لا قوة الا بالله العلى العظيم

۱۹۷. دفع بلا و رفع غم و غصه

امام صادقعليه‌السلام فرمودند: كسى كه در هر روز صد بار بگويد لا حول و لا قوة الا بالله خداوند هفتاد نوع بلا را از او دور مى گرداند كه كمترين آنها غم و غصه است.(۱۹۸)

۱۹۸. تأخیر زمان مرگ

امام صادقعليه‌السلام فرمودند: آن كس كه هزار بار بگويد لا حول و لا قوة الا بالله خداى تعالى حج خانه اش را روزى اش خواهد نمود و اگر مرگش نزديك باشد، خدا آن را به تأخیر خواهد انداخت تا حج را روزى اش ‍ سازد.(۱۹۹)

۱۹۹. ذكر سر بريده امام حسينعليه‌السلام

در دمشق شنيده شد كه سر مطهر امام حسينعليه‌السلام مى گويد: لا حول و لا قوة الا بالله.(۲۰۰)

۲۰۰. گنجى از بهشت

رسول خداصلى‌الله‌عليه‌وآله‌ فرمود: بسيار لا حول و لا قوة الا بالله بگوييد كه آن از گنجهاى بهشت است.(۲۰۱)

۲۰۱. دور شدن هفتاد بلا

راوى مى گويد شنيدم كه امام صادقعليه‌السلام فرمودند: كسى كه بگويد لا حول و لا قوة الا بالله العلى العظيم خداى عزوجل به خاطر آن هفتاد نوع بلا را از او دور مى گرداند كه كمترين آنها خفه شدن است.(۲۰۲)

۲۰۲. رفع درد و اندوه

از پيغمبر اكرمصلى‌الله‌عليه‌وآله‌ روايت شده است كه فرمودند: سخن لا حول و لا قوة الا بالله العلى العظيم گنجى از گنجهاى بهشت است و آن باعث شفا يافتن از نود و نه درد است كه آسانترين آنها اندوه است.(۲۰۳)

۲۰۳. شفاى هفتاد و دو نوع درد

رسول خداصلى‌الله‌عليه‌وآله‌ فرمود: هر كس كه نعمت هاى فراوان به وى برسد الحمد لله رب العالمين بسيار بگويد، و آن كه تهيدستى به وى فشار آورد لا حول و لا قوة الا بالله العلى العظيم زياد بگويد كه آن گنجى از گنجهاى بهشت است و شفاى هفتاد و دو نوع درد است كه كمترين آنها اندوه مى باشد.

۲۰۴. هرگاه اندوهگين شدى

از امام صادقعليه‌السلام روايت شده است كه در سفارشى فرموده اند: اى، سفيان! هر گاه خدا به يكى از شما نعمتى عطا فرمود، بايستد و خداى عزوجل را ستايش و سپاس گويد، يعنى بگويد الحمد لله و هر گاه روزى اش برسد، بايد درخواست آمرزش كند، يعنى بگويد استغفر الله و هر گاه اندوهگين شود، بگويد لا حول و لا قوة الا بالله العلى العظيم.(۲۰۴)

۲۰۵. داروى نود و نه بيمارى

از رسول خداصلى‌الله‌عليه‌وآله‌ روايت شده است كه فرمودند: گفتن لا حول و لا قوة الا بالله العلى العظيم دارويى است كه نود و نه بيمارى را بهبود مى بخشد كه آسانترين آنها اندوه است و معناى اين كلمه چنين است هيچ حركت و نيرويى جز به سبب و خواست خدا پديد نيامد.(۲۰۵)

۲۰۶. رفع شدن بلايا

از امام صادقعليه‌السلام روايت شده كه فرمود: هر گاه نماز بامداد و مغرب خواندى، هفت بار بگو: بسم الله الرحمن الرحيم، لا حول و لا قوة الا بالله العلى العظيم زيرا هر كه آن را بگويد، به او نرسد جنون و جذام و برص، و نه هفتاد نوع از انواع بلا.(۲۰۶)

۲۰۷. مرتفع شدن انواع بليات

از امام باقرعليه‌السلام روايت شده است كه رسول گرامى خداصلى‌الله‌عليه‌وآله‌ فرمودند: هر كس سه بار بگويد بسم الله الرحمن الرحيم، لا حول و لا قوة الا بالله العلى العظيم خداوند تعالى نود و نه نوع از انواع بلا را از او دور سازد كه آسان ترين آنها خفگى است.(۲۰۷)

۲۰۸. توصيه پيامبر به علىعليه‌السلام

بكير مى گويد: از اميرالمومنينعليه‌السلام شنيدم كه مى فرمود: رسول خداصلى‌الله‌عليه‌وآله‌ به من فرمود: اى على! آيا به تو كلماتى نياموزم؟ هر گاه كه در سختى و بلايى در افتى، بگو بسم الله الرحمن الرحيم، لا حول و لا قوة الا بالله العلى العظيم زيرا خداوند عزوجل مى گرداند بدان از تو آنچه را خواهد از انواع بلا.(۲۰۸)

۲۰۹. درمان بيمارى و ندارى

اسماعيل بن عبدالخالق گويد: مردى از اصحاب پيامبرصلى‌الله‌عليه‌وآله‌ دير به خدمت ايشان رسيد و سپس نزد آن حضرت آمد.

رسول خداصلى‌الله‌عليه‌وآله‌ به او فرمود: چه چيزى موجب دير كردن تو شد از آمدن نزد ما؟ عرض كرد: بيمارى و ندارى.

فرمود: آيا به تو دعائى ياد ندهم كه خدا به وسيله آن بيمارى و ندارى را از تو ببرد؟ عرض كرد: چرا يا رسول الله.

پيامبرصلى‌الله‌عليه‌وآله‌ فرمود: بگو لا حول و لا قوة الا بالله العلى العظيم، توكلت على الحى الذى لا يموت و الحمد لله الذى لم يتخذ (صاحبة و لا) ولدا و لم يكن له شريك فى الملك و لم يكن له ولى من الذل و كبره تكبيرا.

گويد: درنگى نكرد كه نزد پيغمبرصلى‌الله‌عليه‌وآله‌ بازگشت و عرض كرد: يا رسول الله خداوند بيمارى و ندارى را از من برد.(۲۰۹)

۲۱۰. صد بار بعد از نماز صبح

امام رضاعليه‌السلام فرمود: هر كس پس از نماز صبح صد بار بسم الله الرحمن الرحيم، لا حول و لا قوة الا بالله العلى العظيم بگويد، به اسم اعظم خدا از سياهى چشم به سفيدى آن نزديك تر شده و به راستى كه در مدار اسم اعظم قرار گرفته است.(۲۱۰)

۲۱۱. هفت بار بعد از نماز صبح و مغرب

از امام صادقعليه‌السلام نقل است كه فرمود: دنبال نماز فجر و نماز مغرب هفت بار بگويد: بسم الله الرحمن الرحيم لا حول و لا قوة الا بالله العلى العظيم خداوند عزوجل هفتاد نوع بلا را از او بگرداند كه آسانترين آنها بادهاى بد (چون استسقاء و غيره، يا مقصود عفونت اعضاء است كه بوى بد دهد، يا گرفتارى به توفان كه موجب سقوط و هلاكت باشد - از مجلسى و غيره) و پيسى و ديوانگى است، و اگر شقى باشد از شقاوت به در آيد و در سعادتمندان نوشته شود.(۲۱۱)

۲۱۲. دفع انواع بيماريها

از امام صادقعليه‌السلام فرمود: چون نماز مغرب و بامداد بخوانى، هفت بار بگو: بسم الله الرحمن الرحيم، و لا حول و لا قوة الا بالله العلى العظيم زيرا هر كس آن را بگويد، خوره و پيسى و ديوانگى و هفتاد نوع بلا به او نرسد.(۲۱۲)

۲۱۳. زمزمه امام حسينعليه‌السلام

كار جنگ بر امام حسينعليه‌السلام سخت و تنگ شد و يگانه و تنها ماند، به خيمه هاى فرزندان پدرش روى آورد، آنها را از ايشان خالى و تهى ديد، سپس به خيمه هاى اصحاب و يارانش التفات نمود، و نگريست كسى از آنان را نديد، پس شروع و آغاز نمود بسيار گفتن لا حول و لا قوة الا بالله العلى العظيم.(۲۱۳)

۲۱۴. سفارش به اين ذكر الهى

يكى از اذكارى كه عالمان دين به آن بسيار اشاره كرده اند، ذكر لا حول و لا قوة الا بالله العلى العظيم است.

امام باقرعليه‌السلام در معنى اين ذكر كه به طور اختصار حوقله گفته مى شود فرموده است : يعنى هيچ توانايى براى ما از اينكه معصيت خدا را نكنيم جز كمك و امداد الهى نيست و هيچ نيرويى براى انجام طاعت خدا جز به توفيق او نداريم.(۲۱۴)

۲۱۵. ذكر سر مقدس اباعبداللهعليه‌السلام

مرحوم مغرم مى نويسند: موقعى كه فرستنده يا پادشاه روم، به يزيد پرخاش ‍ نمود و عمل جنايت بار او را محكوم ساخت، يزيد امر به قتل او داد، سر مقدس به صداى بلند به سخن آمد و خواند: لا حول و لا قوة الا بالله.(۲۱۵)

۲۱۶. رفع همّ و غم

ابن بابويه به سند معتبر از حضرت امام جعفر صادقعليه‌السلام روايت كرده است، كه هر كس در هر روز صد مرتبه بگويد: لا حول و لا قوة الا بالله خداوند تعالى هفتاد نوع بلا را از او دور مى گرداند كه كمترين آنها رفع همّ و غم است و هرگز پريشانى نمى بيند.(۲۱۶)

۲۱۷. سفارش علىعليه‌السلام به كميل

علىعليه‌السلام خطاب به كميل بن زياد مى فرمايد: اى كميل! هر روز نام خدا را بر زبان جارى كن، بگو: لا حول و لا قوة الا بالله بر خدا توكل كن، ما را ياد كن، نام ما ببر و بر ما درود فرست.

اى كميل! به هنگام غذا نام خدايى را كه با اسمش هيچ دردى زيان نرساند و نامش براى هر بدى و دردى درمان است به زبان آور.

اى كميل! به هنگام هر سختى بگو: لا حول و لا قوة الا بالله تا خدا آن را كفايت كند. و به هنگام نعمت بگو: الحمد لله تا زياد شود و چون روزى ات دير رسد، استغفار كن تا خدا گشايش دهد.(۲۱۷)

۲۱۸. ذكر هنگام بيرون آمدن از خانه

پيامبر گرامى اسلامصلى‌الله‌عليه‌وآله‌ در روايتى درباره آداب و اذكار بيرون آمدن از خانه چنين فرمودند: كسى كه هنگام خروج از منزل بگويد بسم الله الرحمن الرحيم دو فرشته مى گويند: هدايت شدى. و اگر بگويد لا حول و لا قوة الا بالله مى گويند: حفظ شدى. و اگر بگويد توكلت على الله مى گويند: بى نياز شدى.

در اين هنگام شيطان مى گويد: چگونه مى توانم در بنده اى كه هدايت شده، حفظ گرديده و بى نياز شده است، نفوذ كنم.(۲۱۸)

۲۱۹. خروج از خانه

ابوحمزه مى گويد: چون امام باقرعليه‌السلام از خانه بيرون مى شد، مى گفت : بسم الله خرجت، و على الله توكلت، و لا حول و لا قوة الا بالله.(۲۱۹)

۲۲۰. براى رفع فقر

از امام صادقعليه‌السلام نقل است كه پيامبرصلى‌الله‌عليه‌وآله‌ فرموده اند: هر كس كه فقر به او روى آورد، اين ذكر را زياد بگويد: لا حول و لا قوة الا بالله.(۲۲۰)

۲۲۱. ذكر بعد از نماز صبح و مغرب

سيد بن طاووس به سند معتبر از حضرت رضاعليه‌السلام روايت كرده هر كه بعد از نماز صبح صد مرتبه بگويد: بسم الله الرحمن الرحيم لا حول و لا قوة الا بالله العلى العظيم بداند كه اين ذكر به اسم اعظم خدا نزديك تر است از سياهى چشم به سفيدى آن، و اميد زيادى است به برآورده شدن حاجتش.

و به سندهاى معتبر از امام صادقعليه‌السلام و امام كاظمعليه‌السلام منقول است كه هر كس بعد از نماز صبح و مغرب، پيش از آن كه سخنى بگويد و حركتى كند، هفت مرتبه اين دعا را بخواند، هفتاد نوع بلا از وى دور شود، كه كمترين آنها خوره و پيسى و شر شيطان رجيم است.(۲۲۱)

۲۲۲. توسل به امام جوادعليه‌السلام

براى شفا يافتن هر مريضى دو ركعت نماز حاجت و توسل به حضرت جواد الائمهعليه‌السلام بخواند و بعد يكصد و چهل و شش مرتبه بگويد: ما شاء الله لا حول و لا قوة الا بالله. اگر در ساعتى كه منسوب به آن حضرت است باشد، بسيار مفيد و ساعت آن را هم از نماز عصر تا دو ساعت بعد از آن تشخيص ‍ داده اند كه مورد استجابت است.(۲۲۲)

۲۲۳. ذكر براى رفتن حج

حضرت صادقعليه‌السلام فرمود: هر كس هزار مرتبه لاحول و لا قوة الا بالله بگويد خداوند حج را روزى او گرداند و اگر اجل او نزديك شده باشد خداوند اجلش را تأخیر اندازد تا حج را به او روزى فرمايد.(۲۲۳)

۲۲۴. دورى شيطان

شيخ شهيد از حضرت رسول اكرمصلى‌الله‌عليه‌وآله‌ نقل كرده كه فرمود: شيطان بر دو قسم است : شيطان جنى، كه با گفتن لاحول و لا قوة الا بالله العلى العظيم از شما دور مى شود.

و شيطان انسى، كه آن هم از شما دور مى شود با فرستادن صلوات بر محمد و آل او: اللهم صل على محمد و آل محمد.(۲۲۴)

۲۲۵. رفع گرفتارى

در مكارم الاخلاق است كه حضرت رسولصلى‌الله‌عليه‌وآله‌ به علىعليه‌السلام فرمودند: هر گاه گرفتارى پيدا كردى، اين دعا را زياد بخوان :

بسم الله الرحمن الرحيم، لا حول و لا قوة الا بالله العلى العظيم اياك نعبد و اياك نستعين.(۲۲۵)

۲۲۶. رفع وسوسه شيطان

از حضرت صادقعليه‌السلام نقل شده كه فرموده : براى دفع وسوسه شيطان دست بر سينه خود بكش و بگو: بسم الله و بالله محمد رسول الله و لا حول و لا قوة الا بالله العلى العظيم، اللهم امسح عنى ما احذر.

سپس دست خود را بر شكم مى كشى و اين ذكر را سه مرتبه تكرار مى كنى كه ان شاءالله برطرف مى شود.(۲۲۶)

۲۲۷. دفع هفتاد بلا

جميل گويد، شنيدم كه امام صادقعليه‌السلام مى فرمود: هركس هفتاد بار بگويد:

ما شاءالله لا حول و لا قوة الا بالله هفتاد نوع بلا از او بگردد كه آسان تر از همه، خنق و خفه شدن باشد. گفتم : قربانت! خنق چيست؟ فرمود: مقصود اين است كه دچار ديوانگى نشود تا خفه گردد.(۲۲۷)

۲۲۸. درمان دردها

از امام صادقعليه‌السلام نقل شده كه فرمود: هر دردمند دست خود را به موضع درد بگذارد و بگويد: بسم الله و بالله و محمد رسول اللهصلى‌الله‌عليه‌وآله و لا حول و لا قوة الا بالله اللهم امسح عنى ما اجد (به نام مقدس ‍ خدا و مقام رسول خدا حضرت محمدصلى‌الله‌عليه‌وآله‌ استعانت و كمك مى جويم چون غير از قدرت خدا هيچ قدرتى را موثر نمى دانم، خدايا دردى را كه در وجودم احساس مى كنم برطرف فرما.) پس با دست راست موضع درد را سه مرتبه مسح كند.(۲۲۸)

۲۲۹. ذكرهاى موثر در دنيا و آخرت

امام باقرعليه‌السلام فرمودند: شخصى به نام شبيه هذلى، حضور پيامبر اكرمصلى‌الله‌عليه‌وآله‌ آمده و عرض كرد: اى پيامبر خدا! پيرمردى هستم كه سنم بالا است و كارهايى مانند نماز، روزه، حج و جهاد را كه قبلا انجام ميدادم، اكنون نمى توانم انجام دهم. اى رسول خدا! سخنى به من بياموز كه ثواب خداوند را نصيبم سازد و بر من آسان گير اى رسول خدا! آن حضرت فرمودند: سخنت را تكرار كن و او تكرار كرد. و به همين ترتيب تا سه بار سخن خود را تكرار كرد. آن گاه پيامبرصلى‌الله‌عليه‌وآله‌ به او فرمودند: اطراف تو هيچ درخت و گلى نبود، مگر اينكه دلشان به حالت سوخت و برايت گريه كردند. پس از نماز صبح ده بار بگو سبحان الله العظيم و بحمده و لاحول و لا قوة الا بالله العلى العظيم (خداى بزرگ را منزه ميدانم و به ثناى او مشغولم و هيچ توان و نيرويى جز با يارى خداى بزرگ بلند مرتبه بزرگ نيست) كه همانا خداوند بزرگ با اين ذكر تو را از كورى، ديوانگى، جذام، فقر و زير آوار ماندن محفوظ مى دارد. عرض كرد: اى رسول خدا، اين ذكر براى دنيا بود، براى آخرت چه؟ پيامبرصلى‌الله‌عليه‌وآله‌ فرمودند: اللهم اهدنى من عندك، وافض ‍ على من فضلك وانشر على من رحمتك و انزل على من بركاتك (خداوندا! مرا از جانب خود راهنمايى نما و از فضل خويش بهره مند ساز، از رحمت خود برمن فرو ريز و از بركات خود بر من نازل فرما).

حضرت صادقعليه‌السلام فرمودند: اين دستورات را گويى او با دستانش گرفت و رفت. آن گاه پيامبرصلى‌الله‌عليه‌وآله‌ فرمودند: بدانيد كه همانا اگر او در روز قيامت بيايد و اين اذكار را عمدا ترك نكرده باشد، خداوند هشت در بهشت را به روى او باز مى كند كه از هر درى كه خواست وارد شود.(۲۲۹)

۲۳۰. ذكر بامدادان

از حماد بن عثمان گويد: شنيدم امام صادقعليه‌السلام مى فرمود: هر كه چون نماز بامداد گزارد، صد بار بگويد: ماشاءالله كان لا حول و لا قوة الا بالله العلى العظيم (آنچه خداوند بخواهد، خواهد شد و هيچ نيرو و توانى، جز با كمك او نخواهد بود)، در آن روز خود بدى نبيند.(۲۳۰)

۲۳۱. برطرف شدن حاجات

امام صادقعليه‌السلام فرمودند: كسى دعا نمى كند و در پايان نمى گويد ماشاء الله، لاحول و لا قوة الا بالله مگر اين كه حاجتش برآورده شود.(۲۳۱)

۲۳۲. ذكر هنگام سفر

از حسن بن جهم از ابى الحسنعليه‌السلام فرمود: چون از منزلت بيرون شوى در سفر باشى و يا در حضر، بگو: بسم الله، آمنت بالله، توكلت على الله، ما شاء الله، لاحول و لا قوة الا بالله شياطين به او برخوردند و برگردند و فرشته ها به روى آنها بزنند و بگويند: شما چه راهى بدو داريد با اينكه خدا را نام برده و به او ايمان دارد و بر او توكل كرده است و گفته است : ما شاء الله لا حول و لا قوة الا بالله.

۲۳۳. نوشتن ذكر بر روى انگشتر

امام صادقعليه‌السلام فرمودند: كسى كه روى انگشتر خود بنويسد: ما شاء الله لا حول و لا قوة الا بالله استغفر الله (آنكه خدا بخواهد، همان خواهد شد، هيچ نيرويى نيست، مگر با يارى خداوند، از خداوند آمرزش مى خواهم)، از فقرى كه همه چيز او را از بين ببرد ايمن خواهد شد.(۲۳۲)


۱۲. ذكر استغفر الله ربى و اتوب اليه

۲۳۴. ريزش گناهان

ياسر از امام رضاعليه‌السلام نقل كرده است كه فرمود: مثل استغفار همچون برگى است بر درختى كه بجنبد و پياپى فرو ريزد و آن كه از گناهش آمرزش جويد و باز گناه كند، چون مسخره كننده پروردگار خود باشد.(۲۳۳)

۲۳۵. بيست و پنج بار استغفار

از امام صادقعليه‌السلام نقل است كه رسول خداصلى‌الله‌عليه‌وآله‌ را شيوه چنان بود كه از هيچ مجلسى برنمى خاست، گرچه كوتاه بود تا بيست و پنج بار از خداى عزّوجل استغفار مى كرد.(۲۳۴)

۲۳۶. استغفار بهترين عبادت

رسول خداصلى‌الله‌عليه‌وآله‌ فرمود: بهترين عبادت ها استغفار است و اين است قول خداى عزوجل در قرآن كريم : فاعلم انه لا اله الا الله و استغفر لذنبك(۲۳۵) (و بدان كه راستش اين است كه نيست شايسته پرستشى جز خدا و آمرزش ‍ بخواه از گناه خود).(۲۳۶)

۲۳۷. استغفار بعد از نماز واجب

امام باقرعليه‌السلام فرمود: هر كه دنبال نماز واجب پيش از آن كه دو پاى خود تا كند سه بار بگويد: استغفر الله الذى لا اله الا هو الحى القيوم ذوالجلال و الاكرام و اتوب اليه (آمرزش مى خواهم از خدايى كه نيست شايسته ستايشى جز او، زنده و پاينده است، صاحب جلالت و اكرام است، و به او باز گردم)، خداوند عزوجل گناهانش را بيامرزد، گرچه مانند كف دريا باشند.(۲۳۷)

۲۳۸. ثواب استغفار

امام باقرعليه‌السلام از پدرانشعليهم‌السلام نقل مى نمايد كه پيامبرصلى‌الله‌عليه‌وآله‌ فرمودند: خوشا به حال آن كه روز قيامت در نامه عملش زير هر گناهى استغفر الله باشد.(۲۳۸)

۲۳۹. هفتاد بار استغفار در روز

امام صادقعليه‌السلام فرمود: رسول خداصلى‌الله‌عليه‌وآله‌ در هر روز، هفتاد بار از خداوند عزوجل آمرزش مى طلبيد و به درگاه خداى عزوجل هفتاد بار توبه مى كرد.

راوى گويد، گفتم : او مى فرمود استغفر الله ربى و اتوب اليه؟

آن حضرت در پاسخ فرمود: هفتاد بار مى فرمود استغفر الله، استغفر الله و هفتاد بار مى فرمود اتوب الى الله، و اتوب الى الله.(۲۳۹)

۲۴۰. استغفار در نماز وتر

امام صادقعليه‌السلام فرمودند: كسى كه به مدت يك سال در نماز وتر هفتاد بار ايستاده بگويد استغفر الله و اتوب اليه خداوند تبارك و تعالى او را از كسانى كه در سحرها آمرزش مى طلبند (و در قرآن كريم از آنها ياد شده است) مى نويسد و آمرزش خداى عزوجل براى او واجب مى شود.(۲۴۰)

۲۴۱. كليد آمرزش گناهان كبيره

امام صادقعليه‌السلام فرمودند: هيچ مؤمنى نيست كه در شبانه روز مرتكب چهل گناه كبيره شود، آن گاه با پشيمانى بگويد: استغفر الله الذى لا اله الا هو الحى القيوم بديع السموات و الارض ذالجلال و الاكرام و اءسئله ان يتوب على (از خداوندى كه جز او خدايى نيست، زنده و قيوم (ازلى و قائم به ذات خويش) و پديده آورنده آسمان ها و زمين، كه بزرگ و عزيز است، آمرزش خواسته و از او مى خواهم مرا ببخشد)، مگر اين كه خداوند آن گناهان را مى آمرزد، و در كسى كه هر روز بيش از چهل گناه كبيره مرتكب شود، خيرى نيست.(۲۴۱)

۲۴۲. استغفار با تربت امام حسينعليه‌السلام

از امام جعفر صادقعليه‌السلام نقل شده است كه فرمود: هر كس سنگ هايى را كه از تربت امام حسينعليه‌السلام درست مى كند (يعنى تسبيح پخته) بگرداند، به تعداد هر استغفر الله ربى و اتوب اليه هفتاد استغفار براى او ثبت مى شود و اگر تسبيح در دستش باشد و ذكر نگويد، به عدد هر دانه، هفت مرتبه استغفار براى او نوشته مى شود.(۲۴۲)

۲۴۳. اقرار به گناهان

امام صادقعليه‌السلام از پدرانشعليهم‌السلام نقل مى نمايد كه رسول خداصلى‌الله‌عليه‌وآله‌ فرمود: هر كس داراى اين چهار چيز باشد، در بزرگترين نور خداوند به سر مى برد:

۱ - نگهدار امرش شهادت به اين باشد كه خدايى جز خداوند يگانه نيست و همانا من رسول خدايم ؛

۲ - و به هنگام رسيدن مصيبتى بگويد: انا لله و انا اليه راجعون (ما از خداييم و به سوى او باز مى گرديم)؛

۳ - و هنگامى كه به خيرى برسد بگويد: الحمد لله (همه ثناها مخصوص ‍ خداست)؛

۴ - هنگامى كه گناهى مرتكب شود، بگويد: استغفر الله و اتوب اليه (از خداوند آمرزش خواسته و به سوى او باز مى گردم).(۲۴۳)

۲۴۴. استغفار در هر روز از ماه شعبان

رسول خداصلى‌الله‌عليه‌وآله‌ فرمود: كسى كه در هر روز از ماه شعبان هفتاد بار بگويد: استغفر الله الذى لا اله الا هو الرحمن الرحيم الحى القيوم و اتوب اليه (از خداوندى كه هيچ خدايى جز او نيست، بخشنده و مهربان است، زنده و قيوم (ازلى و قائم به ذات خويش) است، آمرزش مى طلبم و به درگاه او توبه مى كنم)، در افق مبين نوشته مى شود.

عرض كردم : افق مبين چيست؟

فرمودند: دشتى است در برابر عرش با رودهاى جارى، كه ثواب هاى بزرگ و عالى در آن نهفته است.(۲۴۴)


۱۳. ذكر آية الكرسى

۲۴۵. آية الكرسى (سوره بقره، آيات ۲۵۵ تا ۲۵۷)

الله لا اله الا هو الحىّ القيّوم لا تاءخذه سنة و لا نوم له ما فى السّموات و ما فى الارض من ذا الذى يشفع عنده الا باذنه يعلم ما بين ايديهم و ما خلفهم و لا يحيطون بشى ء من علمه الا بما شاء وسع كرسيّه السموات و الارض و لا يؤ ده حفظهما و هو العلى العظيم # لا اكراه فى الدين قد تبين الرشد من الغى فمن يكفر بالطاغوت و يؤ من بالله فقد استمسك بالعروة الوثقى لا انفصام لها و الله سميع عليم # الله ولى الذين آمنوا يخرجهم من الظلمات الى النّور و الّذين كفروا اوليائهم الطاغوت يخرجونهم من النور الى الظلمات اولئك اصحاب النار هم فيها خالدون.

ترجمه :

الله است كه خدايى جز او نيست. زنده و بسيار نگاهدارنده است. او را خواب سبك و سنگين فرا نگيرد. آنچه در آسمانها و در زمين است از آن اوست. كيست كه در آستان او جز به اذن او شفاعت كند؟ آنچه در پيش ‍ روى و در پشت سر آنان است مى داند، و به چيزى از علم او احاطه نيابند، مگر به آنچه او بخواهد. سلطنت و قدرت او آسمانها و زمين و سراسر جهان هستى را فرا گرفته است و نگهبانى آن دو، او را گران نيايد و اوست بلند قدر و بزرگ مرتبه. در دين اكراه نيست. همانا كه راه راست از راه كج آشكار گرديد. پس آن كس كه به طاغوت كافر گردد و به خدا ايمان آورد، همانا كه در حقيقت، به دستاويزى درآويخته باشد كه آن را انقطاعى نباشد، و خدا شنوا و دانا است. خدا دوست كسانى است كه ايمان آورند، آنان را از تيرگى ها به نور بيرون آورد، و كسانى كه كفر ورزند، طاغوت دوست آنان است و آنان را از روشنايى به تاريكى ها فرو برد. آنانند اصحاب آتش، و آنان در آتش جاويدند.

۲۴۶. هنگام خواب

امام صادقعليه‌السلام فرمود: هر كه هنگام خوابيدنش سه بار آية الكرسى بخواند و آيه ۱۸ از سوره آل عمران : شهد الله انه لا اله الا هو و الملائكة و اولوا العلم قائما بالقسط لا اله الا هو العزيز الحكيم و آيه سخره و آيه سجده را قرائت كند، دو شيطان بر او گمارده شود تا او را از مرده شياطين حفظ كنند بخواهند يا نخواهند و با آن دو، سى تن فرشته باشند كه خداى عزوجل را حمد كنند و او را تسبيح گويند و تهليل گويند و تكبير گويند و براى او آمرزش خواهند تا آن بنده از خواب بيدار شود و همه ثوابش از او باشد.(۲۴۵)

۲۴۷. نورانيت در قبر

امام صادقعليه‌السلام فرمودند: زمانى كه مؤمن آية الكرسى را بخواند و ثوابش را براى اهل قبور قرار دهد، خداوند از هر حرفى ملكى گرداند كه خداى را براى او تسبيح كند تا روز قيامت، و به وى مزد شصت پيامبر را دهد و خدا در هر قبرى از مشرق تا مغرب چهل شمع از نور داخل كند و قبرهاى آنها را وسعت دهد.(۲۴۶)

۲۴۸. آية الكرسى بعد از نماز و وقت خواب

از رسول گرامى خداصلى‌الله‌عليه‌وآله‌ روايت شده است كه فرمودند: هر كس كه آية الكرسى را بعد از هر نماز واجب بخواند، چيزى مانع از داخل شدنش در بهشت نخواهد بود، مگر مرگ و بر خواندن آن كسى مواظبت نمى كند، مگر آن كس كه صديق و راست و درست باشد و هر كس آن را در هنگام خواب بخواند، خدا او را و خانه اش را و خانه كسانى را كه در همسايگى وى قرار دارند، ايمن خواهد ساخت.(۲۴۷)

۲۴۹. قبولى نماز

از پيغمبر گرامىصلى‌الله‌عليه‌وآله‌ روايت شده است كه فرمودند: هر كس كه آية الكرسى را بعد از هر نماز فريضه اى بخواند، نمازش مورد قبول قرار مى گيرد و در امان خدا خواهد بود.(۲۴۸)

۲۵۰. ثواب آية الكرسى بعد از وضو

از امام باقرعليه‌السلام روايت شده كه فرمودند: هر كس بعد از وضو گرفتن يك بار آية الكرسى بخواند، خدا ثواب چهل سال عبادت را به او عطا كند و چهل درجه را برايش بالا برد و چهل حورالعين را به تزويجش ‍ درآورد.(۲۴۹)

۲۵۱. خروج از منزل

از امير مؤمنان علىعليه‌السلام روايت شده است كه فرمودند: هر گاه يكى از شما حاجتى داشت، پس صبح پنجشنبه در طلب آن برود، زيرا رسول اكرمصلى‌الله‌عليه‌وآله‌ در دعا گفت : خدايا، در بيرون رفتن امتم در بامداد پنجشنبه بركت قرار ده و چون از منزل برون رفت، آيات سوره آل عمران و آية الكرسى و سوره انا انزلناه... را بخواند.(۲۵۰)

۲۵۲. رحمت الهى

از پيغمبر اكرمصلى‌الله‌عليه‌وآله‌ روايت شده است كه فرمودند: هر كس آية الكرسى را بعد از هر نمازى بخواند، هفت آسمان شكافته گردد و به هم نيايد تا خدا به سوى خواننده اش نظر رحمت افكند و پس از آن فرشته اى را برانگيزد كه از آن هنگام تا فرداى آن كارهاى خوبش را بنويسد و كارهاى بدش را محو نمايد.(۲۵۱)

۲۵۳. دفع آفت از مال و جان

امام زين العابدينعليه‌السلام نقل مى نمايد كه رسول خداصلى‌الله‌عليه‌وآله‌ فرمودند: كسى كه چهار آيه اول سوره بقره، آية الكرسى، و دو آيه بعد از آن و سه آيه آخر اين سوره را قرائت نمايد، خودش و مالش دچار هيچ گونه آفتى نخواهد شد، شيطان به او نزديك نشده و قرآن را فراموش نخواهد كرد.(۲۵۲)

۲۵۴. حفاظت از گزندها

به سند معتبر از حضرت موسى بن جعفرعليه‌السلام منقول است : هر كه آية الكرسى را بعد از هر نماز فريضه بخواند، او را گزند ضرر نرساند.(۲۵۳)

۲۵۵. كفاره گناهان

امام صادقعليه‌السلام فرمودند: هر كس بعد از نماز جمعه، وقتى كه سلام مى دهد، حمد را يك بار قل هو الله احد را هفت بار قل اعوذ برب الفلق هفت بار قل اعوذ برب الناس را هفت بار و آية الكرسى، آيه سخره ان ربكم الله الذى خلق السموات...(۲۵۴) و آيه ما قبل آخر سوره توبه لقد جاءكم رسول من انفسكم... را بخواند، كفاره گناهان او از آن جمعه تا جمعه ديگر خواهد بود.(۲۵۵)

۲۵۶. آية الكرسى در نماز مستحبى

امام صادقعليه‌السلام فرمودند: كسى كه در هر ركعت از نماز مستحبى خود قل هو الله احد و انا انزلناه فى ليلة القدر و آية الكرسى را بخواند، خداوند عمل او را بهترين اعمال خواهد دانست، مگر كسى كه مانند او و بيش از او اين عمل را انجام دهد.(۲۵۶)

۲۵۷. ذكر رسول خداصلى‌الله‌عليه‌وآله‌ در بستر

از محمد بن مروان روايت شده است كه امام صادقعليه‌السلام فرمود: آيا به شما گزارش ندهم آنچه را كه شيوه رسول گرامى خداصلى‌الله‌عليه‌وآله‌ بود كه هرگاه ايشان به بستر خويش جاى مى گرفت، چه مى فرمودند؟ گفتم : چرا. فرمود: آية الكرسى را مى خواند و مى گفت : آمنت بالله و كفرت بالطاغوت بار خدايا! مرا در خواب و بيدارى ام حفظ كن.(۲۵۷)

۲۵۸. مانع بيمارى

راوى گويد: از امام رضاعليه‌السلام شنيدم كه فرمودند: كسى كه به هنگام خواب آية الكرسى بخواند، ان شاءالله از فلج شدن ترسى نخواهد داشت. و هر كه آن را پس از هر نمازى بخواند، هيچ گزنده زهردارى به او آسيب نخواهد رساند.(۲۵۸)

۲۵۹. دورى از بلاها و گناهان

به روايت ديگر، هر كه آية الكرسى را بعد از هر نماز فريضه بخواند، نمازش ‍ مقبول گردد و در امان خدا باشد و خدا او را از بلاها و گناهان نگاه دارد.(۲۵۹)

۲۶۰. آية الكرسى در تنهايى

به معصوم رسانيده است كه فرمود: هر كه تنها در خانه اى شب را به سر برد، بايد آية الكرسى را بخواند و بايد بگويد: بارخدايا! هر اسم را آرام كن و ترسم را بياساى و در تنهايى كمكم كن.(۲۶۰)

۲۶۱. آغاز سفر با آية الكرسى

امام صادقعليه‌السلام فرمود: سفر را با دادن صدقه و يا با خواندن آية الكرسى آغاز كن.(۲۶۱)

۲۶۲. هنگام عزيمت به سفر

از حضرت موسى بن جعفرعليه‌السلام روايت شده است : اگر مردى عازم سفر است، بر در خانه اش رو به مسيرى كه مى رود، بايستد و سوره حمد و آية الكرسى را به جلو و چپ و راست بخواند.(۲۶۲)

۲۶۳. دعاى بعد از آية الكرسى

از امام صادقعليه‌السلام نقل است كه فرمودند: هر كس در سفر، آية الكرسى را در هر شب بخواند، خود و همراهانش سالم بمانند و سپس بگويد:

اللهم اجعل مسيرى عبرا و صمتى تفكرا و كلامى ذكرا. (خداوندا! سير مرا وسيله عبرت، و سكوتم را وسيله تفكر، و سخنم را ذكر قرار ده).(۲۶۳)

۲۶۴. ذكرى براى رفع همّ و غم

از امير المؤمنين علىعليه‌السلام روايت شده است كه پيغمبر اكرمصلى‌الله‌عليه‌وآله‌ هر موقع كه غم و اندوهى بر آن حضرت روى مى داد، بعد از خواندن آية الكرسى اين دعا را مى خواند و مى فرمود: مسلمانى نيست كه اين دعا را سه بار بخواند، مگر آن كه درخواست خود را به دست آورد.

يا حى يا قيوم، يا حيّا لايموت، يا حى لا اله الا انت كاشف الهم مجيب دعوة المضطرين، اساءلك بان لك الحمد لا اله الا انت، المنان، بديع السموات و الارض، ذوالجلال و الاكرام رحمان الدنيا والاخرة و رحيمها رب ارحمنى رحمة تغنينى بها عن رحمة من سواك يا ارحم الراحمين.(۲۶۴)


۱۴. ذكر صلوات «اللهم صل على محمد و آل محمد»

۲۶۵. درود خدا و فرشتگان

قال الله تعالى : ان الله و ملائكته يصلون على النبى يا ايها الذين آمنوا صلوا عليه و سلموا تسليما: خدا و فرشتگان خداوند درود مى فرستند بر پيامبر، شما كه ايمان داريد صلوات و درود بفرستيد بر او و سلام كنيد سلامى تمام و نيكو.(۲۶۵)

۲۶۶. فرشتگان مى بينند

رسول خداصلى‌الله‌عليه‌وآله‌ فرمود: روز جمعه بسيار بر من صلوات و درود بفرستيد كه آن روز روزى است كه فرشتگان آن را مى بينند و هيچ كس بر من صلوات و درود نمى فرستد جز آن كه درود وى بر من عرضه مى شود، تا وقتى كه از صلوات خود فراغت حاصل كند.(۲۶۶)

۲۶۷. معناى درود فرشتگان

امام صادقعليه‌السلام فرمود: صلوات از جانب خداوند رحمت است و از سوى فرشتگان پاك كردن و از طرف مردم دعا است.(۲۶۷)

۲۶۸. صلوات بعد از نماز

رسول خداصلى‌الله‌عليه‌وآله‌ به مردى كه نماز مى خواند و براى خود دعا مى كرد، ولى نه خدا را سپاس گفت و نه بر پيامبر خدا صلوات فرستاد، فرمود: اى نمازگزار! هر گاه نماز خواندى و نشستى، خدا را سپاس بگوى و بر من صلوات بفرست، سپس از او بخواه.

و نيز آن حضرت فرمود: اى نمازگزار، دعا كن كه اجابت مى شود.(۲۶۸)

۲۶۹. صلوات در تشهد نماز

به روايت ابن مسعود رسول خداصلى‌الله‌عليه‌وآله‌ فرمود: در تشهد نماز بايد بگوييد: خدايا، رحمت و بركت خود را بر محمدصلى‌الله‌عليه‌وآله‌ و آل محمدصلى‌الله‌عليه‌وآله‌ نازل كن و رحمت خويش را بر محمدصلى‌الله‌عليه‌وآله‌ و آل محمدصلى‌الله‌عليه‌وآله‌ فرو فرست، همچنانكه بر ابراهيمعليه‌السلام و آل ابراهيمعليه‌السلام درود و بركت و رحمت نازل فرمودى، همانا تو پسنديده و بزرگوارى.(۲۶۹)

۲۷۰. ترك صلوات و دوزخ

رسول خداصلى‌الله‌عليه‌وآله‌ فرمود: من در نزد هر كس نام برده شوم و بر من صلوات نفرستد، به دوزخ رود و خدا او را دور كند.

و نيز فرمود: من نزد هر كسى نام برده شوم و صلوات بر مرا فراموش كند، از راه بهشت به خطا رفته باشد.(۲۷۰)

۲۷۱. حفاظت از آتش دوزخ

صباح بن سيابه از امام جعفر صادقعليه‌السلام روايت كرده است كه فرمود: آيا دعايى به تو بياموزم كه روى تو را از آتش دوزخ حفظ كند؟ گويد: عرض ‍ كردم : آرى. فرمودند: پس از طلوع فجر صادق صد بار بگو اللهم صل على محمد و آل محمد پروردگار بزرگ چهره ات را از حرارت جهنم در امان دارد.(۲۷۱)

۲۷۲. درك امام قائم (عج)

از امام صادقعليه‌السلام روايت شده است كه فرمودند: هر كس بعد از نماز صبح و نماز ظهر بگويد اللهم صل على محمد و آل محمد و عجل فرجهم (خدايا بر محمد و آلش درود بفرست و به فرجشان سرعت بخش)، نخواهد مرد تا آن كه امام قائم از خاندان پيغمبرصلى‌الله‌عليه‌وآله‌ را درك و به ملاقاتش نايل آيد.(۲۷۲)

۲۷۳. محروميت از بهشت

امام صادقعليه‌السلام فرمودند: هر گاه يكى از شما نماز بخواند و در نمازش نام پيغمبر را نبرد، نمازش او را به جز بهشت راه برد.(۲۷۳)

۲۷۴. صلوات در ركوع و سجود

امام باقرعليه‌السلام فرمودند: كسى كه در ركوع و سجده و قيامش بگويد: اللهم صل على محمد و آل محمد، خداوند براى او همانند ثواب ركوع، سجده و قيام را مى نويسد.(۲۷۴)

۲۷۵. صلوات بين نماز ظهر و عصر

امام صادقعليه‌السلام فرمودند: هر كس بين نمازهاى ظهر و عصر بر پيغمبر و آلش ‍ درود فرستد آن درود برابر با هفتاد ركعت نماز خواهد بود.(۲۷۵)

۲۷۶. نورى در قبر و بهشت

از پيغمبر گرامى اسلامصلى‌الله‌عليه‌وآله‌ روايت شده كه فرمودند: بر من فراوان درود فرستيد، چه درود فرستادن بر من براى درود فرستنده نورى است در قبر و نورى است در بهشت.(۲۷۶)

۲۷۷. صد حسنه و هزار حسنه

امام صادقعليه‌السلام فرمودند: در كتابى خواندم كه هر كسى بر محمد و آل او صلوات فرستد و بگويد اللهم صل على محمد و آل محمد خداوند براى او صد حسنه، و هر كسى كه بر محمد و اهل بيت او صلوات فرستد اللهم صل على محمد و اهل بيته خداوند براى او هزار حسنه مى نويسد.(۲۷۷)

۲۷۸. مانع آتش دوزخ

از رسول گرامىصلى‌الله‌عليه‌وآله‌ روايت شده است كه فرمودند: كسى كه بر من درود بفرستد، داخل آتش نخواهد گرديد و هر كس كه درود فرستادن بر من را فراموش كند، از راه بهشت به خطا خواهد رفت.(۲۷۸)

۲۷۹. همراهى فرشتگان در صلوات

پيغمبر اكرمصلى‌الله‌عليه‌وآله‌ فرمودند: همانا كاروانى از فرشتگان به امر خداوند بزرگ در جهان پراكنده اند. هر گاه به جلسه ذكر خاندان عصمت و طهارت مى رسند، به يكديگر مى گويند: فرود آييد. زمانى كه پياده شدند، اهل محفل را با آمين گفتن و صلوات همراهى مى كنند، و در پايان به همديگر بر اهل ذكر گويند: خوشا بر شما كه آمرزيده شديد.(۲۷۹)

۲۸۰. پاداش صلوات

امام رضاعليه‌السلام فرمودند: صلوات بر محمد و آل محمد، معادل با پاداش ثواب تسبيح و تكبير گفتن است.(۲۸۰)

۲۸۱. موجب رسيدن به حاجت

امام صادقعليه‌السلام فرمودند: راستى بنده اى حاجتى به خداى عزوجل دارد و به ستايش بر خدا آغاز كند و با صلوات به محمد و آل او، تا حاجت خود را فراموش و خدا حاجتش را برآورد، بى آنكه از او درخواستى كرده باشد.(۲۸۱)

۲۸۲. نحوه فرستادن صلوات

راوى مى گويد نزد امام صادقعليه‌السلام بودم، مردى گفت : اللهم صل على محمد و اهل بيت محمد.

امام صادقعليه‌السلام به او فرمودند: ما را در اين دعا نياوردى. آيا نمى دانى كه اهل بيت، پنج تن آل عبا هستند.

آن مرد پرسيد: چه طور بگويم؟

امام صادقعليه‌السلام فرمودند: بگو اللهم صل على محمد و آل محمد تا ما و شيعيانمان نيز مشمول اين صلوات شويم.(۲۸۲)

۲۸۳. صلوات هنگام ورود به خانه

راوى مى گويد به امام صادقعليه‌السلام عرض كردم : وارد خانه خدا شدم و هيچ دعايى جز صلوات بر پيامبرصلى‌الله‌عليه‌وآله‌ به يادم نيامد. فرمودند: هيچ كس كارى بهتر از كار تو در آنجا انجام نداده است.(۲۸۳)

۲۸۴. سنگينى صلوات در قيامت

امام باقرعليه‌السلام از پدران بزرگوار خويش - عليهم السلام - روايت نموده است كه رسول خداصلى‌الله‌عليه‌وآله‌ فرمودند: روز قيامت من در كنار ترازوى اعمال هستم، كسى كه گناهانش سنگين تر از كارهاى نيك وى باشد، صلواتهايى را كه بر من فرستاده است، مى آورم تا كارهاى نيكش را سنگين تر نمايم.(۲۸۴)

۲۸۵. ثبت حسنه بسيار

امام صادقعليه‌السلام فرمود كه پدرم فرمودند: كسى كه شهادت بدهد خدايى جز خداى يگانه نيست و شهادت ندهد كه حضرت محمدصلى‌الله‌عليه‌وآله‌ رسول خداست، ده حسنه براى او نوشته ميشود و اگر شهادت دهد كه حضرت محمدصلى‌الله‌عليه‌وآله‌ رسول خداست، دو هزار هزار حسنه براى او نوشته مى شود.(۲۸۵)

۲۸۶. مشمول صلوات خدا و فرشتگان

امام صادقعليه‌السلام فرمود: رسول خداصلى‌الله‌عليه‌وآله‌ مى فرمايد: هر كس بر من صلوات بفرستد، خداوند و فرشته ها بر او صلوات فرستند، هر كه خواهد كم فرستد و هر كه خواهد بيش.(۲۸۶)

۲۸۷. طلب حاجت بعد از صلوات

امام صادقعليه‌السلام فرمود: مردى به مسجد آمد و هنوز ستايش خدا نكرده و صلوات بر پيغمبرصلى‌الله‌عليه‌وآله‌ نفرستاده، آغاز خواهش از خدا نمود. رسول خداصلى‌الله‌عليه‌وآله‌ فرمود: اين بنده شتابانه به درگاه پروردگارش رفت. سپس ديگرى آمد و ستايش خداى عزوجل نمود و صلوات بر رسول خداصلى‌الله‌عليه‌وآله‌ فرستاد و رسول خدصلى‌الله‌عليه‌وآله‌ فرمود: درخواست كن تا به تو عطا شود. سپس فرمود: در كتاب علىعليه‌السلام است كه ستايش بر خداوند و صلوات بر رسولش، پيش از درخواست است و مقدمه آن است و راستى يكى از شماها كه نزد مردى آيد و حاجتى خواهد، دوست دارد كه پيش از درخواست حاجتش براى او سخن خوشى گويد.(۲۸۷)

۲۸۸. رمز محبوبيت دعا

از امام صادقعليه‌السلام فرمود: پيوسته دعا محبوب است تا صلوات فرستاده شود به محمد و آل محمدصلى‌الله‌عليه‌وآله‌ .(۲۸۸)

۲۸۹. شرط استجابت دعا

حارث بن مغيره گويد: امام صادقعليه‌السلام فرمود: هرگاه خواستى دعا كنى، خداى عزوجل را تمجيد كن و سپاس گزار و تسبيح و تهليل بگو و بر او ستايش كن و صلوات بفرست بر محمد و آل محمدصلى‌الله‌عليه‌وآله‌ ، سپس ‍ درخواست كن تا به تو عطا شود.(۲۸۹)

۲۹۰. طلب حاجت با فرستادن صلوات

امام صادقعليه‌السلام فرمود: هر كس را حاجتى به خداى عزوجل باشد، بايد با صلوات بر محمد و آلش آن را آغاز كند و سپس حاجت خويش را بخواهد و باز هم در پايان صلوات بر محمد و آلش بفرستد، زيرا خداوند عزوجل از آن كريم تر است كه دو طرف را بپذيرد و ميانه را وانهد، زيرا صلوات بر محمد و آلش از او محجوب نباشد.(۲۹۰)

۲۹۱. كفايت دنيا و آخرت

مردى نزد پيغمبرصلى‌الله‌عليه‌وآله‌ آمد و گفت : يا رسول الله! من يك سوم صلواتم را از آن تو مقرر دارم، نه، بلكه نيمى از صلواتم را از آن تو سازم، نه، بلكه همه صلواتم را براى تو مقرر نمايم. رسول خداصلى‌الله‌عليه‌وآله‌ فرمود: در اين صورت، همه مؤ ونه و خرج دنيا و آخرتت كفايت مى شود.

۲۹۲. دعاى بدون صلوات

امام صادقعليه‌السلام فرمود: هر كس دعايى كند و نام پيغمبرصلى‌الله‌عليه‌وآله‌ نبرد، دعايش ‍ گرد سرش بچرخد، و هر گاه نام پيغمبرصلى‌الله‌عليه‌وآله‌ را برد، دعا بالا رود.(۲۹۱)

۲۹۳. سزاوارترين مردم

رسول اكرمصلى‌الله‌عليه‌وآله‌ فرمود: سزاوارترين مردم (نزديكترين) در روز قيامت به من آن كس است كه بيشتر بر من درود فرستد.(۲۹۲)

۲۹۴. برآورده شدن صد حاجت

امام صادقعليه‌السلام فرمود: هر كه صد بار بگويد يا رب صل على محمد و آل محمد صد حاجت از او بر آورده شود كه سى از دنيا باشد (و باقى از آخرت).(۲۹۳)

۲۹۵. ثواب يك بار صلوات

از پيغمبر خداصلى‌الله‌عليه‌وآله‌ روايت شده است كه فرمودند: هر كس بر من يك بار درود فرستد، خداوند بر او ده بار درود خواهد فرستاد و ده خطا را از او برطرف خواهد ساخت و ده درجه را برايش بالا خواهد برد.(۲۹۴)

۲۹۶. بخيل كيست؟

امام حسن مجتبىعليه‌السلام فرمود: رسول خداصلى‌الله‌عليه‌وآله‌ فرموده است : بخيل كسى است كه چون نام من در نزد او برده شود، بر من صلوات نفرستد.(۲۹۵)

۲۹۷. رسيدن صلوات به پيامبر

امام حسن مجتبىعليه‌السلام فرمود: پيغمبر اكرمصلى‌الله‌عليه‌وآله‌ فرموده است : هر كجا كه باشيد، بر من صلوات بفرستيد كه صلوات شما بر من مى رسد.(۲۹۶)

۲۹۸. رضايت خداى تعالى

عايشه گويد: رسول اللهصلى‌الله‌عليه‌وآله‌ فرمود: هر كسى خوشحال مى شود كه فرداى قيامت خدا را ديدار كند، در حالى كه از او راضى و خشنود باشد، پس بسيار بر من صلوات و درود فرستد.

۲۹۹. بدبخت كيست؟

جابر (رض) گفت : پيغمبر خداصلى‌الله‌عليه‌وآله‌ فرمود: هر كسى كه در نزد وى نام من برده شود و بر من صلوات نفرستد، بدبخت است.(۲۹۷)

۳۰۰. عامل رفع نفاق

رسول خداصلى‌الله‌عليه‌وآله‌ فرمود: صلوات بر من و خاندان من، نفاق را مى برد.(۲۹۸)

۳۰۱. ثواب صلوات روز جمعه

رسول خداصلى‌الله‌عليه‌وآله‌ فرمود: در روز جمعه فراوان بر من درود فرستيد، كه هر كس درودش بر من بيشتر باشد، مقام و منزلتش به من نزديك تر است، و هر كس روز جمعه صد بار بر من صلوات بفرستد، در روز قيامت با چهره نورانى محشور مى شود، و هر كس در روز جمعه هزار بار بر من درود فرستد، چشم از دنيا نبندد تا جايگاهش را در بهشت ببيند.(۲۹۹)

۳۰۲. صلوات همراه با اشتياق

پيامبر اكرمصلى‌الله‌عليه‌وآله‌ فرمودند: هر كس در هر روز سه بار و در هر شب سه بار از روى محبت و اشتياق بر من درود فرستد بر خداى عزوجل حق است كه گناهان آن شب و روز را برايش بيامرزد.(۳۰۰)

۳۰۳. هزار بار صلوات

امام صادقعليه‌السلام فرمودند: صلوات و درود بر محمد و آل محمدصلى‌الله‌عليه‌وآله‌ هزار بار در روز جمعه و يكصد بار در غير جمعه سنت است، و هر كه صد بار بر محمد و آل محمدصلى‌الله‌عليه‌وآله‌ صلوات فرستد، و يكصد بار استغفار كند، و يكصد بار سوره مباركه قل هو الله را بخواند، البته خدايش ‍ مى آمرزد.(۳۰۱)

۳۰۴. برترين عمل در قيامت

امام صادقعليه‌السلام فرمود: در قيامت هيچ عملى برتر و گرامى تر از صلوات بر محمد و آل او نيست.(۳۰۲)

۳۰۵. عافيت و تندرستى

پيامبر اكرمصلى‌الله‌عليه‌وآله‌ فرمود: كسى كه يك بار بر من صلوات بفرستد، خداوند متعال درى از تندرستى و عافيت را بروى او مى گشايد.(۳۰۳)

۳۰۶. عامل خير و بركت

پيامبر اكرمصلى‌الله‌عليه‌وآله‌ فرمود: سخنى كه با نام خدا و صلوات بر من آغاز نشود، ناپايدار و به دور از هر گونه خير و بركتى است.(۳۰۴)

۳۰۷. صد صلوات و صد حاجت

امام صادقعليه‌السلام فرمودند: هر كسى كه در يك روز صد بار بگويد رب صل على محمد و اهل بيته، خداوند صد حاجت او را بر مى آورد كه سى تاى آنها مربوط به دنيا و هفتاد تاى آنها مربوط به آخرت است.(۳۰۵)

۳۰۸. ثواب نوشتن صلوات

پيامبر اكرمصلى‌الله‌عليه‌وآله‌ فرمود: كسى كه در نوشته خود بر من صلوات بفرستد، تا آن نوشته باقى است، فرشتگان براى او استغفار مى كنند.(۳۰۶)

۳۰۹. رمز استجابت دعا

رسول خداصلى‌الله‌عليه‌وآله‌ شنيدند مردى در نماز دعا مى كند، ولى نه خدا را ياد كرد و نه صلوات بر پيامبر خداصلى‌الله‌عليه‌وآله‌ فرستاد. رسول اللهصلى‌الله‌عليه‌وآله‌ فرمودند: او شتاب كرد. سپس وى را فرا خواند و به او و ديگران فرمود: هر گاه يكى از شما نماز خواند، ابتدا حمد و ثناى الهى كند، سپس بر پيامبر خداصلى‌الله‌عليه‌وآله‌ صلوات فرستد، پس از آن هر چه خواست، از خدا بخواهد.(۳۰۷)

۳۱۰. صلوات فرشتگان بر امام حسينعليه‌السلام و زائران

از امام صادقعليه‌السلام ذكر شده كه فرمود: خداوند هفتاد هزار فرشته ژوليده موى غبار آلود را بر قبر امام حسينعليه‌السلام گمارده است كه هر روز، بر او صلوات مى فرستند و براى آن كسانى كه به زيارت قبرش مى آيند، دعا كرده و مى گويند: پروردگارا، اينان زائران امام حسين هستند، براى آنان اين كار انجام بده و آن كار را انجام بده.(۳۰۸)

۳۱۱. ثواب سه بار صلوات

از امير مؤمنان علىعليه‌السلام روايت شده است كه فرمودند: هر كس سه بار بگويد اللهم صل على محمد و آل محمد خدا حاجتش را روا فرمايد.(۳۰۹)

۳۱۲. صلوات روز و شب جمعه

رسول اكرمصلى‌الله‌عليه‌وآله‌ فرمود: چون روز و شب جمعه شود، بسيار بر من صلوات و درود فرستيد.(۳۱۰)

۳۱۳. سه عمل برتر

ابوعلقمه مى گويد: پس از نماز صبح، پيامبرصلى‌الله‌عليه‌وآله‌ روى به طرف ما كرد و فرمود: اى اصحاب من! ديشب، عمويم حمزه و برادرم جعفر (طيار) را به خواب ديدم به آن دو نزديك شدم و گفتم : پدر و مادرم فدايتان، كدام عمل را برتر يافتيد؟ پاسخ دادند: پدر و مادر ما فدايت باد، ما صلوات بر تو، تشنه را سيراب كردن و محبت على بن ابى طالبعليه‌السلام را برترين اعمال يافتيم.


۱۵. ذكر يونسيه : لا اله الا انت سبحانك انى كنت من الظالمين

۳۱۴. ذكر حضرت يونس در شكم ماهى

و ذا النون اذ ذهب مغاضبا فظن ان لن نقدر عليه فنادى فى الظلمات ان لا اله الا انت سبحانك انى كنت من الظالمين، فاستجبنا له و نجيناه من الغم و كذلك ننجى المومنين. (۳۱۱)

(ذاالنون (يونس) را (به ياد آور)، در آن هنگام كه خشمگين (از ميان قوم خود) رفت و چنين مى پنداشت كه ما بر او تنگ نخواهيم گرفت (ولى هنگامى كه در كام نهنگ فرو رفت) در آن ظلمت ها (ى متراكم) فرياد مى زد: خداوندا، جز تو معبودى نيست، منزهى تو، همانا من از ستمكاران بودم. ما دعاى او را به اجابت رسانديم و از آن اندوه نجاتش بخشيديم و همين گونه مؤمنان را نجات خواهيم داد.)(۳۱۲)

۳۱۵. تسبيح حضرت يونسعليه‌السلام

در قرآن كريم آمده است : فلولا انه كان من المسبحين للبث فى بطنه الى يوم يبعثون (اگر او (يونس) از تسبيح كنندگان نبود، تا روز قيامت در شكم ماهى مى ماند).(۳۱۳)

او در سايه تسبيح پروردگار مشغول عفو خاصش شد. تسبيح يونس اين بود كه مى گفت : لا اله الا انت سبحانك انى كنت من الظالمين و در ميان ظلمتهاى متراكم فرياد زد كه : معبودى جز تو نيست، منزهى تو، من از ظالمين و ستمكاران بودم.

۳۱۶. سرگذشت حضرت يونس

۱- حضرت يونس در ميان قومش به دعوت و تبليغ مشغول بود، ولى هر چه كوشش كرد، ارشادهاى او در دل آنها مؤ ثر نيفتاد، خشمگين شد و آن محل را ترك كرد و به سوى دريا رفت، در آنجا بر كشتى سوار شد، در ميان راه دريا متلاطم گشت، چيزى نمانده بود كه همه اهل كشتى غرق شوند. ناخداى كشتى گفت : من فكر مى كنم در ميان شما بنده فرارى وجود دارد كه بايد به دريا افكنده شود، (و يا گفت كشتى زياد سنگين است و بايد يك نفر را به قيد قرعه به دريا بيفكنيم) به هر حال چند بار قرعه كشيدند و در هر بار به نام يونس در آمد. او فهميد در اين كار سرى نهفته است و تسليم حوادث شد. وقتى او را به دريا افكندند، نهنگ عظيمى او را در كام خود فرو برد و خدا او را به صورت اعجازآميز زنده نگاه داشت.

۲- سرانجام او متوجه شد ترك اولايى انجام داده، به درگاه خدا روى آورد و به تقصير خود اعتراف نمود، خدا نيز دعاى او را استجابت فرمود، از آن تنگنا نجاتش داد.(۳۱۴)

۳- سرانجام به خاطر همين ترك اولى (خسته شدن از تبليغ بين قوم خود) او را در فشار قرار داديم. نهنگ عظيمى او را بلعيد، فنادى فى الظلمات ان لا اله الا انت (و او (يونس) در آن ظلمتهاى متراكم صدا زد: خداوندا، جز تو معبودى نيست) سبحانك انى كنت من الظالمين (خداوندا، پاك و منزهى، من از ستمكاران بودم).

۴- هم بر خويش ستم كردم و هم بر قوم خودم، مى بايست بيش از اين شدايد و ناملايمات و سختى ها را پذيرا مى شدم. تن به همه شكنجه ها مى دادم، و شايد آنها به راه آيند.(۳۱۵)

۳۱۷. پندار يونس

از ابو جعفر امام باقرعليه‌السلام آمده كه در ذيل آيه و ذا النون اذ ذهب مغاضبا فرمود: غضب وى از اعمال مردمش بود.

فظن ان لن نقدر عليه يونس پنداشت خدا او را به خاطر غضبش عذاب نمى كند.(۳۱۶)

۳۱۸. صاحب اولاد شد

مرحوم كلينى نقل مى كند: مردى خراسانى بين مكه و مدينه در زبده به امام صادقعليه‌السلام برخورد و عرضه داشت : فدايت شوم، من تاكنون فرزنددار نشده ام چه كنم؟ آن حضرت فرمود: هرگاه به وطن برگشتى و خواستى به سوى همسرت روى، آيه و ذاالنون اذ ذهب مغاضبا فظن ان لن نقدر عليه فنادى فى الظلمات ان لا اله الا انت سبحانك انى كنت من الظالمين را تا سه آيه بخوان، ان شاء الله فرزنددار خواهى شد.(۳۱۷)

۳۱۹. اجابت دعا

امام صادقعليه‌السلام فرمود: عجب دارم از كسى كه غم زده است، چطور اين دعا را نمى خواند: لا اله الا انت سبحانك انى كنت من الظالمين چرا كه خدا به دنبال آن مى فرمايد: فاستجبنا له و نجيناه من الغم و كذلك ننجى المؤمنين (ما او را پاسخ داديم و از غم نجات داديم و اين گونه مؤمنان را نجات دهيم).(۳۱۸)

۳۲۰. نجات از بيمارى

پيامبر گرامىصلى‌الله‌عليه‌وآله‌ فرمود: هر بيمار مسلمانى كه اين دعا را بخواند، اگر در آن بيمارى (بهبود نيافت) و مرد، پاداش شهيد به او داده مى شود و اگر بهبودى يافت، خوب شده در حالى كه تمام گناهانش آمرزيده شده است.

رسول خداصلى‌الله‌عليه‌وآله‌ فرمود: آيا به شما خبر دهم از دعايى كه هر گاه گرفتارى و غم پيش آيد آن دعا را بخوانيد گشايش حاصل شود؟ اصحاب گفتند: آرى، اى رسول خدا. آن حضرت فرمود: دعاى يونس كه طعمه ماهى شد. لا اله الا انت سبحانك انى كنت من الظالمين.(۳۱۹)

۳۲۱. درس سرنوشت

جمله پرمعنى كذلك ننجى المومنين نشان مى دهد آنچه بر سر يونس آمد از گرفتارى و نجات يك حكم خصوصى نبود، بلكه با حفظ سلسله مراتب، جنبه عمومى و همگانى دارد، بسيارى از حوادث غم انگيز و گرفتاريهاى سخت و مصيبت بار، مولود گناهان ما است، تازيانه هايى است براى بيدار شدن ارواح خفته، و يا كوره اى است براى تصفيه فلز جان آدمى، هر گاه انسان در اين موقع به همان سه نكته اى كه يونس توجه كرد توجه پيدا كند، نجات و رهايى حتمى است :

۱- توجه به حقيقت توحيد و اين كه هيچ معبود و هيچ تكيه گاهى به جز الله نيست.

۲- پاك شمردن و تنزيه خدا از هر عيب و نقص و ظلم و ستم و هر گونه گمان سوء درباره ذات پاك او.

۳- اعتراف به گناه و تقصير خويش.

حديثى است در درالمنثور، از پيامبر اسلامصلى‌الله‌عليه‌وآله‌ نقل شده است كه فرمود: يكى از نامهاى خدا كه هر كس او را با آن بخواند به اجابت مى رسد و هر گاه با آن چيزى را طلب نمايد، به او مى دهد، دعاى يونس است. شخصى عرض كرد: اى رسول خدا، آيا او مخصوص يونس بود يا شامل جماعت مسلمانان نيز مى شود. فرمود: هم مربوط به يونس و هم همه مومنان، هنگامى كه خدا را به آن مى خوانند. آيا گفتار خداوند را در قرآن نشنيده اى و كذلك ننجى المومنين. اين دليل بر آن است كه هر كس چنين دعايى كند، خداوند اجابت آن را تضمين فرموده است.(۳۲۰)

۳۲۲. حقيقت ذكر در جان انسان

نيازى به تذكر ندارد كه منظور، تنها خواندن الفاظ نيست، بلكه پياده شدن حقيقت آن در درون جان انسان است، يعنى همراه با خواندن اين الفاظ، تمامى وجود او با مفهوم آن هماهنگ گردد.

يادآورى اين نكته نيز لازم است كه مجازاتهاى الهى بر دو گونه است :

۱- يكى از آن مجازات ها عذاب استيصال است، يعنى مجازات نهايى كه براى نابودى افراد غير قابل اصلاح فرا مى رسد و هيچ دعايى در آن موقع سودمند نيست ؛ چرا كه بعد از فرو نشستن توفان بلا، همان برنامه ها تكرار مى شود.

۲- ديگر، مجازات هاى تنبيهى است كه جنبه تربيتى دارد. در اين موارد، به محض اين كه مجازات اثر خود را بخشيد و طرف بيدار و متوجه شد، بلافاصله از ميان مى رود و از اينجا است كه روشن مى شود يكى از فلسفه هاى آفات و بلاها و حوادث ناگوار، همان بيدارسازى تربيت است.(۳۲۱)

۳۲۳. فراغت حال براى ذكر و عبادت

از ابوبصير نقل شده است كه گفت : به امام صادقعليه‌السلام عرضه داشتم : به چه علت خدا عذاب را از قوم يونس برداشت، با اين كه تا بالاى سرشان آمد و بر سرشان سايه افكند و اين معامله را با هيچ قومى ديگر نكرد؟

امام فرمود: براى اين كه در علم خداى تعالى اين معنا بود كه به زودى عذاب را از آنان برمى گرداند به خاطر اين كه توبه مى كنند و اگر اين جريان را به اطلاع يونس نرساند، براى اين بود كه يونس فارغ براى عبادت او باشد و در شكم ماهى به مناجات بااو بپردازد و در عوض، مستوجب ثواب و كرامت او گردد.(۳۲۲)

۳۲۴. اذكار امام حسينعليه‌السلام در دعاى عرفه

امام حسينعليه‌السلام در دعاى عرفه اين گونه زمزمه مى كند:

لا اله الا انت سبحانك انى كنت من الظالمين جز تو خدايى نيست، ذات تو منزه است و من از ستمكارانم.

لا اله الا انت سبحانك انى من المستغفرين جز تو خدايى نيست، ذات تو منزه است و من از آمرزش خواهانم.

لا اله الا انت سبحانك انى كنت من الموحدين جز تو خدايى نيست، ذات تو منزه است و من از يكتا پرستانم.

لا اله الا انت سبحانك انى كنت من الخائفين جز تو خدايى نيست، ذات تو منزه است و من از هراسناكانم.

لا اله الا انت سبحانك انى كنت من الوجلين جز تو خدايى نيست، ذات تو منزه است و من از وحشت زدگانم.

لا اله الا انت سبحانك انى كنت من الراجين جز تو خدايى نيست، ذات تو منزه است و من از اميدوارانم.

لا اله الا انت سبحانك انى كنت من الراغبين جز تو خدايى نيست، ذات تو منزه است و من از مشتاقانم.

لا اله الا انت سبحانك انى كنت من المهلّلين جز تو خدايى نيست، ذات تو منزه است و من از خدا گويانم.

لا اله الا انت سبحانك انى كنت من المسبحين جز تو خدايى نيست، ذات تو منزه است و من تو را تسبيح گويانم.

لا اله الا انت سبحانك انى كنت من المكبرين جز تو خدايى نيست، ذات تو منزه است و من تو را تكبير گويانم.

لا اله الا انت سبحانك ربى و رب آبايى الاولين جز تو خدايى نيست، ذات تو منزه است، اى خداى من و پشينيان من.

۳۲۵. مداومت در ذكر يونسيه

عالم بزرگوار حاج ميرزا جواد ملكى تبريزى گويد: مداومت ذكر يونسيه در شبانه روز ترك نشود، هر چه زيادتر، اثرش هم زيادتر. اقل اقل آن چهار صد مرتبه است، خيلى اثرها ديدم، بنده هم تجربه كرده ام، چند نفر هم مدعى تجربه اند.(۳۲۳)

۳۲۶. ذكر يونسيه در كلام عارفان

مرحوم حاج ميرزا جواد آقا ملكى تبريزى (ره) مى نويسد: من استادى داشتم بزرگوار، عارف، عامل و كامل (مراد او آخوند ملاحسينقلى همدانى است) كه نظير او را نديده ام، از او درباره عملى كه مجرب، و در اصلاح قلب و تحصيل معارف مؤ ثر باشد، سؤ ال كردم.

ايشان در پاسخ فرمودند: براى اين امر، هيچ كارى مانند مداومت بر يك سجده طولانى در هر شبانه روز يك مرتبه كه در آن لا اله الا انت سبحانك انى كنت من الظالمين گفته شود، نيست.

انسان اين ذكر را بگويد، در حالى كه خود را در زندان طبيعت زندانى و مقيد به قيد و بندهاى اين اخلاق رذيله ببيند، و اقرار داشته باشد كه ((خداوندا، تو مرا گرفتار اين پستى ها نكردى، و در حق من ظلم روا نداشتى، و تنها من به خويشتن ستم كردم.))(۳۲۴)

۳۲۷. توصيه بزرگان به ذكر يونسيه

بزرگان و اهل سلوك، فوايد و تأثیرات زيادى براى ذكر يونسيه بيان كرده و بهره ها و بركات بسيارى از آن ديده اند.

مقصود از ذكر يونسه دعايى است كه از قول يونس پيامبر - صلوات الله عليه - در آيه ۸۸ از سوره مباركه انبياء آمده است و درباره مداومت بر آن براى رفع گرفتارى ها.

۳۲۸. ذكر بعد از نماز مغرب و عشاء در شب جمعه

امام صادقعليه‌السلام دعايى را از حضرت امام محمد باقرعليه‌السلام و آن حضرت از امام زين العابدينعليه‌السلام و آن حضرت از امام حسين بن علىعليه‌السلام و آن حضرت از اميرالمومنينعليه‌السلام و آن حضرت از رسول خداصلى‌الله‌عليه‌وآله‌ و آن حضرت از جبرئيل - صلوات الله عليه - و جبرئيل هم از خداوند بزرگ، گرفته است، براى شفاى هر دردمند و گرفتارى نقل فرموده است.

آن دعا اين است كه در شب جمعه بعد از نماز مغرب و عشاء بگويد: لا اله الا سبحانك انى كنت من الظالمين (خدايا، جز تو خدايى نيست، تو از همه بديها و عيبها منزه و پاكيزه اى. من بودم كه در حق خود ستم كردم).(۳۲۵)

۳۲۹. تكرار ذكر در سجده اى طولانى

يكى از بزرگان - آيت الله امينى (ره) - مى گويد: در شبانه روز يك سجده طولانى انجام بده و به مقدارى كه حال دارى و با حضور قلب اين ذكر را تكرار كن : لا اله الا انت سبحانك انى كنت من الظالمين. ادامه اين سجده طولانى مجرب است و آثار خوبى را در بردارد.

از بعضى از سالكين نقل شده كه در سجده چهار هزار مرتبه اين ذكر را تكرار مى نموده است.(۳۲۶)


۱۶. ساير اذكار

در رفع مشكلات، شفاى بيمارى، اداى قرض و دين، غلبه بر دشمن، سختى و گرفتارى، و ساير اذكار در تعقيب نمازها و اوقات مختلف

۳۳۰. اسم خدا

امام صادقعليه‌السلام به برخى از اصحاب خود فرمودند: آيا اسم خدا را به تو نياموزم؟ عرض كرد: آرى، اى فرزند رسول خداصلى‌الله‌عليه‌وآله‌ . فرمود: سوره الحمد و سوره قل هو الله احد و آية الكرسى و سوره انا انزلناه... را قرائت كن، سپس روى به قبله نما و آنچه دوست دارى، دعا كن.(۳۲۷)

۳۳۱. خارج شدن از منزل

امام صادقعليه‌السلام فرمود: چون پدرم از منزل خود بيرون مى شد، مى گفت : بسم الله الرحمن الرحيم، خرجت بحول الله و قوته لا بحول منّى و لا قوتى بل بحولك و قوتك يا رب متعرضا لرزقك فاءتنى به فى عافية.(۳۲۸)

۳۳۲. ذكر بعد از نماز مغرب

امام صادقعليه‌السلام فرمود: هر كس پس از نماز مغرب سه بار بگويد:الحمد لله الذى يفعل ما يشاء و لا يفعل ما يشاء غيره خير بسيارى به او عطا شود.(۳۲۹)

۳۳۳. سه بار بعد از نماز مغرب

امام صادقعليه‌السلام فرمود: هر گاه كه نماز مغرب را خواندى، دست بر پيشانى خود بكش و سه مرتبه بگو:بسم الله الذى لا اله الا هو عالم الغيب و الشهادة الرحمن الرحيم، اللهم اذهب عنى الهمّ (والغمّ) والحزن.(۳۳۰)

۳۳۴. محفوظ ماندن راكب و مركب

رسول خداصلى‌الله‌عليه‌وآله‌ فرمود: كسى كه وقتى سوار چهارپا شد، نمى گويدبسم الله و لا حول ولا قوة الا بالله، الحمد لله الذى هدانا لهذا و سبحان الله الذى سخرلنا هذا و ما كنا له مقرنين (به نام خدا، هيچ توان و نيرويى جز با يارى خدانيست. همه سپاس ها مخصوص خداوندى است كه اين عمل را به ما آموخت و منزه است كسى كه آن (چهارپا) را در اختيار ما قرار داد و ما نمى توانستيم خود اين كار را انجام دهيم) مگر اين كه خودش و چهارپايش، تا زمانى كه پياده شوند، محفوظ مى مانند.(۳۳۱)

۳۳۵. دفع مرض و درد

حضرت صادقعليه‌السلام فرمودند: هر كس در او مرضى و علتى و دردى باشد، پس در هر روز به او بخوان چهل مرتبه مدت چهل روزبسم الله الرحمن الرحيم الحمد لله رب العالمين، حسبنا الله و نعم الوكيل تبارك الله احسن الخالقين، و لا حول و لا قوة الا بالله العلى العظيم.(۳۳۲)

۳۳۶. ذكر هنگام گرفتارى

پيامبرصلى‌الله‌عليه‌وآله‌ فرمود: هر كه را غمى يا گرفتارى يا بلايى يا تنگى معيشتى برسد بايد بگويد:الله ربى و لا اشرك به شيئا، توكلت على الحى الذى لايموت.(۳۳۳)

۳۳۷. دورى از غفلت زدگان

ابى عبيده حذاء مى گويد: امام باقرعليه‌السلام فرمودند: هر كس در هنگام برآمدن سپيده، ده بار بگويد لا اله الا الله وحده لا شريك له و له الملك و له الحمد يحيى و يميت (و يميت و يحيى) و هو حى لا يموت بيده الخير و هو على كل شى قدير. و ده بار بگويد:و صلى الله على محمد و آل محمد. و سى و پنج بار بگويد: سبحان الله. و سى و پنج بار بگويد: لا اله الا الله. و سى و پنج بار بگويد: الحمد لله، در آن صبح از غافلان نوشته نشود و اگر آن را در شب بگويد، در آن شب از غافلان ثبت نشود.(۳۳۴)

۳۳۸. دعاى قبل از غروب آفتاب

امام صادقعليه‌السلام فرمود: دعا پيش از برآمدن آفتاب و پيش از غروب آن روشى است ثابت و واجب، هنگام سپيده دم و مغرب ده بار مى گويى : لا اله الا الله وحده لا شريك له و له الملك و له الحمد يحيى و يميت و يميت و يحيى و هو حى لا يموت بيده الخير و هو على كل شى قدير. ده بار مى گويى : اعوذ بالله السميع العليم من همزات الشياطين و اعوذبك رب ان يحضرون (يعنى پناه برم به خدا از وسوسه شيطان ها از اين كه گرد من آيند) ان الله هو السميع العليم پيش از برآمدن خورشيد و پيش از غروب آن. و اگر فراموش كنى، آن را قضا مى كنى، چنانچه نماز راقضا مى كنى.(۳۳۵)

۳۳۹. ثواب سه بار گفتن فسبحان الله...

اميرالمومنينعليه‌السلام فرمودند: كسى كه در اول شب سه بار بگويد: فسبحان الله حين تمسون و حين تصبحون، و له الحمد فى السموات و الارض و عشيا و حين تظهرون (خدا را در شام و صبح تسبيح گوييد و ستايش ‍ كنيد و تمامى ستايشها در آسمانها و زمين و شب و روز براى اوست)، هيچ كدام از خيرهايى را كه در آن شب وجود دارد از دست نداده و تمامى شرهاى آن شب از او دور مى شوند، و هر كه همين آيات را در صبح بخواند، هيچ كدام از خيرهايى را كه در آن روز وجود دارد از دست نداده و همه شرهاى آن روز از او دور مى شوند.(۳۳۶)

۳۴۰. توجه خداوند به بنده

از امام صادقعليه‌السلام فرمود: هركه هر روز بگويد لا اله الا الله حقا حقا، لا اله الا الله عبوديه و رقا، لا اله الا الله ايمانا و صدقا (نيست شايسته پرستشى جز خدا، حق است، حق است، نيست شايسته پرستشى جز خدا، به او بندگى و رقيت تقديم كنم، نيست شايسته پرستشى جز خدا، با ايمان و راستى گويم)، خدا روى خود به سوى او كند و از او روى برنگرداند تا به بهشت در آيد.(۳۳۷)

۳۴۱. سبب خوشبختى

در روايت آمده كه جبرئيل نزد رسول خداصلى‌الله‌عليه‌وآله‌ آمد و گفت : اگر شخصى از امت تو بگويد:

لا اله الا الله، وحده وحده وحده (هيچ خدايى جز خداوند يكتاى يگانه يگانه يگانه نيست)، خوشبخت خواهد شد.(۳۳۸)

۳۴۲. ذكر هنگام برخاستن از خواب

جراح مدائنى از امام صادقعليه‌السلام فرمود: هرگاه يكى از شما شب از خواب برخاست، بايد بگويد: سبحان رب النبيين و آل المرسلين و رب المستضعفين (مقصود از آنها امامانند) والحمد لله الذى يحيى الموتى. و هو على كل شى ء قدير. خداوند عزوجل مى فرمايد: بنده من راست گفت و شكر گزارد.(۳۳۹)

۳۴۳. چهل و پنج هزار حسنه و محو گناهان

امام صادقعليه‌السلام فرمود: هر كه هر روز ده بار بگويد: اشهد ان لا اله الا الله وحده لا شريك له الها واحدا احدا صمدا، لم يتخذ صاحبة و لا ولدا (من گواهم كه نيست شايسته پرستش به جز خدا، يگانه است، شريك ندارد، معبوديست يكتا، يگانه، بى نياز، نه همسرى گرفته و نه فرزندى)، خداوند برايش چهل و پنج هزار حسنه مى نويسد و چهل و پنج هزار سيئه از او محو مى كند و چهل و پنج هزار درجه براى او بالا برد.(۳۴۰)

در روايت ديگرى است كه اين ذكرها در آن روز مرز او باشند، در برابر سلطان و شيطان، و گناه كبيره اى پيرامون او را فرا نگيرد.(۳۴۱)

۳۴۴. ذكر در مقابلسلطان

و امام صادقعليه‌السلام فرمود: هر كه بر سلطانى وارد مى شود كه از او مى ترسد بايد بگويد بالله استفتح و بالله استنجح و بمحمد اتوجه (بارخدايا، سركشى آن را برايم رام كن و سختى آن را هموار كن، زيرا تو محو مى كنى آنچه را خواهى و نزد تو است دفتر كل).

و نيز مى گويى : حسبى الله لا اله الا هو عليه توكلت و هو رب العرش ‍ العظيم و امتنع بحول الله و قوته من حولهم و قوتهم و امتنع برب الفلق من شر ما خلق و لا حول و لا قوة الا بالله.(۳۴۲)

۳۴۵. پاداش ذكر تشهد

امام باقرعليه‌السلام فرمود هر كس بگويد: اشهد ان لا اله الا الله وحده لا شريك له و اشهد ان محمدا عبده و رسوله (نيست شايسته پرستشى جز خدا، يگانه است، شريك ندارد، و گواهم كه محمد بنده و رسول اوست)، خداوند برايش هزار هزار حسنه بنويسد.(۳۴۳)

۳۴۶. كفاره گناهان روز

از عبدالكريم بن عتبة كه از امام صادقعليه‌السلام شنيدم مى فرمود: هر كه پيش از برآمدن خورشيد و هم پيش از غروب خورشيد ده بار بگويد: لا اله الا الله وحده لا شريك له و له الملك و له الحمد يحيى و يميت و يميت و يحيى و هو حى لا يموت بيده الخير و هو على كل شى ء قدير (نيست شايسته پرستشى جز خدا، يگانه است، شريك ندارد، از آن اوست ملك و از آن اوست سپاس، زنده كند و بميراند، و بميراند و زنده كند و اوست زنده اى كه نمى ميرد، به دست اوست هر خير و اوست بر هر چيز توانا)، كفاره گناهان آن روزش گردد.

همچنين امام صادقعليه‌السلام به نقل از رسول خداصلى‌الله‌عليه‌وآله‌ فرمود: هركس نماز بامداد گزارد و پيش از آنكه دو زانو را از زمين بردارد، ده بار ذكر فوق را بگويد، و در مغرب هم چنان عمل كند، هيچ بنده اى خداى عز و جل را به كردارى بهتر از كردار او برخورد نكند، مگر كسى كه به مانند او عمل كند.(۳۴۴)

۳۴۷. ذكر در هر نماز

عايشه گويد: پس از نزول سوره مباركه اذا جاء نصر الله و الفتح رسول اكرمصلى‌الله‌عليه‌وآله‌ در هر نمازى كه مى خواند مى فرمود: سبحانك ربنا و بحمدك، اللهم اغفر لى (پروردگارا، به تسبيح و ستايش تو مشغولم، خدايا، مرا بيامرز).(۳۴۵)

۳۴۸. ذكر خواب و بيدارى

از امام صادقعليه‌السلام نقل است كه فرمود: شيوه رسول خداصلى‌الله‌عليه‌وآله‌ بود كه چون در بستر مى آرميد مى فرمود: اللهم باسمك احيا و باسمك اموت (بارخدايا! به نام تو زنده ام و به نام تو مى ميرم) و چون از خواب برمى خاست مى گفت الحمد لله الذى احيانى بعد ما اماتنى و اليه النشور (سپاس از آن خداست كه زنده كرد مرا پس از آنكه ميرانيد مرا، و به سوى اوست رستاخيز).(۳۴۶)

۳۴۹. راضى كردن بنده در روز قيامت

رسول خداصلى‌الله‌عليه‌وآله‌ فرمودند: هركس كه بگويد رضيت بالله ربا و بالاسلام دينا و بمحمد رسولا و باهل بيته اولياء (از نظر پروردگارى به خدا و از نظر دين به اسلام و از نظر فرستاده شدگان به حضرت محمدصلى‌الله‌عليه‌وآله‌ و از نظر سرپرستى به اهل بيت اوعليه‌السلام راضى شدم) به عهده خداوند است كه در روز قيامت او را راضى كند.(۳۴۷)

۳۵۰. رفع وسوسه و آثار ديگر

از امام صادقعليه‌السلام نقل است كه مردى نزد پيغمبرصلى‌الله‌عليه‌وآله‌ آمد و عرض كرد: يا رسول الله! من از وسوسه در سينه خود سختى مى كشم و من مردى عيال وار و نيازمندم. پيامبرصلى‌الله‌عليه‌وآله‌ به او فرمود كه اين كلمات را تكرار كن :

توكلت على الحى الذى لا يموت و الحمد لله الذى لم يتخذ صاحبة و لا ولدا و لم يكن له شريك فى الملك و لم يكن له ولى من الذل و كبره تكبيرا. ديرى نپاييد كه نزد او آمد و به آن حضرت عرض كرد: خدا وسوسه سينه ام را برد و بدهكارى مرا پرداخت و روزى ام را فراوان ساخت.(۳۴۸)

۳۵۱. ذكر در مقابل فرد غير مسلمان

امام صادقعليه‌السلام از پدر بزرگوارش و او از پدرانشعليهم‌السلام روايت مى نمايد كه پيامبرصلى‌الله‌عليه‌وآله‌ فرمود: كسى كه يهودى، مسيحى، مجوسى يا شخص غير مسلمانى را ببيند و بگويد: الحمد لله الذى فضلنى عليك بالاسلام دينا و بالقرآن كتابا و بمحمد نبيا و بعلى اماما و بالمؤمنين! اخوانا و بالكعبة قبلة (ستايش فقط خدايى را سزاست كه از نظر دين با اسلام و از نظر كتاب با قرآن و از نظر پيامبر با حضرت محمدصلى‌الله‌عليه‌وآله‌ و از نظر امام با حضرت علىعليه‌السلام و از نظر برادران با مؤمنين و از نظر قبله با كعبه مرا بر تو برترى داد)، خداوند هيچ گاه او را با آن شخص يك جا در آتش قرار نمى دهد.(۳۴۹)

۳۵۲. ثواب تكرار اذان

امام صادقعليه‌السلام فرمودند: كسى كه بشنود مؤ ذن مى گويد: اشهد ان لا اله الا الله و اشهد ان محمدا رسول الله سپس به خاطر تصديق اين كلام و به خاطر پاداش خداوند بگويد: و انا اشهد ان لا اله الا الله و ان محمدا رسول الله، اكتفى بهما عن كل من ابى و جحد و اعين بهما من اقر و شهد (و من گواهى مى دهم كه خدايى جز خداى يگانه نيست و بى شك محمدصلى‌الله‌عليه‌وآله‌ رسول خداست. با اين دو گواهى بى نيازى مى جويم از هر كسى كه - از گفتن اين شهادتها - امتناع كرد و - وجود خدا و رسالت پيامبرصلى‌الله‌عليه‌وآله‌ را - انكار كرد و يارى مى كنم به اين دو گواهى كسانى را كه اقرار كردند و گواهى دادند) خدا به عدد كسانى كه انكار كرده و گواهى نداده اند و به عدد كسانى كه اقرار كرده و گواهى داده اند او را مى آمرزد.(۳۵۰)

۳۵۳. ذكر غلبه بر دشمنان

از اميرالمؤمنينعليه‌السلام نقل شده كه فرمود: خضر نبى را در خواب ديدم و به او گفتم به من بياموز كه به دشمنان ظفر يابم. فرمود: اى على! بگو: يا هو يا من لا هو الا هو.

و گفته اند كه از جمله اذكار بسيار معتبر، اين است : يا هو يا من هو يا من لا هو الا هو، يا اول يا ابد يا دهر يا ديهار يا ديهور (صيغه مبالغه دهر به معنى خدا) يا لا اله الا هو.(۳۵۱)

۳۵۴. ذكر در سجده

امام باقرعليه‌السلام فرمود: براى طلب رزق در سجده نماز واجب بگو: يا خير المسئولين و يا خير المعطين ارزقنى و ارزق عيالى من فضلك الواسع فانك ذوالفضل العظيم.(۳۵۲)

۳۵۵. يازده جمله هنگام خواب

مفضل بن عمر مى گويد: امام صادقعليه‌السلام به من فرمود: اگر بتوانى هيچ شبى نخوابى تا به يازده جمله خود را در پناه خدا گذارى؟ گفتم : آنها را به من بفرماييد. فرمود: بگو اعوذ بعزة الله و اعوذ بقدرة الله و اعوذ بجلال الله و اعوذ بسلطان الله و اعوذ بجمال الله و اعوذ بدفع الله و اعوذ بمنع الله و اعوذ بجمع الله و اعوذ بملك الله و اعوذ بوجه الله و اعوذ برسول الله من شر ما خلق و براء و ذراء و پناه گير بدان، هر وقت بخواهى.(۳۵۳)

۳۵۶. ذكر براى تحصيل يقين

يكى از بزرگان - آيت الله امينى - مى گويد: بعد از نماز شب آيه سخره را با حضور قلب، هفتاد مرتبه بخوان كه براى تحصيل يقين و نفى خاطر، مفيد و مجرب است. آيه سخره اين است (اعراف، آيه ۵۶) ان ربكم الله الذى خلق السموات و الارض فى ستة ايام... ان رحمة الله قريب من المحسنين.(۳۵۴)

۳۵۷. ذكر هر روزه

امام صادقعليه‌السلام فرمودند: كسى كه هر روز بگويد اشهد ان لا اله الا الله وحده لا شريك له الها واحدا احدا صمدا لم يتخذ صاحبة و لا ولدا (شهادت مى دهم كه خدايى جز خداى يگانه يكتاى بدون شريك نيست. خداى يگانه اى كه بى نياز بوده و همسر و فرزندى ندارد)، خداوند براى او چهل و پنج هزار هزار حسنه نوشته، چهل و پنج هزار هزار گناه او را پاك كرده، چهل و پنج هزار هزار درجه او را بالا مى برد، خانه اى در بهشت براى او مى سازد و مانند كسى است كه در آن روز دوازده بار قرآن خوانده باشد.(۳۵۵)

۳۵۸. شيوه اولياى خدا

علامه محمد تقى مجلسى مى گويد: اولياء خدا تداوم بر ذكر يا حى يا قيوم يا من لا اله الا انت را تجربه كرده و نتيجه گرفته اند، من نيز همين ذكر را تجربه نموده ام، ليكن ذكر من غالبا يا الله است با خارج ساختن غير خدا از قلب و با توجه كامل به جانب خداى متعال.

ذكر خدا با مراقبت كامل انجام شود و ساير امور به پايه ذكر نمى رسد، اگر اين عمل تا مدت چهل شبانه روز ادامه يابد، درهايى از انوار حكمت و معرفت و محبت بر سالك گشوده مى شود، آن گاه به مقام فناء الله و بقاء بالله ترقى مى كند. عمده چيزى كه مهم است، يكى، خوردن غذاى حلال، و ديگر تداوم ذكر خدا.(۳۵۶)

۳۵۹. سفارش يكى از علما

يكى از نزديكان آيت الله امينى (ره) از قول ايشان مى گويد: در شبانه روز ساعتى را تعيين كن و با حضور قلب ذكر يا غنى يا مغنى را تكرار كن.(۳۵۷)

۳۶۰. ورد زبان

يكى از بزرگان مى گويد: ذكر يا حى يا قيوم، يا من لا اله الا انت را ورد زبان خود قرار بده و همواره با حضور قلب آن را تكرار كن.(۳۵۸)

۳۶۱. نشان پيروان علىعليه‌السلام

گروهى به دنبال امير المؤمنين علىعليه‌السلام حركت مى كردند، حضرت از آنها پرسيد: شما كيستيد؟ گفتند: يا اميرالمؤمنين! ما پيروان تو هستيم. حضرت فرمود: پس چرا نشان پيروى را در شما نمى بينم. گفتند: نشان پيروان شما چيست؟ آن حضرت فرمود: پيروان من كسانى هستند كه اين نشانه ها را دارند:

۱- چهره شان از بسيارى عبادت و شب زنده دارى زرد است ؛

۲- اندامشان از روزه دارى لاغر است ؛

۳- هميشه ذكر حق بر لب دارند و لبانشان از بسيارى ذكر، خشكيده است ؛

۴- بر آنها گرد ترس خدا نشسته است.(۳۵۹)

۳۶۲. ذكر خارج شدن از خانه

امام صادقعليه‌السلام فرمود: چون امام باقرعليه‌السلام از خانه بيرون مى رفت، مى گفت : بسم الله خرجت و بسم الله ولجت و على الله توكلت و لا حول و لا قوة الا بالله العلى العظيم (به نام خداوند خارج شدم و به نام او داخل مى شوم و بر او توكل مى كنم و هيچ اراده و قدرتى نيست مگر از جانب خداوند والا و بزرگ).(۳۶۰)

۳۶۳. ذكر پيامبرصلى‌الله‌عليه‌وآله‌ هنگام سوار شدن

امام صادقعليه‌السلام فرمود: چون پيامبرصلى‌الله‌عليه‌وآله‌ پاى در ركاب مى نهاد مى فرمود: سبحان الذى سخر لنا هذا و ما كنا له مقرنين (منزه است خداوندى كه اين وسيله را بر ما مسخر نمود، وگرنه ما قدرت تسخير او را نداشتيم) و هفت بار تسبيح خدا و هفت بار الحمد لله و هفت بار لا اله الا الله مى گفت.(۳۶۱)

۳۶۴. مصونيت از حوادث

امام رضاعليه‌السلام فرمود: هر كه به وقت سوار شدن گويد: بسم الله لا قوة الا بالله الحمد لله الذى سخر لنا هذا و ما كنا له مقرنين (به نام خدا و جز از طرف خدا نيرويى وجود ندارد، سپاس خدايى را كه اين مركب را براى ما تسخير كرد، وگرنه ما قادر بر تسخير آن نبوديم)، جان او و مركبش مصون بماند، تا اين كه فرود آيد.(۳۶۲)

۳۶۵. ذكر هنگام سفر

امام صادقعليه‌السلام به هنگام سفر مى فرمود: اللهم و احفظنى و احفظ ما معى و بلغنى (خداوندا، مرا و آنچه با من است، محفوظ بدار و به مقصد برسان.)(۳۶۳)

۳۶۶. ذكر و دعاى قبل از سفر

امام باقرعليه‌السلام وقتى قصد مسافرت داشت، فرزندانش را در خانه اى جمع مى كرد و در حق آنان چنين دعا مى فرمود: اللهم انى استودعك دينى و نفسى و مالى و اهلى و ولدى و جيرانى (خداوندا، دين، نفس، مال، اهل، فرزندان و همسايگان خود را به تو مى سپارم).(۳۶۴)

۳۶۷. ذكر بعد از نماز صبح

از حضرت صادقعليه‌السلام روايت است كه پيغمبر اكرمصلى‌الله‌عليه‌وآله‌ فرمود: هر كس كه به مرضى گرفتار باشد، بعد از فريضه نماز صبح چهل بار اين ذكر را بگويد: بسم الله الرحمن الرحيم، الحمد لله رب العالمين حسبنا الله و نعم الوكيل تبارك الله احسن الخالقين و لا حول و لا قوة الا بالله العلى العظيم و دست بر موضع درد و مرض بمالد، از آن بيمارى صحت يابد و حضرت حق تعالى او را شفا بخشد.(۳۶۵)

۳۶۸. ذكر هنگام وداع

هنگامى كه پيامبر اكرمصلى‌الله‌عليه‌وآله‌ مؤمنى را وداع مى كرد مى فرمود: رحمكم الله و زودكم التقوى و وجهكم الى كل خير (خدا شما را رحمت كند و تقوا روزى تان نمايد و به هر خيرى برساند.)(۳۶۶)

۳۶۹. ذكر براى رفع حاجت

مرد صنعتگرى خدمت موسى بن جعفرعليه‌السلام رسيد و از كار خود شكايت كرد و گفت : به هيچ خواسته اى از خواسته هايم نمى رسم.

حضرت فرمود: در پايان دعاهايى كه بعد از نماز صبح وارد شده است، ده بار بگو سبحان الله العظيم و بحمده استغفر الله و اتوب اليه و اساءله من فضله.

اين شخص مى گويد همين كار را كردم، چيزى نگذشت كه عده اى آمدند و گفتند يكى از اقوام شما مرده و وارثى غير از تو ندارد. خلاصه به قدرى مال به من رسيد كه بى نياز شدم.(۳۶۷)

۳۷۰. ذكر هنگام عطسه

از ائمه معصومين - عليهم السلام - روايت شده كه اگر كسى در هنگام عطسه بگويد: الحمد لله رب العالمين على كل حال و صلى الله على محمد و آل محمد هرگز از دندان درد گله مند نمى شود.(۳۶۸)

۳۷۱. در كنار مريض

امام صادقعليه‌السلام فرمود: هر گاه در كنار مريضى بودى، دست خود را بر سر مريض بگذار و اين دعا را بخوان :

بسم الله و بالله و من الله و الى الله و ما شاء الله و لا حول و لا قوة الا بالله، ابراهيم خليل الله، موسى نجى الله، عيسى روح الله، محمد رسول اللهصلى‌الله‌عليه‌وآله و عليهم، من الارواح و الاوجاع بسم الله و بالله و عزائم من الله - لفلان بن فلانة - نام شخص و مادر او را مى برد - لا يقربه الا كل مسلم و اعيذه بكلمات الله التامات كلها التى ساءل بها آدم فتاب عليه انه هو التواب الرحيم، الا انزجرت ايتها الارواح و الاوجاع باذن الله عزوجل لا اله الا الله الا له الخلق و الامر تبارك الله رب العالمين.

(پناه به نام خدا و به خدا و از خدا و به سوى خدا و آنچه خدا بخواهد و اين كه هيچ نيرو و حركتى نيست مگر به اذن خدا و اين كه ابراهيم دوست خدا و موسى نجات يافته خدا و عيسى روح خدا و محمد فرستاده خدا - كه درود خدا بر او و آل او و بر همه انبياء - از بادها و دردها. به نام خدا، و به ياد خدا، و با استمداد از تقديرات خدا، براى فلانى پسر فلانى، اقرار به اعتقادات ندارد مگر مسلمان، پناه مى برم به خدا با كلمات تامه اى كه حضرت آدمعليه‌السلام خدا را با آنها خواند تا توبه او پذيرفته شد، همانا او توبه پذير مهربانى است، اى دردها، با اجازه خداوند و كلمات مقدس شما را فرارى مى دهم، كه خدايى جز او نيست، همانا هر كار و آفرينشى براى اوست، آفرين بر خدا پروردگار عالمين.)

سپس آيه الكرسى و سوره هاى حمد و معوذتين (فلق و ناس) و اخلاص را هر كدام يك مرتبه و نيز ده آيه از سوره يس بخوان، بعد هم اين دعا را بخوان : اللهم اشفه بشفائك و داوه بدوائك و عافه من بلائك و تساءله بحق محمد و آل محمد صلوات الله عليه و عليهم اجمعين.

(خداوندا! با شفاى خود او را شفا ده، و با دواى خود او را مداوا كن، و از بلاهايت او را عافيت بده، و سلامتى به او بده به حق محمد و آل محمد - كه درود خدا بر او و بر آل او).(۳۶۹)

۳۷۲. درمان دردها

از امام صادقعليه‌السلام نقل شده كه براى درمان دردها بگو: بسم الله و بالله كم من نعمة لله فى عرق ساكن و غير ساكن على عبد شاكر و غير شاكر و محاسن خود را در دست راست بگير و بعد از نماز سى بار بگو: اللهم فرج عنى كربتى و عجل عافيتى واكشف ضرى و سعى كن كه اين عمل با اشك و گريه باشد.(۳۷۰)

۳۷۳. ذكر دردمندان

پيامبر اكرمصلى‌الله‌عليه‌وآله‌ به اصحاب خود فرمودند: هر گاه مريض يا دردمندى را ملاقات كرديد، دست راست خود را بر او بگذاريد و اين تعويذ را بخوانيد:

بسم الله، اعوذ بعزة الله و قدرته من شر ما اجد (به نام خدا، به عزت و قدرت خدا پناه مى برم از شر دردى كه در اين بدن است).(۳۷۱)

۳۷۴. نجات از بيمارى و فقر

امام جعفر صادقعليه‌السلام از پدرش امام محمد باقرعليه‌السلام نقل مى فرمايد كه يكى از اصحاب پيامبر اكرمصلى‌الله‌عليه‌وآله‌ چند روزى بود كه خدمت پيامبر نمى رسيد، پس از چند روز كه خدمت حضرت رسيد، پيامبرصلى‌الله‌عليه‌وآله‌ فرمود: چه شده است كه نزد ما نمى آيى؟ عرض كرد: به واسطه مريضى و گرفتارى خانوادگى است. آن حضرت فرمود: آيا مى خواهى به تو دعايى ياد دهم كه به واسطه آنها خداوند مرض را از تو ببرد و فقر را از تو دور سازد؟ عرض ‍ كرد: آرى. حضرت فرمود بگو:

لا حول و لا قوة الا بالله العلى العظيم توكلت على الحى الذى لايموت الحمد لله الذى لم يتخذ ولدا و لم يكن له شريك فى الملك و لم يكن له ولى من الذل و كبره تكبيرا.(۳۷۲)

۳۷۵. ذكر براى رفع مرض

از حضرت صادقعليه‌السلام و از حضرت رضاعليه‌السلام روايت شده كه فرمودند: براى رفع هر مرضى بخوانيد:

يا منزل الشفاء و مذهب الداء صل على محمد و آله و انزل على وجعى الشفاء (اى فرستنده و عطاكننده شفا، و اى كسى كه به لطف خويش ‍ دردها را از جان ها و جسم ها مى برى، بر محمد و آل محمد رحمت فرست و بر دردهاى من شفا عنايت فرما).(۳۷۳)

۳۷۶. ذكرى براى درمان درد

از امام صادقعليه‌السلام نقل شده كه فرمود: دست خود را به محلى كه درد در آن است بگذار و تا سه مرتبه بگو: الله الله ربى حقا لا اشرك به شيئا، اللهم انت لها و لكل عظيم ففرجها عنى (خداى حقيقى من خداوند يگانه است كه براى او هيچ شريكى نيست. خدايا چاره دردها و هر مشكل بزرگ تويى، خدايا مرا از اين مشكل نجات ده).(۳۷۴)

۳۷۷. شفاى درد

در مكارم الاخلاق از امام صادقعليه‌السلام نقل است كه فرمودند: دست خود را بر محل درد بگذار و بخوان آيه الكرسى و فاتحه را و بگو:

الله اكبر الله اكبر لا اله الا الله و الله اكبر و اجل و اكبر مما اخاف و احذر اعوذ بالله من عرق نعار و اعوذ بالله من حر النار.(۳۷۵)

۳۷۸. ذكر براى رفع غمها

از امام على بن موسى الرضاعليه‌السلام نقل شده كه فرمود: پدرم را در خواب ديدم كه فرمود: فرزندم هر گاه به تو همّ و غمّ روى آورد، اين ذكر را زياد بگو: يا رؤ ف يا رحيم.

بعد فرمود: آنچه ما در خواب مى بينيم مثل آن است كه در بيدارى مى بينيم.(۳۷۶)

۳۷۹. براى شفاى تب

بخط امام رضاعليه‌السلام ديده شده كه براى شفاى تب به سه قطعه كاغذ بنويسد:

بر قطعه اول : بسم الله الرحمن الرحيم لاتخف انك انت الاعلى.

بر قطعه دوم : بسم الله الرحمن الرحيم لا تخف نجوت من القوم الظالمين.

بر قطعه سوم : بسم الله الرحمن الرحيم الا له الخلق و الامر تبارك الله رب العالمين.

پس بخواند بر هر قطعه سه مرتبه توحيد، و ببلعد آن را در سه روز هر روزى يكى از آنها را كه خوب خواهد شد، ان شاء الله.(۳۷۷)

۳۸۰. شفاى سر درد

شخصى به امام صادقعليه‌السلام از سر درد شكايت كرد. حضرت فرمود: دست خود را بر موضعى كه درد مى كند بگذار و آية الكرسى و سوره فاتحه الكتاب را بخوان و بعد هم بگو:

الله اكبر، الله اكبر، لا اله الا الله، و الله اجل و اكبر مما اخاف و احذر، اعوذ بالله من عرق نعار و اعوذ بالله من حر النار (بزرگ است خداى بى همتا و جز او خدايى نيست، خداوند با عظمت تر و بزرگتر است از آنچه من از او خائف هستم به خدا پناه مى برم از رگى كه خون از آن فوران مى كند و به خدا پناه مى برم از گرماى شديد آتش (شايد اشاره به حرارت بدن در تب باشد).)(۳۷۸)

۳۸۱. شفاى چشم

اميرالمؤمنينعليه‌السلام فرمود: در جنگ خيبر بود كه مبتلا به چشم درد سختى شده بودم و پيامبر خداصلى‌الله‌عليه‌وآله‌ مرا خواست و دست مباركش را بر چشمم كشيد و فرمود: بسم الله و بالله و السلام على رسول الله، اللهم اكفه الحر و البرد وقه الاذى و البلاء.

حضرت علىعليه‌السلام مى فرمايد: قسم به خدا، كه از آن زمان به بعد هرگز چشم درد نگرفتم.(۳۷۹)

۳۸۲. ذكرى براى درد دندان

از امير المؤمنينعليه‌السلام روايت شده كه دست بكش بر محل سجده خود، پس ‍ مسح كن دندانى را كه درد مى كند و بگو: بسم الله و الشافى الله و لا حول و لا قوة الا بالله العلى العظيم.(۳۸۰)

۳۸۳. شفاى درد

از امام صادقعليه‌السلام روايت شده كه اگر مبتلا به درد خاصره شدى، دست خود را بر محل درد بگذار و بگو: بسم الله و بالله، محمد رسول اللهصلى‌الله‌عليه‌وآله و لا حول و لا قوة الا بالله العلى العظيم، اللهم امسح عنى ما اجد فى خاصرتى. بعد دست را بر موضع درد بكش و سه مرتبه اين دعا را بخوان.(۳۸۱)

۳۸۴. رفع مشكلات روحى و جسمى

كفعمى روايت كرده است كه مردى خدمت رسول خداصلى‌الله‌عليه‌وآله‌ رسيد و از تنگدستى و پريشانى و بيمارى شكايت كرد. حضرت فرمود: هر صبح و شام ده بار اين دعا را بخوان :

لا حول و لا قوه الا بالله توكلت على الحى الذى لا يموت و الحمد لله الذى لم يتخذ ولدا و لم يكن له شريك فى الملك و لم يكن له ولى من الذل و كبره تكبيرا.

آن مرد چون سه روز بر اين ذكر مداومت كرد، حال او دگرگون شد و سلامتى پيدا كرد.(۳۸۲)

۳۸۵. برطرف كننده غم

قطب راوندى از حضرت امام صادقعليه‌السلام روايت كرده است كه هر گاه بر تو ناراحتى و غم عارض شد و شدت پيدا كرد، سجده كن و بگو:

يا مذل كل جبار يا معز كل ذليل قد و حقك بلغ مجهودى فصل على محمد و آل محمد و فرج عنى (اى خداى قدرتمندى كه هر ستمكار قدرتمندى در درگاه تو ذليل است و او را ذليل مى كنى و اى عزت بخش هر ذليل، آن سختى و بلايى را كه تمام كوشش من براى فرار از آن است رسيده، به حق خودت و به محمد و آل او، مرا از آن برهان).(۳۸۳)

۳۸۶. ذكر براى رفع گرفتارى

از امير المؤمنينعليه‌السلام نقل شده : اگر گرفتارى يا پريشانى و يا غمناكى اين دعا را بخواند خداوند در كار او گشايشى ايجاد مى كند، و آن دعا اين است :

يا عماد من لا عماد له و يا ذخر من لا ذخر له و يا سند من لا سند له و يا حرز من لا حرز له و يا غياث من لا غياث له و يا كنز من لا كنز له و يا عز من لا عز له و يا كريم العفو، يا حسن التجاوز، يا عون الضعفاء، يا كنز الفقراء، يا عظيم الرجاء، يا منقذ الغرقى، يا منجى الهلكى، يا محسن، يا مجمل، يا منعم يا مفضل، انت الذى سجد لك سواد الليل و نور النهار و ضوء القمر و شعاع الشمس و حفيف الشجر و دوى الماء، ياالله ياالله ياالله، لا اله الا انت، وحدك لا شريك لك يا رباه يا الله، صل على محمد و آل محمد، و افعل بنا ما انت اهله. پس حاجت خود را بطلب، كه بر آورده مى شود ان شاء الله.(۳۸۴)

۳۸۷. رفع مشكلات

از امام باقرعليه‌السلام روايت شده است كه اگر بر شما مشكلى پيش آمده كه شما را پريشان ساخته و از آن ترسناك هستيد، دو ركعت نماز بخوانيد و بعد از آن به طرف قبله هفتاد مرتبه اين ذكر را بگوييد و در هر مرتبه حاجت خود را ذكر كنيد:

يا ابصر الناظرين و يا اسمع السامعين و يا اسرع الحاسبين و يا ارحم الراحمين.(۳۸۵)

۳۸۸. رفع غم و اندوه

از امير المؤمنينعليه‌السلام روايت شده كه براى پريشانى و رفع مشكلات اين دعا را بخواند:

اللهم انى اتوجه اليك بنبيك نبى الرحمه، اهل بيته الذين! اخترتهم على علم على العالمين فذلل لى صعوبتها و حزونتها، و اكفنى شرها فانك الكافى المعافى و الغالب القاهر (خداوندا روى به سوى تو مى كنم با توسل به مقام پيامبر رحمت و اهل بيت او كه همگى پاك و برگزيده از بين همه مخلوقاتند كه مشكلات و غمها و سختى ها را بر من آسان و كوچك سازى و مرا از شر بديها حفظ كنى كه تو بر همه اين امور قادر و توانايى).(۳۸۶)

۳۸۹. رفع پريشانى

از امام جوادعليه‌السلام نقل است كه براى رفع گرفتارى و غم و پريشانى اين ذكر تكرار شود: يا من يكفى من كل شى ء و لا يكفى منه شى ء اكفنى ما اهمنى.(۳۸۷)

۳۹۰. ذكرى براى رفع بلا

از حضرت رسول اكرمصلى‌الله‌عليه‌وآله‌ روايت شده است كه هرگاه بر كسى هم و غم يا اندوهى يا شدت و بلايى رسيد اين ذكر را بخواند: الله ربى لا اشرك به شيئا توكلت على الحى الذى لا يموت.(۳۸۸)

۳۹۱. توسل به حضرت عباسعليه‌السلام

بعضى از علما گفته اند: واژه عباس به حساب حروف ابجد، معادل عدد ۱۳۳، است. بعد از نماز روز جمعه به حضرت ابوالفضل عباسعليه‌السلام متوسل شو و ۱۳۳ بار بگو: يا كاشف الكرب عن وجه الحسين، اكشف كربى بحق اخيك الحسين (اى عباسى كه اندوه را از چهره حسينعليه‌السلام برطرف ساختى، به حق برادرت حسينعليه‌السلام اندوه مرا برطرف كن).

اميد بسيار است كه نتيجه بگيرى و به مقصود نايل گردى.(۳۸۹)

۳۹۲. توسلى ديگر به ابوالفضل العباسعليه‌السلام

مرحوم علامه محمد باقر بيرجندى، صاحب كتاب كبريت الاحمر نقل مى كند: در عالم خواب، گوينده اى را ديدم كه مى گفت : هر كس با اين عبارت به حضرت عباسعليه‌السلام متوسل شود، حاجتش برآورده گردد: عبد الله اباالفضل دخيلك (اى عبد خدا، ابوالفضل! دستم به دامان تو، پناهم بده).(۳۹۰)

۳۹۳. توسل به امام زمان (عج)

هنگامى كه براى روا شدن حاجت به آن حضرت متوسل شدى، بگو: يا ابا الغوث ادركنى (اى پدر پناه دهندگان! به فريادم برس، و به من پناه ده).(۳۹۱)

۳۹۴. ذكرى براى رفع درد زانو

ابوحمزه مى گويد: زانو درد شديد گرفتم، به حضور امام باقرعليه‌السلام رفتم و از شدت درد شكايت نمودم. آن حضرت دستورى به من داد كه به آن عمل كردم و شفا يافتم، و آن دستور اين بود كه فرمود: بعد از نماز بگو:

يا اجود من اعطى و يا خير من سئل و يا ارحم من استرحم، ارحم ضعفى و قلة حيلتى و عافنى من وجعى (اى خدايى كه كريم ترين عطا بخشها هستى و بهترين ذات پاكى هستى كه از او تقاضا مى شود، و اى خداوندى كه مهربان تر از همه نسبت به آن كس كه طلب رحمت مى كند مى باشى، به ضعف و ناتوانى و چاره اندكم رحم كن، و مرا از دردى كه دارم عافيت فرما).(۳۹۲)

۳۹۵. ذكر بعد از بيدارى براى نماز شب

امام علىعليه‌السلام فرمود: چون براى نماز شب بيدار شدى، اين ذكر را بگو:

لا اله الا الله الحليم الكريم الحى القيوم و هو على كل شى ء قدير، سبحان رب النبيين و المرسلين، رب السموات السبع و ما فيهن، و رب الارضين السبع و ما فيهن، و رب العرش العظيم، و الحمد لله رب العالمين.

چون از خواب بلند شدى و نشستى، بخوان :

حسبى الله حسبى الرب من العباد حسبى الذى هو حسبى منذ كنت حسبى الله و نعم الوكيل.(۳۹۳)

۳۹۶. ذكرى براى رفع وحشت

ابان بن تغلب مى گويد: شخصى به بيمارى روانى وحشت و ترس، گرفتار شده بود. امام صادقعليه‌السلام دعاى زير را براى برطرف شدن وحشت او، به او آموخت، و فرمود: هرگاه آن را بخوانيد از وحشت و تنهايى، هم در شب و هم در روز نترسيد. و نيز فرمود: به ما خبر رسيده كه مردى سى سال اين دعا را مى خواند (و گزندى به او نرسيد، ولى) يك شب آن را ترك كرد، همان شب، عقرب او را گزيد؛ آن دعا اين است :

بسم الله و بالله و توكلت على الله، و انه من يتوكل على الله فهو حسبه ان الله بالغ امره، قد جعل الله لكل شى ء قدرا، اللهم اجعلنى فى كنفك و فى جوارك، و اجعلنى فى امانك و منعك (به نام خدا، و در پناه خدا، توكل مى كنم بر خدا، چرا كه كسى كه به خدا توكل كند، خداوند مهمات او را كفايت كند و خدا براى هر چيزى اندازه اى قرار داده است. خدايا، مرا در سايه خودت و در جوار و پناهت قرار ده، و در ستاد امان خودت و در ستاد پاسدارى خودت جاى ده).(۳۹۴)

۳۹۷. ذكر هر روز از ماه رمضان

محدث فيض فرموده : هر روز از ماه رمضان، اين اذكار را صد مرتبه بگو: سبحان الضار النافع سبحان القاضى بالحق سبحان العلى الاعلى سبحانه و بحمده سبحانه و تعالى.(۳۹۵)

۳۹۸. مناجات امام رضا بعد از نماز صبح

روايت شده : حضرت رضاعليه‌السلام پس از نماز صبح، در آغاز فجر، تا طلوع خورشيد با هيچ كس سخن نمى گفت، و اگر نياز به سخن مهم پيدا مى كرد، با جا به جايى و اشاره، آن را ادا مى نمود.(۳۹۶)

به اميد استفاده و بهره مند شدن از فيوضات و بركات بسيار ارجمند ساعت بين طلوع فجر و طلوع خورشيد، استغفار و قرائت قرآن و مناجات و راز و نياز با خدا، در اين وقت بسيار مطلوب است. و نيز چنان كه قبلا ذكر شد، در اين ساعت دست بر سينه ات بگذار و هفتاد بار بگو: يافتاح (اى خداوند گشايش بخش) و دعاى زير را مكرر بخوان :

لا اله الا الله وحده لا شريك له، له الملك و له الحمد، يحيى و يميت، و يميت و يحيى، و هو حى لا يموت، بيده الخير و هو على كل شى ء قدير.(۳۹۷)

۳۹۹. ختم اسماء الله الاعظم

در كتاب بحارالانوار از سلمان فارسى نقل نموده كه براى هر حاجت صد مرتبه در صبح بخواند: بسم الله الرحمن الرحيم يا قديم يا دائم يا فرد يا وتر يا حى يا قيوم يا واحد يا احد يا صمد يا من لم يلد و لم يولد و لم يكن له كفوا احد يا قدير القادر القاهر القوى العزيز الجبار المتكبر.(۳۹۸)

۴۰۰. ذكر دهه اول ماه ذى الحجه

امام علىعليه‌السلام فرمود: هر كس هر روز از دهه اول ماه ذى الحجة الحرام اين تهليلات را بخواند، ثواب بسيارى برده است :

لا اله الا الله عدد الليالى و الدهور، لا اله الا الله عدد امواج البحور، لا اله الا الله و رحمته خير مما يجمعون، لا اله الا الله عدد الشوك و الشجر، لا اله الا الله عدد الشعر و الوبر، لا اله الا الله عدد الحجر و المدر، لا اله الا الله عدد لمح العيون، لا اله الا الله فى الليل اذا عسعس و الصبح اذا تنفس، لا اله الا الله عدد الرياح فى البرارى و الصخور، لا اله الا الله من اليوم الى يوم ينفخ فى الصور.(۳۹۹)

۴۰۱. ختم آيه «قل اللهم...»

در كتاب صدف مشحون از مرحوم ميرداماد (ره) نقل فرموده كه ختم آيه شريفه قل اللهم مالك الملك را تا چهل روز و هر روز چهل مرتبه و در هر دفعه بعد از ختم سه مرتبه يا الله بگويد و سه مرتبه اين دعا را بخواند كه ان شاءالله حاجتش برآورده مى شود:

انت الله الذى لا اله الا انت وحدك لا شريك لك تجبرت ان يكون لك ولد و تعاليت ان يكون لك شريك و تعظمت ان يكون لك وزير يا الله يا الله يا الله اقض حاجتى بحق محمد و آل محمد صلواتك عليه و عليهم اجمعين.(۴۰۰)

۴۰۲. ختم انعام و ذكر بعد از آن

شب پنجشنبه يا جمعه يا روز آن، رو به قبله بنشين. اول سوره حمد را بخوان و بعد سوره مباركه انعام را قرائت كن تا آيه ((ما اوتى رسل الله)) سپس برخيز و ده ركعت نماز بخوان و در هر ركعت بعد از حمد هفت مرتبه آية الكرسى و هفت مرتبه سوره انا اعطيناك الكوثر بخوان و بعد از سلام نماز، بقيه سوره انعام ((الله يعلم حيث يجعل رسالته)) تا آخر سوره را بخوان. سپس به سجده رفته و هفتاد مرتبه بگو: لا اله الا الله، محمد رسول الله و حاجت خود را بخواه.(۴۰۱)

۴۰۳. ذكرى براى رفع درد پا

در حلية المتقين آمده كه شخصى به امام حسينعليه‌السلام از درد پا شكايت كرد. حضرت فرمود: دست بر آن موضع بگذار و بگو: بسم الله و بالله و السلام على رسول اللهصلى‌الله‌عليه‌وآله و ما قدروا الله حق قدره و الارض جميعا قبضته يوم القيامه و السموات مطويات بيمينه سبحانه و تعالى عما يشركون.(۴۰۲)

۴۰۴. ذكرى در سجده

هر كس حاجتى دارد، سر بر سجده گذارده و اين ذكر را سه مرتبه بگويد و حاجت بخواهد كه ان شاءالله برآورده مى شود: يا حى يا قيوم يا لا اله الا انت برحمتك استغيث فاكفنى ما اهمنى و لا تكلنى الى نفسى.(۴۰۳)

۴۰۵. آثار ذكر بعد از نمازها

روايت شده است كه پيامبر گرامى اسلامصلى‌الله‌عليه‌وآله‌ فرمود: در شب معراج مرا به آسمانهاى هفتگانه بردند:

۱- در آسمان دنيا (آسمان اول) قصرى از گوهر سرخ را ديدم. از جبرئيل پرسيدم : اين قصر از براى كيست؟ گفت : براى كسى است كه بعد از نماز صبح چهل بار بگويد: يا باسط اليدين بالرحمة ارحمنى (اى خداوندى كه دستهاى احسان و رحمتت را به روى همه گشوده اى، مرا مشمول رحمتت قرار بده.)

۲- در آسمان دوم، قصرى كه داراى هفتاد در بود ديدم. از جبرئيل پرسيدم : اين قصر از براى كيست؟ گفت : براى كسى كه بعد از نماز ظهر هفتاد بار بگويد: يا واسع المغفرة اغفر لى (اى وسعت بخش آمرزش، مرا ببخش و بيامرز).

۳- در آسمان سوم قصرى زيبا در فضا ديدم، گفتم اين قصر از براى كيست؟ گفت : براى آن كسى كه بعد از نماز عصر، هفده بار بگويد: لا اله الا الله قبل كل احد، لا اله الا الله بعد كل احد، لا اله الا الله يبقى ربنا و يفنى كل احد (معبودى نيست جز خداوندى كه قبل از هر چيز بوده است، معبودى نيست جز خداوندى كه بعد از هر چيزى خواهد بود، معبودى نيست جز خداوندى كه باقى است و پروردگار ماست، و همه موجودات جز او فانى مى شوند).

۴- به آسمان چهارم رفتم و در آن قصرى از مرواريد ديدم كه طبقه هاى فوقانى آن از زبرجد بودند. از جبرئيل پرسيدم : اين قصر از آن كيست؟ گفت : از براى كسى است كه بعد از نماز مغرب چهل بار بگويد: يا كريم العفو انشر على رحمتك يا ارحم الراحمين (اى خداوندى كه در عفو و بخشش بزرگوار هستى مرا سرشار از رحمت گردان، اى مهربان ترين مهربانان).

۵- در آسمان پنجم، قصرى بسيار شفاف و سرخ ديدم. از جبرئيل پرسيدم : اين قصر از آن كيست؟ گفت : از آن كسى است كه بعد از نماز عشاء هفتاد بار بگويد: يا عالم خفيتى اغفر لى خطيئتى (اى خداوند آگاه بر نهان من، خطاها و گناهانم را ببخش).

۶- در آسمان ششم، بارگاه و گنبد شكوهمند سفيدى را ديدم. از جبرئيل پرسيدم : اين بارگاه از آن كيست؟ گفت : از آن كسى است كه شب را از خواب برخيزد و سه بار بگويد: يا حى يا قيوم، يا حى لا يموت، ارحم عبدك الخاطى ء المعترف بذنبه يا ارحم الراحمين (اى خداى زنده و پاينده، اى زنده اى كه مرگ به آن راه ندارد، بنده خطاكار و اقراركننده به گناهانش را مشمول رحمت قرار بده، اى مهربان ترين مهربانان.)

۷- در آسمان هفتم، قصرى از مرواريد سفيد و براق را ديدم. از جبرئيل پرسيدم : اين قصر از براى چه كسى است؟ گفت : از آن كسى است كه در هر روز پانزده بار بگويد: سبحان الله بعدد ما خلق، سبحان الله بعدد ما هو خالق الى يوم القيامة (پاك و منزه است خداوند از هر عيب و نقصى، به تعداد آنچه كه آفريده است، پاك و منزه است خداوند از هر عيب و نقصى، به تعداد آنچه را كه تا قيامت مى آفريند).(۴۰۴)


۱۷. ذكر روزهاى هفته

۴۰۶. ذكرهاى ايام هفته

براى حصول جميع مطالب و حاجات هر روز تا يك هفته اين اسماء مباركه را بخواند و ابتداء از جمعه بنمايد.

جمعه : هزارمرتبه.... يا الله يا هو

شنبه : هزارمرتبه.... يا رحمن يا رحيم

يكشنبه : هزارمرتبه.... يا واحد يا احد

دوشنبه : هزارمرتبه.... يا فرد يا صمد

سه شنبه : هزارمرتبه.... يا حى يا قيوم

چهارشنبه : هزارمرتبه.... يا حنان يا منان

پنج شنبه : هزارمرتبه.... يا ذاالجلال و الاكرام(۴۰۵)

۴۰۷. اذكار پرفضيلت در ايام هفته

شنبه هزارمرتبه يا رب العالمين

و ۱۰۶۰مرتبه ياغنى بگويد تا غنى گردد.

يكشنبه هزارمرتبه يا ذالجلال و الاكرام

و ۴۸۹مرتبه يا فتاح بگويد تا فتح و نصرت يابد.

دوشنبه هزارمرتبه يا قاضى الحاجات

و ۱۲۹مرتبه يالطيف بگويد تا مال كثير يابد.

سه شنبه هزارمرتبه يا ارحم الراحمين

و ۹۰۳مرتبه يا قابض بگويد تا به حاجت خود برسد.

چهارشنبه هزارمرتبه يا حى يا قيوم

و ۵۴۱مرتبه يا متعال بگويد تا عزت دارين يابد.

پنجشنبه هزار مرتبه لا اله الا الله الملك الحق المبين

و ۳۰۸مرتبه يا رزاق بگويد تا روزى اش فراوان شود.

جمعه هزارمرتبه اللهم صل على محمد و آل محمد

و ۲۵۶مرتبه يا نور بگويد تا عزيز شود.(۴۰۶)

۴۰۸. گونه ديگر ذكر در ايام هفته

شنبه ۴۱مرتبه فنادى فى الظلمات ان لا اله الا انت

يكشنبه ۴۱مرتبه لا اله الا الله الملك الحق المبين

دوشنبه ۴۱مرتبه لا اله الا الله المبين عزيزا جليلا يا عزيز يا جليل

سه شنبه ۴۱مرتبه اللهم صل على محمد و آل محمد

چهارشنبه ۴۱مرتبه لا اله الا الله خالصا مخلصا

پنجشنبه ۴۱مرتبه لا اله الا الله خالق كل شى ء و هو على كل شى ء قدير

جمعه ۴۱مرتبه سبحان الله و الحمد لله و لا اله الا الله و الله اكبر و لا حول و لا قوة الا بالله العلى العظيم.(۴۰۷)


پی نوشت ها :

۱- سوره احزاب، آيه ۳۵

۲- سوره احزاب، آيه ۴۱

۳- جامع آيات و احاديث نماز، شماره ۱۵۲۶.

۴- سوره اعراف، آيه ۲۰۵

۵- سوره نساء، آيه ۱۰۳

۶- سوره بقره، آيه ۱۵۲

۷- سوره عنكبوت، آيه ۴۵

۸- سلامت روح، ص ۸۵

۹- غررالحكم، ص ۲۲

۱۰- سلامت روح، ص ۱۱۹.

۱۱- غررالحكم، ص ۲۳

۱۲- غررالحكم، ص ۲۳.

۱۳- غرر الحكم، ص ۲۳.

۱۴- جامع آيات و احاديث نماز، حديث ۱۵۵۴.

۱۵- اصول كافى، ج ۶، ص ۱۰۷

۱۶- منتخب الغرر، ص ۱۹

۱۷- غرر الحكم، ص ۲۴

۱۸- جامع آيات و احاديث، حديث ۱۵۵۸

۱۹- جامع آيات و احاديث، حديث ۱۵۳۱

۲۰- جامع آيات و احاديث نماز، حديث ۱۵۴۳

۲۱- جامع آيات و احاديث نماز، شماره ۱۵۴۵

۲۲- غرر الحكم، ص ۲۲

۲۳- سوره مدثر، آيه ۶.

۲۴- اصول كافى، ج ۶، ص ۱۰۳ و ۱۰۱

۲۵- سلامت روح، ص ۱۱۹

۲۶- الميزان، ج ۱۶، ص ۵۱۶

۲۷- اصول كافى، ج ۶، ص ۱۰۳

۲۸- اصول كافى، ص ۱۰۹

۲۹- سوره اعراف، آيه ۲۰۴

۳۰- اصول كافى، ج ۶، ص ۱۱۱

۳۱- اصول كافى، ج ۶، ص ۹۵

۳۲- اصول كافى، ج ۶، ص ۱۰۹

۳۳- اصول كافى، ج ۶، ص ۱۱۱

۳۴- منتخب الغرر، ص ۳۱

۳۵- اصول كافى، ج ۶، ص ۹۷.

۳۶- اصول كافى، ص ۱۰۹.

۳۷- مصابيح الدجى، ص ۶۰۱

۳۸- سلامت روح، ص ۹۱.

۳۹- سوره رعد، آيه ۲۸

۴۰- سوره انفال، آيه ۴۵

۴۱- سوره اعلى، آيه ۱۴ و ۱۵

۴۲- سلامت روح، ص ۱۱۳

۴۳- همان منبع، ص ۸۴

۴۴- عدة الداعى، ص ۱۸۹

۴۵- جامع آيات و احاديث نماز، حديث ۱۵۴۶.

۴۶- جامع آيات و احاديث، حديث ۱۵۲۵

۴۷- جامع آيات و احاديث، حديث ۱۵۲۸.

۴۸- اصول كافى، ج ۶، ص ۱۰۵.

۴۹- منتخب الغرر، ص ۲۰.

۵۰- جامع آيات و احاديث نماز، حديث ۱۵۴۲.

۵۱- جامع آيات و احاديث نماز، حديث ۱۵۴۴.

۵۲- اصول كافى، ج ۶، ص ۱۰۳.

۵۳- منتخب الغرر، ص ۲۱.

۵۴- آثار الصادقين، ج ۶، ص ۳۰۶.

۵۵- اصول كافى، ج ۶ ص ۱۰۷.

۵۶- سلامت روح، ص ۱۲۰.

۵۷- اصول كافى، ج ۶، ص ۱۰۱.

۵۸- سلامت روح، ص ۸۴.

۵۹- سلامت روح، ص ۱۲۰.

۶۰- اصول كافى، ج ۶، ص ۱۱۷

۶۱- سلامت روح، ص ۱۱۸

۶۲- غررالحكم، ص ۲۳.

۶۳- جامع آيات و احاديث نماز، حديث ۱۵۵۷.

۶۴- سوره طه، آيه ۱۲۴.

۶۵- سوره زخرف، آيه ۳۶.

۶۶- سلامت روح، ص ۱۲۰.

۶۷- جامع آيات و احاديث نماز، حديث ۱۵۵۱.

۶۸- جامع آيات و احاديث نماز، حديث ۱۵۶۰.

۶۹- غررالحكم، ص ۲۴.

۷۰- سوره منافقين، آيه ۶.

۷۱- سوره اعلى، آيه ۱۴ و ۱۵.

۷۲- مجمع البيان، ج ۱ ص ۱۹.

۷۳- تفسير كشاف، ج ۱ ص ۲.

۷۴- بحارالانوار، ج ۷، ص ۸۳.

۷۵- مجمع البيان، ج ۱و ص ۱۸.

۷۶- تفسير البرهان، ج ۱، ص ۴۴.

۷۷- تفسير البرهان، ص ۴۵.

۷۸- تفسير كشاف، ج ۱، ص ۱.

۷۹- اسرار عدد چهل، ص ۷۴.

۸۰- لئالى الخبار، ج ۳، ص ۳۳۵.

۸۱- مجمع البيان، ج ۱، ص ۱۹.

۸۲- مشكاة الانوار، ص ۳۶.

۸۳- آثار الصادقين، ج ۹، ص ۱۴۸.

۸۴- وسايل الشيعه، ج ۱، ص ۳۰۰.

۸۵- تفسير كشاف، ج ۱، ص ۱.

۸۶- اصول كافى، ج ۶، ص ۲۱۷.

۸۷- ثواب الاعمال، ص ۳۵.

۸۸- بحارالانوار، ج ۹۲، ص ۲۵۸.

۸۹- ثواب الاعمال، ص ۳۵.

۹۰- لئالى الاخبار، ج ۳، ص ۳۳۷.

۹۱- سفينة البحار، ج ۱، ص ۲۵.

۹۲- بحارالانوار، ج ۱۶، ص ۳۸۳.

۹۳- مكارم الاخلاق، ص ۲۴۸.

۹۴- كنزالعمال، ج ۹، ح ۲۴۹۹۵

۹۵- بحارالانوار، ج ۴۳، ص ۶۶

۹۶- به نقل از اميد درماندگان، ج ۲، ص ۹۵

۹۷- اصول كافى، جلد۶، ص ۱۵۳

۹۸- اصول كافى، ص ۱۱۹

۹۹- اصول كافى، ج ۶، ص ۱۵۳

۱۰۰- اصول كافى، جلد۶، ص ۹۹ - ۱۰۱

۱۰۱- اصول كافى، ص ۱۶۵

۱۰۲- اصول كافى، جلد ۶، ص ۱۲۳

۱۰۳- ثواب الاعمال، ص ۹

۱۰۴- ثواب الاعمال، ص ۹

۱۰۵- ثواب الاعمال، ص ۱۱

۱۰۶- ثواب الاعمال، ص ۱۱

۱۰۷- ثواب الاعمال، ص ۱۱

۱۰۸- ثواب الاعمال، ص ۱۱

۱۰۹- ثواب الاعمال، ص ۱۱

۱۱۰- ثواب الاعمال، ص ۱۳

۱۱۱- ثواب الاعمال، ص ۱۳

۱۱۲- ثواب الاعمال، ص ۱۳

۱۱۳- ثواب الاعمال، ص ۱۵.

۱۱۴- ثواب الاعمال، ص ۱۵.

۱۱۵- ثواب الاعمال، ص ۱۵.

۱۱۶- ثواب الاعمال، ص ۱۵.

۱۱۷- ثواب الاعمال، ص ۱۷.

۱۱۸- سوره محمد، آيه ۲۲.

۱۱۹- اصول كافى، ج ۶، ص ۱۵۳.

۱۲۰- ثواب الاعمال، ص ۱۷.

۱۲۱- ثواب الاعمال، ص ۱۷.

۱۲۲- رياض الصاحين، ص ۵۴۲.

۱۲۳- مكارم الاخلاق، ص ۳۱۰.

۱۲۴- كنز العمال، ج ۱، ص ۴۱۸.

۱۲۵- آثار الصادقين، ج ۱، ص ۲۸۹.

۱۲۶- ثواب الاعمال، ص ۱۹.

۱۲۷- ثواب الاعمال، ص ۴۲۱.

۱۲۸- ثواب الاعمال، ص ۴۲۵.

۱۲۹- ثواب الاعمال، ص ۲۱.

۱۳۰- كنز العمال، ج ۱، ص ۴۱۴.

۱۳۱- ثواب الاعمال، ص ۴۲۵.

۱۳۲- اصول كافى، ج ۶، ص ۱۵۵.

۱۳۳- ثواب الاعمال، ص ۱۹.

۱۳۴- مستدرك الوسائل، ج ۱، ص ۳۹۷.

۱۳۵- اميد درماندگان، ج ۱، ص ۵۴.

۱۳۶- تفسير الميزان، ج ۱۰، ص ۱۷.

۱۳۷- ثواب الاعمال، ص ۲۹.

۱۳۸- امالى صدوق، ص ۲۷۱.

۱۳۹- تفسير الميزان، ج ۱۰، ص ۱۷.

۱۴۰- كنز العمال، ج ۱، ص ۴۵۹.

۱۴۱- مكارم الاخلاق، ص ۳۰۹.

۱۴۲- صحيح مسلم، ج ۱، ص ۳۵۱.

۱۴۳- اصول كافى، ج ۶، ص ۱۸۳.

۱۴۴- مجموعه ورام، ص ۴۳.

۱۴۵- امالى صدوق، ص ۵۵.

۱۴۶- مجموع ورام، ج ۱، ص ۱۶۶.

۱۴۷- سفينة البحار، ج ۱، ص ۴۸۴.

۱۴۸- راهنمايى و رانندگى و عبور و مرور در آينه حديث، شماره ۲۵.

۱۴۹- ثواب الاعمال، ص ۲۹.

۱۵۰- انوار النعمانيه، ج ۴، ص ۹۵

۱۵۱- كنز العمال، ج ۱، ص ۴۶۵.

۱۵۲- ثواب الاعمال، ص ۲۹

۱۵۳- رياض الصالحين، ص ۵۳۴

۱۵۴- مصباح المجتهد شيخ الطائفه (قدس سره)، ص ۶۷۸

۱۵۵- كنزالعمال، ج ۱، ص ۴۶۶

۱۵۶- رياض الصالحين، ص ۵۳۳

۱۵۷- مكارم الاخلاق، ص ۱۴۷

۱۵۸- مكارم الاخلاق، ص ۱۴۲.

۱۵۹- اصول كافى، ج ۶، ص ۱۱۵.

۱۶۰- ثواب الاعمال، ص ۳۲۹.

۱۶۱- ثواب الاعمال، ص ۲۳.

۱۶۲- اصول كافى، ج ۶، ص ۱۱۳.

۱۶۳- ثواب الاعمال، ص ۲۹.

۱۶۴- اميد درماندگان، ج ۲، ص ۴۹

۱۶۵- راهنمايى و رانندگى و عبور و مرور در آينه حديث، شماره ۳۵.

۱۶۶- اصول كافى، ج ۶، ص ۲۱۹

۱۶۷- اصول كافى، ص ۱۲۱.

۱۶۸- كنزالعمال، ج ۷، ص ۶۵۱.

۱۶۹- كنز العمال، ج ۱، ص ۴۶۸.

۱۷۰- مجموعه ورام، ص ۴۹.

۱۷۱- ثواب الاعمال، ص ۲۷.

۱۷۲- ثواب الاعمال، ص ۲۷.

۱۷۳- ثواب الاعمال، ص ۲۵.

۱۷۴- رياض الصالحين، ص ۵۳۳.

۱۷۵- ارشاد القلوب ديلمى، ص ۸۵.

۱۷۶- مجموعه ورام، ج ۲ و ص ۱۸۷.

۱۷۷- اصول كافى، ج ۶، ص ۱۲۳.

۱۷۸- مصباح المجتهد، شيخ الطائفه (قدس سره)، ص ۶۷۸.

۱۷۹- اصول كافى، ج ۶، ص ۱۰۳.

۱۸۰- ثواب الاعمال، ص ۳۵۱.

۱۸۱- تفسير صافى، چاپ قديم، ص ۳۶۱.

۱۸۲- صحيح بخارى، ج ۷، ص ۸۴.

۱۸۳- امالى صدوق، ص ۵۷۹.

۱۸۴- محجه البيضاء، ج ۲، ص ۳۴۸.

۱۸۵- محجة البيضاء، ج ۲، ص ۳۴۸

۱۸۶- محجه البيضاء، ص ۲۷.

۱۸۷- اصول كافى، ج ۶، ص ۲۰۷.

۱۸۸- اصول كافى، ص ۱۲۱.

۱۸۹- ثواب الاعمال، ص ۲۲۱.

۱۹۰- اصول كافى، ج ۶، ص ۱۶۳.

۱۹۱- اصول كافى، ج ۶، ص ۱۶۳.

۱۹۲- اميد درماندگان، ج ۲، ص ۵۱.

۱۹۳- اصول كافى، ج ۶، ص ۱۶۳.

۱۹۴- اصول كافى، ص ۱۶۱.

۱۹۵- بحارالانوار، ج ۹۵، ص ۲۷۹.

۱۹۶- اصول كافى، ج ۶، ص ۲۷۷.

۱۹۷- بحارالانوار، ج ۹۵، ص ۶۷.

۱۹۸- ثواب الاعمال، ص ۳۴۹.

۱۹۹- مستدرك الوسائل، ج ۱، ص ۳۹۶.

۲۰۰- فرهنگ جامع امام حسين، ص ۵۷۸.

۲۰۱- كنز العمال، ج ۱، ص ۵۴۴.

۲۰۲- ثواب الاعمال، ص ۳۴۹.

۲۰۳- مستدرك الوسايل، ج ۱، ص ۳۹۵.

۲۰۴- مستدرك الوسائل، ج ۱، ص ۳۹۶.

۲۰۵- مستدرك الوسائل، ج ۱، ص ۳۹۶.

۲۰۶- اصول كافى، ج ۶، ص ۱۹۵.

۲۰۷- مستدرك الوسائل، ج ۱، ص ۳۹۶.

۲۰۸- اصول كافى، ج ۶، ص ۳۱۱.

۲۰۹- اصول كافى، ج ۶، ص ۲۴۹.

۲۱۰- سفينة البحار، ج ۱، ص ۶۶۱.

۲۱۱- اصول كافى، ج ۶، ص ۱۹۳.

۲۱۲- اصول كافى، ص ۱۸۷.

۲۱۳- زينب كبرى، فيض الاسلام، ص ۲۲۲،

۲۱۴- معانى الاخبار، ص ۳۲.

۲۱۵- ستاره درخشان شام، ص ۱۴۳.

۲۱۶- مفاتيح الجنان، ص ۱۰۷۰.

۲۱۷- تحف العقول، ص ۱۸۲.

۲۱۸- ثواب الاعمال، ص ۳۴۹

۲۱۹- اصول كافى، ج ۶، ص ۲۲۷.

۲۲۰- بحارالانوار، ج ۵ص ۲۴۹.

۲۲۱- اميد درماندگان، ج ۲، ص ۴۸ و۴۹.

۲۲۲- داروخانه معنوى، ص ۴۸.

۲۲۳- داروخانه معنوى، ص ۷۸.

۲۲۴- اميد درماندگان، ج ۲، ص ۲۲۳و ۲۳۴.

۲۲۵- داروخانه معنوى، ص ۸۰.

۲۲۶- بحارالانوار، ج ۹۹۵، ص ۱۳۸

۲۲۷- اصول كافى، ج ۶، ص ۱۶۷.

۲۲۸- بحارالانوار، ج ۹۵ص ۵۰

۲۲۹- ثواب الاعمال، ص ۳۴۱ و ۳۴۲.

۲۳۰- اصول كافى، ج ۶، ص ۱۹۳.

۲۳۱- ثواب الاعمال، ص ۲۳

۲۳۲- ثواب الاعمال، ص ۳۸۷.

۲۳۳- اصول كافى، ج ۶، ص ۱۱۷.

۲۳۴- اصول كافى، ج ۶، ص ۱۱۸.

۲۳۵- سوره محمد، آيه ۲۲.

۲۳۶- اصول كافى، ج ۶، ص ۱۵۳.

۲۳۷- اصول كافى، ج ۶، ص ۱۶۷.

۲۳۸- ثواب الاعمال، ص ۳۵۵.

۲۳۹- اصول كافى، ج ۶، ص ۱۱۹.

۲۴۰- ثواب الاعمال، ص ۳۶۷.

۲۴۱- ثواب الاعمال، ص ۳۶۳.

۲۴۲- مصباح المجتهد شيخ الطائفه (قدس سره)، ص ۶۷۸.

۲۴۳- ثواب الاعمال، ص ۳۵۷.

۲۴۴- ثواب الاعمال، ص ۳۵۵.

۲۴۵- اصول كافى، ج ۶، ص ۲۱۷ و ۲۱۵.

۲۴۶- اجساد جاويدان، ص ۱۲۴.

۲۴۷- مستدرك الوسائل، ج ۱، ص ۳۴۳.

۲۴۸- مصابيح الدجى، ص ۱۰۲۹.

۲۴۹- لئالى الاخبار، ج ۱، ص ۲۰۸.

۲۵۰- قول ثابت، ص ۴۱.

۲۵۱- لئالى الاخبار، ج ۳، ص ۳۵۷.

۲۵۲- ثواب الاعمال، ص ۲۲۳.

۲۵۳- مصابيح الدجى، ص ۱۰۱۱.

۲۵۴- سوره اعراف، آيه ۵۴.

۲۵۵- ثواب الاعمال، ص ۸۳.

۲۵۶- ثواب الاعمال، ص ۷۳.

۲۵۷- اصول كافى، ج ۶، ص ۲۰۷.

۲۵۸- ثواب الاعمال، ص ۲۲۳.

۲۵۹- مصابيح الدّجى، ص ۱۰۱۲پ

۲۶۰- اصول كافى، ج ۶، ص ۳۱۱

۲۶۱- فروع كافى، ج ۴، ص ۲۸۳

۲۶۲- مكارم الاخلاق، ص ۲۴۵

۲۶۳- مكارم الاخلاق، ص ۲۵۴

۲۶۴- طرائف الحكم، ج ۲، ص ۲۱

۲۶۵- سوره احزاب، آيه ۵۶

۲۶۶- كنزالعمال، ج ۱، ص ۴۸۸

۲۶۷- الميزان، ج ۱، ص ۳۸۹

۲۶۸- مسند احمد، ج ۶، ص ۱۸

۲۶۹- آثارالصادقين، ج ۱۱، ص ۲۱۰

۲۷۰- اصول كافى، ج ۶، ص ۹۱

۲۷۱- بحار الانوار، ج ۹۴ص، ۵۸.

۲۷۲- سفينه البحار، ج ۲، ص ۴۹.

۲۷۳- اصول كافى، ج ۶، ص ۹۱

۲۷۴- ثواب الاعمال، ص ۷۵.

۲۷۵- مستدرك الوسائل، ج ۱، ص ۴۲۴.

۲۷۶- مصابيح الدجى، ص ۴۱۸.

۲۷۷- ثواب الاعمال، ص ۳۳۵.

۲۷۸- مستدرك الوسائل، ج ۱، ص ۳۹۰.

۲۷۹- جلاء الافهام، ابن قيم، ص ۲۳۸.

۲۸۰- سفينه البحار، ج ۲، ص ۵۰.

۲۸۱- اصول كافى، ج ۶، ص ۱۰۷.

۲۸۲- ثواب الاعمال، ص ۳۴۱.

۲۸۳- ثواب الاعمال، ص ۳۳۳.

۲۸۴- ثواب الاعمال، ص ۳۳۴.

۲۸۵- ثواب الاعمال، ص ۲۳.

۲۸۶- اصول كافى، ج ۶، ص ۸۳.

۲۸۷- اصول كافى، ج ۶، ص ۶۷.

۲۸۸- اصول كافى، ج ۶، ص ۸۱.

۲۸۹- اصول كافى، ج ۶، ص ۶۳.

۲۹۰- اصول كافى، ج ۶، ص ۸۹.

۲۹۱- اصول كافى، ج ۶، ص ۸۱.

۲۹۲- آثار الصادقين، ج ۱۱، ص ۲۱۱.

۲۹۳- اصول كافى، ج ۶، ص ۸۵.

۲۹۴- مستدرك، ج ۶، ص ۳۹۰.

۲۹۵- آثار الصادقين، ج ۱۱، ص ۲۱۲.

۲۹۶- آثار الصادقين، ج ۱۱، ص ۲۱۲.

۲۹۷- آثار الصادقين، ج ۱۱، ص ۲۱۲.

۲۹۸- آثار الصادقين، ج ۱۱، ص ۲۱۲،

۲۹۹- آثار الصادقين، ج ۱۱، ص ۲۱۶.

۳۰۰- مستدرك الوسائل، ج ۱، ص ۳۸۹.

۳۰۱- آثار الصادقين، ج ۱۱، ص ۲۱۳.

۳۰۲- وسائل الشيعه، ج ۴، ص ۲۸.

۳۰۳- مرآة العقول، ج ۱۲، ص ۹۶

۳۰۴- جلاء الافهام، ص ۲۴۵.

۳۰۵- ثواب الاعمال، ص ۳۴۱.

۳۰۶- كنز العمال، ج ۱، ص ۲۲۴۳.

۳۰۷- سنن ابوداود، ج ۲، ص ۷۷، حديث ۱۴۸۰.

۳۰۸- ثواب الاعمال، ص ۱۸۷.

۳۰۹- مستدرك الوسائل، ج ۱، ص ۳۷۱.

۳۱۰- آثار الصادقين، ج ۱۱، ص ۲۱۱.

۳۱۱- سوره انبياء، آيه ۸۷.

۳۱۲- سوره انبياء، آيه ۸۷.

۳۱۳- سوره صافات، آيه ۱۴۳.

۳۱۴- تفسير نمونه، ج ۱۳، ص ۴۸۴.

۳۱۵- تفسير نمونه، ج ۱۳، ص ۴۸۵.

۳۱۶- تفسير نمونه، ج ۱۴، ص ۴۴۹.

۳۱۷- اصول كافى، ج ۶، ص ۱۰.

۳۱۸- خصال شيخ صدوق، ص ۲۱۸.

۳۱۹- قوارع القرآن، ص ۶۷.

۳۲۰- تفسير نمونه، ج ۱۳، ص ۴۸۹.

۳۲۱- تفسير نمونه، ج ۱۳، ص ۴۹۰.

۳۲۲- علل الشرايع، ص ۷۷.

۳۲۳- مجله حوزه علميه، شماره ۴، ص ۶۸.

۳۲۴- سيماى فرزانگان، ص ۲۳۴.

۳۲۵- بحارالانوار، ج ۹۵، ص ۱۰.

۳۲۶- همراه با فرزانگان، ص ۲۷۳.

۳۲۷- سفينه البحار، ج ۱، ص ۶۶۱.

۳۲۸- اصول كافى، ج ۶، ص ۲۲۵.

۳۲۹- اصول كافى، ج ۶، ص ۲۳۳.

۳۳۰- اصول كافى، ج ۶، ص ۲۴۵.

۳۳۱- ثواب الاعمال، ص ۴۱۳.

۳۳۲- وسائل الشيعه، ج ۷، ص ۲۲۵.

۳۳۳- اصول كافى، ج ۶، ص ۲۶۵.

۳۳۴- اصول كافى، ج ۶، ص ۲۰۱.

۳۳۵- اصول كافى، ج ۶، ص ۱۹۷.

۳۳۶- ثواب الاعمال، ص ۳۵۷.

۳۳۷- اصول كافى، ج ۶، ص ۱۶۱.

۳۳۸- اصول كافى، ج ۶، ص ۱۹۹.

۳۳۹- اصول كافى، ج ۶، ص ۲۱۱.

۳۴۰- اصول كافى، ج ۶، ص ۱۵۹

۳۴۱- اصول كافى، ج ۶، ص ۱۶۱

۳۴۲- اصول كافى، ج ۶، ص ۲۶۹

۳۴۳- اصول كافى، ج ۶، ص ۱۵۹

۳۴۴- اصول كافى، ج ۶، ص ۱۵۷.

۳۴۵- رياض الصالحين، ص ۶۷.

۳۴۶- اصول كافى، ج ۶، ص ۲۱۵.

۳۴۷- ثواب الاعمال، ص ۵۷.

۳۴۸- اصول كافى، ج ۶، ص ۲۶۱،

۳۴۹- ثواب الاعمال، ص ۵۷.

۳۵۰- ثواب الاعمال، ص ۶۹.

۳۵۱- تفسير فخر العرفان، ج ۱، ص ۴۴،

۳۵۲- اصول كافى، ج ۶، ص ۲۵۱،

۳۵۳- اصول كافى، ج ۶، ص ۲۱۱،

۳۵۴- خودسازى، ابراهيم امينى، ص ۲۳۳.

۳۵۵- ثواب الاعمال، ص ۲۱و ۱۹.

۳۵۶- روضه المتقين، ص ۱۳۸.

۳۵۷- خودسازى، ابراهيم امينى، ص ۲۲۳.

۳۵۸- همراه با فرزانگان، ص ۲۷۲.

۳۵۹- بهترين پناهگاه، ص ۱۲۰.

۳۶۰- وسائل الشيعه، ج ۸، ص ۲۸۰، روايت ۱۰.

۳۶۱- مكارم الاخلاق، ص ۲۴۷.

۳۶۲- مكارم الاخلاق، ص ۲۴۸.

۳۶۳- مكارم الاخلاق، ص ۲۴۶.

۳۶۴- مكارم الاخلاق، ص ۲۵۹.

۳۶۵- بحار الانوار، ج ۹۵، ص ۶۴،

۳۶۶- بحارالانوار، ج ۷۶، ص ۲۸۰.

۳۶۷- بحارالانوار، ج ۹۵، ص ۲۹۵.

۳۶۸- اميد درماندگان، ج ۲، ص ۶۲.

۳۶۹- بحار الانوار، ج ۹۵، ص ۱۶.

۳۷۰- اميد درماندگان، ص ۴۷.

۳۷۱- بحار الانوار، ج ۹۵، ص ۱۶.

۳۷۲- بحار الانوار، ج ۹۰، ص ۱۲.

۳۷۳- اميد درماندگان، ج ۲، ص ۵۴.

۳۷۴- اميد درماندگان، ج ۲، ص ۵۵ و ۵۶.

۳۷۵- داروخانه معنوى، ص ۵۷.

۳۷۶- بحار الانوار، ج ۹۵، ص ۲۸۳.

۳۷۷- اميد درماندگان، ج ۲، ص ۹۵،

۳۷۸- اميد درماندگان، ج ۲، ص ۱۱۰ و ۱۱۱.

۳۷۹- بحار الانوار، ج ۹۵، ص ۸۶.

۳۸۰- بحارالانوار، ج ۹۵، ص ۹۳.

۳۸۱- بحارالانوار، ج ۹۵، ص ۱۱۲.

۳۸۲- اميد درماندگان، ج ۲، ص ۲۱۱.

۳۸۳- اميد درماندگان، ص ۲۱۲.

۳۸۴- اميد درماندگان، ج ۲، ص ۲۱۷ و ۲۱۸.

۳۸۵- اميد درماندگان، ص ۲۲۱،

۳۸۶- بحار الانوار، ج ۹۵، ص ۲۸۴.

۳۸۷- اميد درماندگان، ج ۲، ص ۲۲۰.

۳۸۸- مفاتيح الجنان، ص ۱۱۴۴.

۳۸۹- شخصيت ابوالفضل، عطايى خراسانى، ص ۱۰۲.

۳۹۰- هديه معصوميه، ص ۱۰۱.

۳۹۱- چهره درخشان ابوالفضل العباسعليه‌السلام ، ص ۴۱۹.

۳۹۲- اصول كافى، ج ۲، ص ۵۶۸.

۳۹۳- ادعيه و ختومات، ص ۲۶۷ و ۲۶۸.

۳۹۴- اصول كافى، ج ۲، ص ۵۶۸، باب الدعا للعلل و الامراض.

۳۹۵- ادعيه و ختومات، ص ۱۹۸.

۳۹۶- بحار الانوار، ج ۴۳، ص ۳۳۹.

۳۹۷- هديه معصوميه، ص ۱۸۸-۱۹۱.

۳۹۸- ادعيه و ختومات، ص ۳۵۴ و ۳۵۵.

۳۹۹- ادعيه و ختومات، ص ۲۰۷و۲۰۸.

۴۰۰- ادعيه و ختومات، ص ۳۳۰ و ۳۳۱.

۴۰۱- ادعيه و ختومات، ص ۳۳۱و۳۳۲.

۴۰۲- ادعيه و ختومات، ص ۴۵۲و۴۵۳.

۴۰۳- اصول كافى، ج ۶، ص ۳۴۷.

۴۰۴- بحارالانوار، ج ۸۶، ص ۵۲و۵۳.

۴۰۵- ادعيه و ختومات، ص ۱۷۲.

۴۰۶- ادعيه و ختومات، ص ۱۷۳.

۴۰۷- ادعيه و ختومات، ص ۱۷۴.


فهرست مطالب

پيشگفتار. ۲

۱. اهميت ذكر گفتن.. ۵

۱. زياد به ياد خدا بودن. ۵

۲. محبوب خداوند. ۵

۳. نحوه به ياد خدا بودن. ۵

۴. ياد خدا در همه حال. ۵

۵. به ياد خدا باشيد. ۶

۶. برترين ذكر. ۶

۷. اسرار ياد خدا ۶

۸. داروى بيماريهاى روحى.. ۶

۹. ياد خدا هنگام غذا خوردن. ۶

۱۰. پشتوانه ايمان. ۷

۱۱. شيوه مؤمن.. ۷

۱۲. ذاكر خدا ۷

۱۳. زبان مشغول ذكر خدا ۷

۱۴. سرگرم شدن به ذكر الهى.. ۷

۱۵. كليد انس با خدا ۷

۱۶. لذت با ياد خدا ۷

۱۷. صلاح قلب... ۷

۱۸. ياد خدا ۸

۱۹. مأنوس با ذكر خدا ۸

۲۰. نور ايمان. ۸

۲۱. شيوه پارسايان. ۸

۲۲. غذاى جانها ۸

۲۳. بهترين اهل مسجد. ۸

۲۴. ذكر خدا حدى ندارد. ۹

۲۵. حدى براى ذكر گفتن نيست... ۹

۲۶. نشانه شيعيان. ۹

۲۷. ذكر در نهان. ۹

۲۸. ياد خدا با حالات زارى.. ۱۰

۲۹. همنشين با خدا ۱۰

۳۰. ياد خدا ۱۰

۳۱. زمره عاقلان. ۱۱

۳۲. همنشين خدا ۱۱

۳۳. ياد خدا در شبانه روز. ۱۱

۳۴. ياد خدا در پنهانى.. ۱۱

۳۵. خدا را فراموش كردن. ۱۱

۳۶. انواع ذكر. ۱۲

۲. آثار ذكر گفتن.. ۱۳

۳۷. ذكر الهى سبب آرامش دل. ۱۳

۳۸. زياد ياد خدا بودن. ۱۳

۳۹. ذكر خدا عامل رستگارى و نجات.. ۱۳

۴۰. ياد خدا مايه بيدارى دلها ۱۳

۴۱. هنگام مردن ياد خداوند. ۱۳

۴۲. تأثیر ذكر گفتن در بازار. ۱۴

۴۳. روشنى سينه ها ۱۴

۴۴. روشنى عقل و زنده شدن دل. ۱۴

۴۵. موجب شرح صدر. ۱۴

۴۶. ماءوا در بهشت... ۱۴

۴۷. روشنى سينه ها و عقل.. ۱۵

۴۸. كار گشايى.. ۱۵

۴۹. راندن شيطان. ۱۵

۵۰. دورى از دوزخ.. ۱۵

۵۱. نورانى شدن دل. ۱۵

۵۲. شفاى دل. ۱۵

۵۳. نجات از ترس... ۱۵

۵۴. خير دنيا و آخرت.. ۱۶

۵۵. آثار ذكر در خانه. ۱۶

۵۶. نجات از عذاب الهى.. ۱۶

۵۷. در بهشت برين.. ۱۶

۵۸. نامه عمل نورانى.. ۱۷

۵۹. آثار ياد خدا در همه حال. ۱۷

۶۰. محافظت از شر شيطان. ۱۷

۶۱. زنده بودن دلها ۱۷

۶۲. آثار ترك ذكر الهى.. ۱۷

۶۳. بصيرت در كارها ۱۸

۶۴. محبوب پيش مردم. ۱۸

۶۵. دائما ياد خدا بودن. ۱۸

۶۶. زيانكاران. ۱۸

۶۷. حسرت در قيامت... ۱۸

۳. ذكر بسم الله الرحمن الرحيم. ۱۹

۶۸. عوامل فلاح و رستگارى.. ۱۹

۶۹. نجات از شعله هاى نوزده گانه آتش.... ۱۹

۷۰. آغاز هر كار با نام خدا ۱۹

۷۱. جواز بهشت... ۱۹

۷۲. اسم اعظم خداوند. ۱۹

۷۳. معنى بسم. ۲۰

۷۴. تفسير بسم الله.. ۲۰

۷۵. ترك نام خدا ۲۰

۷۶. نشانه هاى مؤمن.. ۲۰

۷۷. گريز شيطان. ۲۱

۷۸. بزرگترين آيه كتاب خدا ۲۱

۷۹. بسم الله هنگام نامه نوشتن.. ۲۱

۸۰. طرز نگارش بسم الله.. ۲۱

۸۱. گفتن بسم الله در همه امور. ۲۲

۸۲. شروع هر سوره با بسم الله.. ۲۲

۸۳. برخاستن از خواب، سر موقع. ۲۲

۸۴. هنگام ورود به مستراح.. ۲۲

۸۵. هم غذا شدن شيطان. ۲۲

۸۶. نام خدا هنگام وضو. ۲۳

۸۷. هنگام خواب.. ۲۳

۸۸. هنگام سوار شدن. ۲۳

۸۹. قبل و بعد از غذا ۲۳

۹۰. محافظت فرشتگان. ۲۴

۹۱. آفت ترك بسم الله هنگام سوارى.. ۲۴

۹۲. ذكر فاطمه زهرا عليها‌السلام..... ۲۴

۹۳. ذكرى براى بهبودى تب... ۲۵

۴. ذكر لا اله الا الله.. ۲۷

۹۴. ثواب لا اله الا الله.. ۲۷

۹۵. فقط خداوند شايسته پرستش است... ۲۷

۹۶. تجلى لا اله الا الله در بهشت... ۲۷

۹۷. شيوه امام باقر عليه‌السلام..... ۲۷

۹۸. لا اله الا الله از روى خلوص.... ۲۸

۹۹. بهترين عبادت.. ۲۹

۱۰۰. تلقين به مردگان. ۲۹

۱۰۱. سنگينى لا اله الا الله.. ۲۹

۱۰۲. پاك كننده گناهان. ۳۰

۱۰۳. لا اله الا الله هم وزنى ندارد. ۳۰

۱۰۴. ثواب زياد لا اله الا الله.. ۳۰

۱۰۵. عظمت لا اله الا الله.. ۳۰

۱۰۶. پاك شدن گناهان. ۳۰

۱۰۷. محبوب بودن ذكر لا اله الا الله نزد خدا ۳۱

۱۰۸. ثواب گفتن صد بار لا اله الا الله.. ۳۱

۱۰۹. صد بار هنگام خواب.. ۳۱

۱۱۰. ثواب گفتن لا اله الا الله با اخلاص.... ۳۱

۱۱۱. لا اله الا الله كليد بهشت... ۳۱

۱۱۲. تاثير ذكر لا اله الا الله همراه با خلوص.... ۳۲

۱۱۳. تاثير ذكر لا اله الا الله با صداى بلند. ۳۲

۱۱۴. دژ محكم الهى.. ۳۲

۱۱۵. تهليل و استغفار، بهترين عبادت.. ۳۲

۱۱۶. بهترين ذكر نزد خداوند. ۳۳

۱۱۷. ثواب پذيرفته شدن گواهى با لا اله الا الله.. ۳۳

۱۱۸. برترين ذكر. ۳۳

۱۱۹. برترين مردم. ۳۴

۱۲۰. تأثیر آخرين كلام. ۳۴

۱۲۱. كليد آسمان. ۳۴

۱۲۲. گفتن لا اله الا الله بدون تعجب... ۳۴

۱۲۳. تلقين لا اله الا الله بر ميت... ۳۴

۱۲۴. آثار گفتن لا اله الا الله به هنگام مصيبت... ۳۴

۱۲۵. سى بار ذكر در هر روز. ۳۵

۱۲۶. برترين ذكر و بالاترين شكر. ۳۵

۱۲۷. واجب شدن بهشت... ۳۵

۱۲۸. بهاى بهشت... ۳۵

۱۲۹. كوبيدن در بهشت... ۳۵

۱۳۰. پاداش در دنيا و آخرت.. ۳۶

۱۳۱. توانگرى و نجات از وحشت قبر. ۳۶

۵. ذكر سبحان الله.. ۳۷

۱۳۲. نامى از نامهاى خدا ۳۷

۱۳۳. ثواب تسبيح بدون تعجب... ۳۷

۱۳۴. ريزش گناهان. ۳۷

۱۳۵. پاداش گوينده سبحان الله.. ۳۷

۱۳۶. پاداش در بهشت... ۳۸

۱۳۷. ترازوى اعمال. ۳۸

۱۳۸. ذكر پيامبر صلى‌الله‌عليه‌وآله‌ قبل از رحلت... ۳۸

۱۳۹. شيوه امام على عليه‌السلام..... ۳۸

۱۴۰. هزار حسنه در روز. ۳۹

۱۴۱. رفع هفتاد گرفتارى.. ۳۹

۱۴۲. بى نيازى در دنيا ۳۹

۱۴۳. عوامل سنگينى ترازوى اعمال. ۳۹

۱۴۴. هنگام پايين آمدن. ۴۰

۱۴۵. ثواب گفتن صد بار سبحان الله.. ۴۰

۱۴۶. درختى در بهشت... ۴۰

۱۴۷. كلام محبوب در پيشگاه حق تعالى.. ۴۱

۱۴۸. سه هزار حسنه. ۴۱

۱۴۹. محبوب ترين كلام نزد خداوند. ۴۱

۱۵۰. سبحان الله با تسبيح تربت... ۴۱

۱۵۱. محبوبترين سخنان نزد خدا ۴۲

۱۵۲. محبوب نزد خداوند. ۴۲

۶. ذكر الحمد لله.. ۴۳

۱۵۳. ذكر الحمد لله پس از غذا ۴۳

۱۵۴. شكر روز و شكر شب... ۴۳

۱۵۵. سفارش پيامبر صلى‌الله‌عليه‌وآله‌ به على عليه‌السلام..... ۴۳

۱۵۶. حد تحميد الهى.. ۴۳

۱۵۷. ذكر هنگام خواب.. ۴۴

۱۵۸. شكر گذشته و آينده ۴۴

۱۵۹. سيصد و شصت بار حمد در روز. ۴۴

۱۶۰. ثواب به عهده خداوند. ۴۵

۱۶۱. ذكر هنگام صبح.. ۴۵

۷. ذكر الله اكبر. ۴۶

۱۶۲. گفتن الله اكبر هنگام بالا رفتن.. ۴۶

۱۶۳. شيوه رسول خدا صلى‌الله‌عليه‌وآله‌...... ۴۶

۱۶۴. اذكار محبوب.. ۴۶

۸. ذكر تسبيحات اربعه : سبحان الله و الحمد لله و لا اله الا الله و الله اكبر  ۴۷

۱۶۵. نعمتهاى بوستان بهشت... ۴۷

۱۶۶. درختكارى در بهشت... ۴۷

۱۶۷. هر ذكر، نهالى در بهشت... ۴۷

۱۶۸. ذكر باقيات صالحات.. ۴۷

۱۶۹. جلوه تسبيحات اربعه در قيامت... ۴۸

۱۷۰. سپرى در برابر آتش.... ۴۸

۱۷۱. عظمت اين ذكر نزد پيامبر صلى‌الله‌عليه‌وآله‌...... ۴۹

۱۷۲. مصالح فرشتگان در بهشت... ۴۹

۱۷۳. تأکید خداوند به گفتن اين ذكر. ۴۹

۱۷۴. براى هر تسبيح ده درخت در بهشت... ۵۰

۱۷۵. ذكر با تربت امام حسين عليه‌السلام..... ۵۰

۹. ذكر تسبيحات فاطمه زهرا عليها‌السلام...... ۵۱

۱۷۶. ريشه اين تسبيح در قرآن. ۵۱

۱۷۷. تسبيحات بعد از نماز. ۵۱

۱۷۸. ذكر كثير. ۵۱

۱۷۹. هديه پيامبر به فاطمه زهراعليها‌السلام..... ۵۱

۱۸۰. تعليم تسبيح به فرزندان. ۵۲

۱۸۱. محبوب تر از هزار ركعت نماز. ۵۲

۱۸۲. بهترين تسبيح.. ۵۲

۱۸۳. تسبيحات و برابرى با برترين اعمال. ۵۲

۱۸۴. آثار تسبيح و تحميد و تهليل در قيامت... ۵۳

۱۸۵. تسبيحات در كلام على عليه‌السلام..... ۵۳

۱۸۶. تسبيح هنگام خواب.. ۵۴

۱۸۷. تسبيحات در ترازوى اعمال. ۵۴

۱۰. ذكر«ياالله» و «يارب». ۵۵

۱۸۸. راه استجابت دعا ۵۵

۱۸۹. ذكر هنگام بيمارى.. ۵۵

۱۹۰. بر آورده شدن حاجت... ۵۵

۱۹۱. ذكر بعد از نماز ظهر. ۵۵

۱۹۲. لبيك از جانب خداوند. ۵۵

۱۹۳. تأثیر ده بار يا الله گفتن.. ۵۶

۱۹۴. ذكرى بهتر از دنيا و آخرت.. ۵۶

۱۹۵. رفع اندوه ۵۶

۱۹۶. ذكرى براى رفع مريضى.. ۵۷

۱۱. ذكر لاحول و لا قوة الا بالله العلى العظيم  ۵۸

۱۹۷. دفع بلا و رفع غم و غصه. ۵۸

۱۹۸. تأخیر زمان مرگ... ۵۸

۱۹۹. ذكر سر بريده امام حسين عليه‌السلام..... ۵۸

۲۰۰. گنجى از بهشت... ۵۸

۲۰۱. دور شدن هفتاد بلا.. ۵۸

۲۰۲. رفع درد و اندوه ۵۹

۲۰۳. شفاى هفتاد و دو نوع درد. ۵۹

۲۰۴. هرگاه اندوهگين شدى.. ۵۹

۲۰۵. داروى نود و نه بيمارى.. ۵۹

۲۰۶. رفع شدن بلايا ۶۰

۲۰۷. مرتفع شدن انواع بليات.. ۶۰

۲۰۸. توصيه پيامبر به على عليه‌السلام..... ۶۰

۲۰۹. درمان بيمارى و ندارى.. ۶۰

۲۱۰. صد بار بعد از نماز صبح.. ۶۱

۲۱۱. هفت بار بعد از نماز صبح و مغرب.. ۶۱

۲۱۲. دفع انواع بيماريها ۶۲

۲۱۳. زمزمه امام حسين عليه‌السلام..... ۶۲

۲۱۴. سفارش به اين ذكر الهى.. ۶۲

۲۱۵. ذكر سر مقدس اباعبدالله عليه‌السلام..... ۶۲

۲۱۶. رفع همّ و غم. ۶۳

۲۱۷. سفارش على عليه‌السلام به كميل.. ۶۳

۲۱۸. ذكر هنگام بيرون آمدن از خانه. ۶۳

۲۱۹. خروج از خانه. ۶۴

۲۲۰. براى رفع فقر. ۶۴

۲۲۱. ذكر بعد از نماز صبح و مغرب.. ۶۴

۲۲۲. توسل به امام جواد عليه‌السلام..... ۶۴

۲۲۳. ذكر براى رفتن حج.. ۶۵

۲۲۴. دورى شيطان. ۶۵

۲۲۵. رفع گرفتارى.. ۶۵

۲۲۶. رفع وسوسه شيطان. ۶۵

۲۲۷. دفع هفتاد بلا.. ۶۶

۲۲۸. درمان دردها ۶۶

۲۲۹. ذكرهاى موثر در دنيا و آخرت.. ۶۶

۲۳۰. ذكر بامدادان. ۶۷

۲۳۱. برطرف شدن حاجات.. ۶۷

۲۳۲. ذكر هنگام سفر. ۶۷

۲۳۳. نوشتن ذكر بر روى انگشتر. ۶۸

۱۲. ذكر استغفر الله ربى و اتوب اليه. ۶۹

۲۳۴. ريزش گناهان. ۶۹

۲۳۵. بيست و پنج بار استغفار. ۶۹

۲۳۶. استغفار بهترين عبادت.. ۶۹

۲۳۷. استغفار بعد از نماز واجب... ۶۹

۲۳۸. ثواب استغفار. ۷۰

۲۳۹. هفتاد بار استغفار در روز. ۷۰

۲۴۰. استغفار در نماز وتر. ۷۰

۲۴۱. كليد آمرزش گناهان كبيره ۷۰

۲۴۲. استغفار با تربت امام حسين عليه‌السلام..... ۷۱

۲۴۳. اقرار به گناهان. ۷۱

۲۴۴. استغفار در هر روز از ماه شعبان. ۷۱

۱۳. ذكر آية الكرسى.. ۷۳

۲۴۵. آية الكرسى (سوره بقره، آيات ۲۵۵ تا ۲۵۷) ۷۳

۲۴۶. هنگام خواب.. ۷۴

۲۴۷. نورانيت در قبر. ۷۴

۲۴۸. آية الكرسى بعد از نماز و وقت خواب.. ۷۴

۲۴۹. قبولى نماز. ۷۵

۲۵۰. ثواب آية الكرسى بعد از وضو. ۷۵

۲۵۱. خروج از منزل. ۷۵

۲۵۲. رحمت الهى.. ۷۵

۲۵۳. دفع آفت از مال و جان. ۷۶

۲۵۴. حفاظت از گزندها ۷۶

۲۵۵. كفاره گناهان. ۷۶

۲۵۶. آية الكرسى در نماز مستحبى.. ۷۶

۲۵۷. ذكر رسول خدا صلى‌الله‌عليه‌وآله‌ در بستر. ۷۶

۲۵۸. مانع بيمارى.. ۷۷

۲۵۹. دورى از بلاها و گناهان. ۷۷

۲۶۰. آية الكرسى در تنهايى.. ۷۷

۲۶۱. آغاز سفر با آية الكرسى.. ۷۷

۲۶۲. هنگام عزيمت به سفر. ۷۷

۲۶۳. دعاى بعد از آية الكرسى.. ۷۸

۲۶۴. ذكرى براى رفع همّ و غم. ۷۸

۱۴. ذكر صلوات «اللهم صل على محمد و آل محمد»  ۷۹

۲۶۵. درود خدا و فرشتگان. ۷۹

۲۶۶. فرشتگان مى بينند. ۷۹

۲۶۷. معناى درود فرشتگان. ۷۹

۲۶۸. صلوات بعد از نماز. ۷۹

۲۶۹. صلوات در تشهد نماز. ۸۰

۲۷۰. ترك صلوات و دوزخ.. ۸۰

۲۷۱. حفاظت از آتش دوزخ.. ۸۰

۲۷۲. درك امام قائم (عج) ۸۰

۲۷۳. محروميت از بهشت... ۸۱

۲۷۴. صلوات در ركوع و سجود. ۸۱

۲۷۵. صلوات بين نماز ظهر و عصر. ۸۱

۲۷۶. نورى در قبر و بهشت... ۸۱

۲۷۷. صد حسنه و هزار حسنه. ۸۱

۲۷۸. مانع آتش دوزخ.. ۸۲

۲۷۹. همراهى فرشتگان در صلوات.. ۸۲

۲۸۰. پاداش صلوات.. ۸۲

۲۸۱. موجب رسيدن به حاجت... ۸۲

۲۸۲. نحوه فرستادن صلوات.. ۸۲

۲۸۳. صلوات هنگام ورود به خانه. ۸۳

۲۸۴. سنگينى صلوات در قيامت... ۸۳

۲۸۵. ثبت حسنه بسيار. ۸۳

۲۸۶. مشمول صلوات خدا و فرشتگان. ۸۳

۲۸۷. طلب حاجت بعد از صلوات.. ۸۴

۲۸۸. رمز محبوبيت دعا ۸۴

۲۸۹. شرط استجابت دعا ۸۴

۲۹۰. طلب حاجت با فرستادن صلوات.. ۸۴

۲۹۱. كفايت دنيا و آخرت.. ۸۵

۲۹۲. دعاى بدون صلوات.. ۸۵

۲۹۳. سزاوارترين مردم. ۸۵

۲۹۴. برآورده شدن صد حاجت... ۸۵

۲۹۵. ثواب يك بار صلوات.. ۸۵

۲۹۶. بخيل كيست؟. ۸۶

۲۹۷. رسيدن صلوات به پيامبر. ۸۶

۲۹۸. رضايت خداى تعالى.. ۸۶

۲۹۹. بدبخت كيست؟. ۸۶

۳۰۰. عامل رفع نفاق.. ۸۶

۳۰۱. ثواب صلوات روز جمعه. ۸۶

۳۰۲. صلوات همراه با اشتياق.. ۸۷

۳۰۳. هزار بار صلوات.. ۸۷

۳۰۴. برترين عمل در قيامت... ۸۷

۳۰۵. عافيت و تندرستى.. ۸۷

۳۰۶. عامل خير و بركت... ۸۷

۳۰۷. صد صلوات و صد حاجت... ۸۸

۳۰۸. ثواب نوشتن صلوات.. ۸۸

۳۰۹. رمز استجابت دعا ۸۸

۳۱۰. صلوات فرشتگان بر امام حسين عليه‌السلام و زائران. ۸۸

۳۱۱. ثواب سه بار صلوات.. ۸۸

۳۱۲. صلوات روز و شب جمعه. ۸۹

۳۱۳. سه عمل برتر. ۸۹

۱۵. ذكر يونسيه : لا اله الا انت سبحانك انى كنت من الظالمين  ۹۰

۳۱۴. ذكر حضرت يونس در شكم ماهى.. ۹۰

۳۱۵. تسبيح حضرت يونس عليه‌السلام..... ۹۰

۳۱۶. سرگذشت حضرت يونس.... ۹۰

۳۱۷. پندار يونس.... ۹۱

۳۱۸. صاحب اولاد شد. ۹۲

۳۱۹. اجابت دعا ۹۲

۳۲۰. نجات از بيمارى.. ۹۲

۳۲۱. درس سرنوشت... ۹۳

۳۲۲. حقيقت ذكر در جان انسان. ۹۴

۳۲۳. فراغت حال براى ذكر و عبادت.. ۹۴

۳۲۴. اذكار امام حسين عليه‌السلام در دعاى عرفه. ۹۵

۳۲۵. مداومت در ذكر يونسيه. ۹۶

۳۲۶. ذكر يونسيه در كلام عارفان. ۹۶

۳۲۷. توصيه بزرگان به ذكر يونسيه. ۹۶

۳۲۸. ذكر بعد از نماز مغرب و عشاء در شب جمعه. ۹۷

۳۲۹. تكرار ذكر در سجده اى طولانى.. ۹۷

۱۶. ساير اذكار. ۹۸

۳۳۰. اسم خدا ۹۸

۳۳۱. خارج شدن از منزل. ۹۸

۳۳۲. ذكر بعد از نماز مغرب.. ۹۸

۳۳۳. سه بار بعد از نماز مغرب.. ۹۸

۳۳۴. محفوظ ماندن راكب و مركب... ۹۹

۳۳۵. دفع مرض و درد. ۹۹

۳۳۶. ذكر هنگام گرفتارى.. ۹۹

۳۳۷. دورى از غفلت زدگان. ۹۹

۳۳۸. دعاى قبل از غروب آفتاب.. ۱۰۰

۳۳۹. ثواب سه بار گفتن فسبحان الله... ۱۰۰

۳۴۰. توجه خداوند به بنده ۱۰۰

۳۴۱. سبب خوشبختى.. ۱۰۱

۳۴۲. ذكر هنگام برخاستن از خواب.. ۱۰۱

۳۴۳. چهل و پنج هزار حسنه و محو گناهان. ۱۰۱

۳۴۴. ذكر در مقابلسلطان. ۱۰۲

۳۴۵. پاداش ذكر تشهد. ۱۰۲

۳۴۶. كفاره گناهان روز. ۱۰۲

۳۴۷. ذكر در هر نماز. ۱۰۳

۳۴۸. ذكر خواب و بيدارى.. ۱۰۳

۳۴۹. راضى كردن بنده در روز قيامت... ۱۰۳

۳۵۰. رفع وسوسه و آثار ديگر. ۱۰۴

۳۵۱. ذكر در مقابل فرد غير مسلمان. ۱۰۴

۳۵۲. ثواب تكرار اذان. ۱۰۴

۳۵۳. ذكر غلبه بر دشمنان. ۱۰۵

۳۵۴. ذكر در سجده ۱۰۵

۳۵۵. يازده جمله هنگام خواب.. ۱۰۵

۳۵۶. ذكر براى تحصيل يقين.. ۱۰۶

۳۵۷. ذكر هر روزه ۱۰۶

۳۵۸. شيوه اولياى خدا ۱۰۶

۳۵۹. سفارش يكى از علما ۱۰۷

۳۶۰. ورد زبان. ۱۰۷

۳۶۱. نشان پيروان على عليه‌السلام..... ۱۰۷

۳۶۲. ذكر خارج شدن از خانه. ۱۰۷

۳۶۳. ذكر پيامبر صلى‌الله‌عليه‌وآله‌ هنگام سوار شدن. ۱۰۸

۳۶۴. مصونيت از حوادث.. ۱۰۸

۳۶۵. ذكر هنگام سفر. ۱۰۸

۳۶۶. ذكر و دعاى قبل از سفر. ۱۰۸

۳۶۷. ذكر بعد از نماز صبح.. ۱۰۹

۳۶۸. ذكر هنگام وداع. ۱۰۹

۳۶۹. ذكر براى رفع حاجت... ۱۰۹

۳۷۰. ذكر هنگام عطسه. ۱۱۰

۳۷۱. در كنار مريض.... ۱۱۰

۳۷۲. درمان دردها ۱۱۱

۳۷۳. ذكر دردمندان. ۱۱۱

۳۷۴. نجات از بيمارى و فقر. ۱۱۱

۳۷۵. ذكر براى رفع مرض.... ۱۱۲

۳۷۶. ذكرى براى درمان درد. ۱۱۲

۳۷۷. شفاى درد. ۱۱۳

۳۷۸. ذكر براى رفع غمها ۱۱۳

۳۷۹. براى شفاى تب... ۱۱۳

۳۸۰. شفاى سر درد. ۱۱۴

۳۸۱. شفاى چشم. ۱۱۴

۳۸۲. ذكرى براى درد دندان. ۱۱۴

۳۸۳. شفاى درد. ۱۱۵

۳۸۴. رفع مشكلات روحى و جسمى.. ۱۱۵

۳۸۵. برطرف كننده غم. ۱۱۵

۳۸۶. ذكر براى رفع گرفتارى.. ۱۱۶

۳۸۷. رفع مشكلات.. ۱۱۶

۳۸۸. رفع غم و اندوه ۱۱۶

۳۸۹. رفع پريشانى.. ۱۱۷

۳۹۰. ذكرى براى رفع بلا.. ۱۱۷

۳۹۱. توسل به حضرت عباس عليه‌السلام..... ۱۱۷

۳۹۲. توسلى ديگر به ابوالفضل العباس عليه‌السلام..... ۱۱۸

۳۹۳. توسل به امام زمان (عج) ۱۱۸

۳۹۴. ذكرى براى رفع درد زانو. ۱۱۸

۳۹۵. ذكر بعد از بيدارى براى نماز شب... ۱۱۸

۳۹۶. ذكرى براى رفع وحشت... ۱۱۹

۳۹۷. ذكر هر روز از ماه رمضان. ۱۱۹

۳۹۸. مناجات امام رضا بعد از نماز صبح.. ۱۲۰

۳۹۹. ختم اسماء الله الاعظم. ۱۲۰

۴۰۰. ذكر دهه اول ماه ذى الحجه. ۱۲۰

۴۰۱. ختم آيه «قل اللهم...». ۱۲۱

۴۰۲. ختم انعام و ذكر بعد از آن. ۱۲۱

۴۰۳. ذكرى براى رفع درد پا ۱۲۱

۴۰۴. ذكرى در سجده ۱۲۲

۴۰۵. آثار ذكر بعد از نمازها ۱۲۲

۱۷. ذكر روزهاى هفته. ۱۲۴

۴۰۶. ذكرهاى ايام هفته. ۱۲۴

۴۰۷. اذكار پرفضيلت در ايام هفته. ۱۲۴

۴۰۸. گونه ديگر ذكر در ايام هفته. ۱۲۵

پی نوشت ها : ۱۲۶

فهرست مطالب... ۱۴۱